Dichter: Boer-Kosmeier, Anita den Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Een oude boeren houtwal
achter ons appartement
is een paradijs voor vogels.
Ze zijn er in hun element.

In het vroege voorjaar
zie je de kraaien, duiven,
roodborstjes en mezen
op takken die in de wind wuiven.

Dan begint ook hun luide zang.
Uit volle borst wordt er gezongen.
Ieder zoals hij is gebekt.
Het nest bouwen is weer begonnen.

Zijn er jongen te verzorgen
vliegen ze continu af en aan.
Toch is er tijd voor een liedje.
dus hoor je ook de vinken slaan.

Hoe wonderlijk is deze wereld
als je kijkt naar de natuur.
Elk zingt zijn zang op een tijd
zelfs in het nachtelijke uur.

Het zal niet lang meer duren
dan wordt het stil in de bomen.
De bladeren gaan vallen
de herfst is weer gekomen.

Het is als onze eigen cyclus.
Spelen, leren, werken en zorgen.
Het huis leeg, jij met pensioen.
Je weet je in God geborgen.

Aan het einde van het leven
zie je hoe Hij met je ging
in verdriet en in vreugde.
Het is een dierbare herinnering.

Verlangend kijk je naar de toekomst
om straks als hemels gezin
op de Nieuwe Aarde te vertoeven
zonder einde. Een nieuw begin.

You have no rights to post comments

Reacties  

# Marleen de Kimpe 24-08-2020 15:55
Altijd een nieuw begin, elke dag.
# Angela Walraven 24-08-2020 19:40
Een soort schilderij waarin ik die vogels hoor en zie, denk aan elke observatie waardoor ik van ze genoot; dat verleden plaatst me in het heden: ik denk nog niet aan toekomst na of door de dood.