Dichter: Vos, Eddie Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Dementie

Leven in het heden
Er is geen verleden
Geen weg meer vinden
Geen weet van vrinden
God staat U mij bij
Maak me telkens even blij

Leven aan de zijlijn
Dat ik, in mijn ik wegkwijn.
Mijn lot wordt bepaald
Mijn herinnering achterhaald.
Heer geef dat ik rust vind
In wat mij aan U bindt.

Laat die mij altijd al beminden
De woorden voor mij vinden.
Laat de mensen begrip tonen
Ik zal met een waardeblik belonen.
Wees mijn vertrooster Heer
Dit is er, er is niets meer.

Zonder verleden
Is er alleen heden.
Ik weet niet wat ik vergeet
En ik vergeet wat ik weet.
Laat mijn verleden bij mijn geliefden zijn
Mijn leven zonder dementie was fijn.

Reacties  

#2 Hans Winter 02-11-2016 19:38
dat gevoel
van waardigheid
aandragen, daarop
aanspreken, dat doet goed,
geeft een grondtoon in het gemoed.

groetje,
hans
#1 Priscilla Laneuze 01-11-2016 11:46
Heden...verleden...vergetelheid...
Een aangrijpend gedicht, Eddie !

Lieve groet, Priscilla.