Dichter: Beijersbergen-Groot, Diny Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Gods Zoon heeft d' aarde zegenend verlaten.
Discipelen zagen, en Hij was niet meer.
Ze liepen eenzaam door de straten,
ja samen, maar toch zonder Heer.
Met de belofte nog aan hen gegeven:
'Ik kom terug, wacht samen op Mijn Geest.
Ik blijf de kracht in heel je leven,
Nee jullie raken hier nooit meer verweesd.'

Hij is weer zegenend terug gekomen;
Gods Geest daalde op Pinkster neer.
De mens kan weer zijn dromen dromen.
'De Heer verlaat ons nimmermeer!
Ja samen zijn we allen Gods getuigen:
'Hij is dichtbij, al zien we niet,'
In eerbied ons dan voor Hem buigen
en blij zijn wat er voor ons is geschied.

Gods Geest blijft zegenend beschermen.
Want Hij is Zijn beloften trouw.
Zijn Zoon wilde zich over ons ontfermen.
Hij kwam op aard' voor mij en jou.
We hoeven niet vergeefs omhoog te staren,
Gods Geest is bij ons, levenslang.
O wonder niet door mensen te verklaren.
Niet eenzaam meer en niet meer bang.
.

Reacties  

# Marleen de Kimpe 12-05-2020 11:32
De zon voor je ingepakt, weet dat ze steeds verrast. Open teder dit gouden wonder. (uit mijn oude doos) Plots zag ik het Geschenk waarover u schrijft.