Dichter: Frederieke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ik ken haar niet
ze is ernstig ziek
praten kan ze niet
ze kijkt me alleen aan

Het is voor mij
de eerste keer
dat ik een bloemengroet
breng van de kerk

Ik weet niet
wat ik zeggen moet
over het weer?
over mij zelf?

Mijn oog valt
op de Bijbel
naast haar bed
- opengeslagen

Van de Bijbel kijk
ik naar haar
en ik begin
te vertellen

Over de preek
van vanmorgen
over de winst die
de woorden mij gaven

Ik praat door
over de gezangen
en de psalmen
die wij zongen

Ik praat over het
gebed, waarin wij
hebben gebeden
ook voor haar

Het wordt mij
te machtig als ik
de tranen
in haar ogen zie

Samen huilen wij
samen bidden wij
haar koude handen
in de mijne

Als ik wegga
vormen haar schrale
lippen één woord
“Dankjewel”

Vervuld van een vreemd
gevoel van dankbaarheid
ga ik terug naar huis
Was dit nu een offer?



Reacties  

#4 Coby Poelman Duisterwinkel 25-01-2013 09:30
Ik zit hier te lezen met tranen in de ogen, ik vind dit zó mooi! Ik zie in jouw woorden mezelf daar weer staan met dezelfde gedachten en de zelfde ervaring. Dankjewel dat je dit hier hebt willen delen. Het is zo moedgevend en troostvol dat je toch in zulke omstandigheden nog iets kunt betekenen, ook die laatste strofe, dat bijzondere gevoel van dankbaarheid in je hart, zo herkenbaar, zo warm.
#3 Dineke Jansen 24-01-2013 13:15
Ontroerend mooi!!
#2 Priscilla Laneuze 24-01-2013 10:11
Prachtig, Frederieke, heel ontroerend en zo beeldend neergezet!
(Je had gisteren "bloemenoffer" en "bloemengroet"
als één gedicht, vandaar dus eenzelfde reactie!)
Lieve groet, Priscilla.
#1 Hans Wesselius 24-01-2013 07:27
Het is dankbaar werk, waarvoor mensen als jij wel hun tijd en aandacht moeten opofferen.
Ik kan me de bloemengroet die ik ruim 25 jaar geleden kreeg nog heel goed herinneren. Het is heel mooi dat er mensen zijn die dit offer willen brengen...