Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Kunnen voeten
mij nog dragen,
schoorvoetend
naar een nieuw doel.

Grote blaren
die mij plagen,
doorzetten
zonder gevoel.

Ik ben ontheemd
en tel de dagen,
angst en hoop
schieten voorbij

Hart zo leeg, maar
vol met vragen;
Waarom ik,
waarom niet jij?

In je mooie
paradijsje,
hypotheek
mooi voor elkaar

Met zo nu en
dan een reisje,
niet geheel
zonder gevaar.

Vouw maar braaf je
handen samen,
bid voor mij...
de vluchteling.

Gooi je munten
in het zakje
Afgekocht...
zonder beding.

Wend je blik af
van de waarheid,
ommekeer
leugen verruild.

Doe je beide
ogen open,
zie mijn hart
dat om jou huilt.
Er staat copyright op de gedichten van Verheij-de Peuter, Cobie U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl

Reacties  

#1 Laneuze, Priscilla 11-01-2018 12:26
Smartelijk, mooi verwoord, Cobie !
Deze titel "Waarom ik. Waarom niet jij ?" heeft me het gedicht "Ik, vluchteling" doen schrijven. Dank je !

Lieve groet, Priscilla.