Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Zijn licht brengen in donkere tijden,
dat heeft een Kind voor de mensheid gedaan,
verlichten daar waar heerste zwaar lijden,
waar duisternis hen hield in geloofswaan,
geloof dat leven naar dood zou leiden,
wat Hij, door weer 'op te staan', bracht tot staan.

De wereld kent weer donkere tijden,
wel kunnen we al landen op de maan,
knap met fijn geschut veel grover strijden,
al leven velen een welvaartsbestaan,
het gros kampt lang met honger en lijden,
Zijn vredesboodschap blijkt niet goed verstaan.

De mens beleeft weer donkere tijden,
want menige lamp is aan het uitgaan,
een virus doet nu iedereen lijden,
men siddert en vreest voor eigen bestaan,
angst voor dood, als in vroegere tijden,
het duister heeft in velen weer ruim baan.

Schijnen in deze donkere tijden
is de paniek en doodsangst te lijf gaan,
menig virus heeft men moeten lijden,
laat 't geen beperking zijn om voort te gaan,
een Kind, een Licht, wil ons nog steeds leiden,
't Licht dat deed zien, dat dood nooit heeft bestaan.