Dichter: Lokker, Anton Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
De klok, tikt in haar seconden
Maakt de leeftijd dat ik besta
Verpakt ze in een dag met uren
volgt mij getrouw waar ik ga
Zal weer een jaar erbij borduren

De tijdsporen zijn in mijn gezicht
Als rimpels door haar getekend
Iedereen kan zien door dit bericht
De leeftijd, is door haar uitgerekend

De tijd, maakt alles ook stram in mij
Laat me veel minder zien en horen
De tijdspenselen maken dit schilderij
Vanaf het begin toen ik werd geboren

Maar de tijd zal ook voor mij eens komen
Dat de vele seconden er nooit meer zijn
U mij in Uw heerlijkheid hebt opgenomen
Weggeschoven het aardse tijdsgordijn

Tijden vervliegen in eeuwigdurende eeuwigheid
Haar macht verdwenen, Licht dat altoos schijnt
Leven in tijdloze en altoosdurende jeugdigheid
Tijd, is wat door Gods liefde, voorgoed verdwijnt