Dichter: Kuijper, Jan Pieter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Mijn vader, hoge golven 
hebben mijn ziel bedolven. 
Ik smeek u, hoor naar mij: 
Laat mij toch niet verdrinken, 
niet dodelijk diep zinken, 
ga met uw stormen mij voorbij! 
 
Als ik straks word geslagen 
en wel de straf moet dragen, 
buig ik voor wat u wilt. 
Door aan het kruis te bloeden 
breng ik uw zee van woede 
tot rust, ze wordt voorgoed gestild. 
 
“Heel diep ben je gezonken, 
maar je bent niet verdronken: 
je overwon, mijn zoon! 
De dood heb je verslagen. 
Voor eeuwig mag je dragen 
geen doornen- maar een koningskroon. 
 
Voor wie naar jou wil komen 
zal levend water stromen. 
Er spuit uit de fontein 
een bron van zegeningen 
voor arme drenkelingen - 
het kruishout zal hun baken zijn!” 
 
Bij: Matteüs 26:36-46
Melodie: "Lam Gods, dat zo onschuldig"

Reacties  

#1 Hans Weijen 04-11-2013 13:15
Prachtig verwoord, dit gesprek tussen Jezus en Zijn Vader. De melodie waarop het te zingen is, is goed gekozen! Groet, Hans.