Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Hij had zijn geloof diep weggestopt,
het was stilaan uit zijn hart verdwenen.
Alles had hij in zijn loopbaan gestopt,
hij is niet meer in de kerk verschenen.
Een mooi dak had hij boven zijn hoofd,
zijn luxe leven het toppunt van welzijn.
Hij had alleen in eigen kracht geloofd,
zo dacht hij veilig en beschut te zijn.

Op een dag hoorde hij de wind gieren,
een zware stormwind dreigend brullen.
Er was niets meer om hem te plezieren,
niets kon zijn pijnlijk lege hart vullen.
De storm sleurde het mooie dak mee,
de luxe waaide hij aan gruzelementen.
Zijn veilige huis en zijn kleurenteevee
vielen licht ten prooi aan de elementen.

'Waarom toch hebt U mij verlaten, Heer?'
'Niet Ik heb jou verlaten', hoorde hij stil,
'leg al jouw vertrouwen weer bij Mij neer,
houd Mijn hand vast als er storm is op til.'






Reacties  

#4 Mina Mulder Zuur 17-11-2013 13:29
Inderdaad Priscilla alles kan aan gruzelementen waaien,maar op God kunnen we altijd vertrouwen dat is onze houvast in alle omstandigheden. mooi en duidelijk verwoord!
lieve groet van Mina
#3 Coby Poelman Duisterwinkel 16-11-2013 23:25
Een bijzonder gedicht met een aansprekende verhaallijn erin.
#2 Adri Kortekaas 11-11-2013 15:26
Mooi en invoelend geschreven. En met een hoopvol slot!
#1 Petra Groeneveld 06-11-2013 16:04
Prachtig gedicht Priscilla,
dat Hij ons nooit zal verlaten.
Dat wij altijd op Hem mogen vertrouwen.
Lieve groet Petra