Dichter: Walraven, Angela Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Lieve, grote, stille oceaan,
laat me rusten aan je kusten,
mij oprichtend op je vloedlijn staan,
bij mijn weg landinwaarts gaan
je branding blijven horen.

Afdalend naar achterliggend land
je lieve zang steeds in mijn oren,
bij beklimmen van de duintop,
zwoegend, ploegend door
het rulle, hete zand.

Lieve oceaan,
ik wil je vragen om  
me zoals toen te dragen,
dobberend in je liefdeszee,
bedolven door jouw liefdesgolven.

Laat me weten, nooit vergeten:
jij draagt mij en ik draag jou,
omdat ik zoveel van je hou,
altijd met me mee. 

2012

You have no rights to post comments

Reacties  

# Marleen de Kimpe 28-08-2020 09:34
Wat een mooi Liefdesgedicht.
# Ad Heide 28-08-2020 09:53
Wat een liefde voor de schepping. Dank je Angela voor het gevoel dat je overdraagt!
# Anita den Boer 28-08-2020 20:21
Mooi de geheimzinnige aantrekkingskra cht van de zee beschreven.
# Angela Walraven 29-08-2020 02:31
Het gaat eigenlijk over omspoeld en gedragen voelen door God, in mijn levensweg, op pad naar mensen, me steeds te herinneren hoe dat was bij en met Hem alleen (in de eerste liefde). Dank allen 4 re.
# Priscilla Laneuze 29-08-2020 22:36
Zeer productief geweest in de tussentijd, heb nog veel te lezen ! Sfeervol gevoelig neergezet.
Lieve groet, Priscilla.