Dichter: Messie, Han Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Najagen van wind...
Als voortwaaiende blaadjes
zijn wij mensen,
vechten én werken samen
met die snelle luchtstromen.


De mens roept God aan
in kleine, verloren ogenblikken,
spreekt vluchtig tot Hem,
Wiens oog het wereldwoeden
als een stofje langs ziet gaan.

Wie het Woord kennen,
mochten eens een klacht uiten
in ander daglicht:
"Mijn God, mijn God, waarom
heb ik U verlaten?"