Dichter: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Het leren leven uit Zijn kracht,
is wat de Heil'ge Geest mij geeft,
opdat een bronwel, fris en rein,
met levend water mij omgeeft.
Het wekt mij op, bezielt, verkwikt
en laat met vuur'ge tongen zien,
wie ík wil zijn in deze tijd
en welke Geest ík heden dien.

'k Zie voor mijn oog de tempelbeek,
waarin Ezechiël mag gaan.
Ik hoor hoe hem een stem verzoekt
er tot zijn enkels in te staan.
En verder moet hij, tot de beek
weldra tot aan zijn knieën reikt,
daarna zelfs tot zijn heupen gaat
en nog die stem niet van hem wijkt.

Totdat hij merkt, de tempelbeek
uiteind'lijk ondoorwaadbaar blijkt.
Helaas kan hij er niet meer staan,
slechts zwemmen thans het beste lijkt.
Het woord klinkt: "Hebt gij het gezien?
Nu keren wij hier samen om."
Dan zwijgt in mij dit wond're beeld
en ik weer bij mijzelf uitkom.

Ik ben terug op aard en denk:
Als 't vuur des Geestes in mij gloeit,
de goddelijke tempelbeek
als 'n stroom van levend water vloeit,
die troost, bemoedigt en versterkt
en mij vervult geheel en al,
dat ik dan als Ezechiël
mij daarin vrij'lijk werpen zal!
 

Frits Deubel
www.gedichtensite.com
31-05-2001