Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


O leven ! Veel deed ik niet met verstand,
'k werd onnadenkend naar vertier gedreven,
lichtvaardig deed ik, leven, jou vaak beven.
De hebzucht zocht zichtbaar de overhand

te hebben. Ik had niets meer in de hand
en voelde zoveel zonden klemmend kleven.
Gehoor aan Gods Woord wilde ik nooit geven,
door wrange wroeging werd ik overmand.

't Is waar, dat wijsheid met de jaren komt,
en ik de Heer zozeer zoek te ontmoeten,
nu mijn zo aardse zuchten zijn verstomd.

O leven, levensleed ! Hoe làng nog boeten ?
Mijn lijf is gaandeweg voorgoed gekromd.
Gedwongen lot, tot Hij mij komt begroeten.