Dichter: Kimpe, Marleen de Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn



Zag een donzige kroost pootjebaden
wijl moeder zwaan zich waste
in een modderachtige plas
zij maakte de poel mooier dan hij was
met haar klapwiekend witter dan wit

Ik fietste voorbij en het raakte mij
hoe een levend schilderij kan spreken
zonder de stilte te verbreken
tot vandaag bleef dit beeld me bij
de kleine zwaantjes lachten zo blij

Schuldig dacht ik laten we stoppen
de pure natuur te vermoorden
wat baten onze woorden wanneer
er straks enkel verdriet overschiet
van Gods stukgeslagen mozaïek

We zullen ze erven die scherven

21 juli 2020

You have no rights to post comments

Reacties  

# Angela Walraven 21-07-2020 17:51
Hier word ik stil van, zie het voor me: in woorden een schilderij, een stilleven in mozaïek over stil leven én een waarschuwing!