Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Bewogen poogde hij mijn hand te pakken,
één muntje maar had ik voor deze man,
beschaamd werd ik daar zeer onzeker van,
juist kwam de regen regelrecht met bakken

de hemel uit. Hij liet zijn handen zakken.
Ik had oprecht te doen met d' arme man,
ontving een ingeving, als was 't Zijn plan,
en vulde schuldbewust met méér zijn zakken.

Hij strààlde dat er iemand om hem gaf,
zijn ogen lichtten op van dankbaarheid,
het was of Gods licht zijn gelaat omgaf,

Zijn gouden aureool van eeuwigheid.
Stil wachtten we het hemelwater af,
ik huilde zacht om Zijn barmhartigheid.