Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Herfstmijmering

Vervlogen zomersymfonie,
de herfst, met het vallen van 't blad,
komt aangewaaid, de euforie
voorbij van een warm zonnebad.
In mijn hoofd klinkt een melodie:
"Als herfstbladeren beginnen
te vallen...", de melancholie
stroomt weemoedig het hart binnen.

Blaadjes geel,rood,bruin,kleurmagie,
fleuren me al dwarrelend op,
vullen het bos met poëzie,
doen me zien voorbij de boomtop,
naar de eeuwige harmonie
van het leven, het lied klinkt voort,
hoe schoon, Gods levensmelodie,
hoort, niets wat Zìjn muziek verstoort.



You have no rights to post comments

Reacties  

# Marleen de Kimpe 06-09-2020 21:59
Ik ruik je herfstgedicht.
# Angela Walraven 07-09-2020 08:13
In woorden mooier dan welk schilderij op doek ook! Prachtig beeldend en maar weer eens vertellen dat ook dit alles door Gods scheppende Hand zo is gemaakt/onstaan . Door de mens wordt het minder mooi.
# Mina Mulder Zuur 07-09-2020 08:47
Priscilla,wat heb jij het beeldend verwoord!
Graag gelezen !
# Priscilla Laneuze 08-09-2020 14:29
Dank jullie drie héél hartelijk voor de lovende reacties, het maakt me blij !
Lieve groet, Priscilla.