Dichter: Meij, Henk van ter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Mijn God, wanneer mijn leven
wordt opgerekt tot scheuren toe,
mijn gedachten als wilde stieren
denderen door mijn hoofd,

zoek ik rust in uw troostend Woord,
maar ontmoet een depressieve profeet,
discipelen doodsangstig op woest water
en uw Zoon kronkelend als een worm.

Dan weet ik dat het leven golven blijft,
bonzen en beuken bij tijden, dat ik niet
rimpelloos rustig mijn weg zal gaan.

Dan weet ik ook dat u bent die u bent,
voetje voor voetje naast mij op zult
gaan, en in alles mijn leven deelt.

Reacties  

#1 Coby Poelman Duisterwinkel 23-09-2010 11:11
Ik had een beetje moeite met de regel over Uw Zoon maar dit gedicht geeft heel goed aan dat in de Bijbel ook veel is geschreven over mensen wiens weg niet altijd even gemakkelijk was, vooral de weg van Gods eigen Zoon. Er is heel veel in dit gedicht dat aanspreekt in de tijd van nu en dat je leven wordt opgerekt tot scheuren toe vind ik heel krachtig omschreven.