Dichter: Tibboel-Roosien, Ans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Herfstblad blinkend aan een tak,
verzwaard door milde regen.
En als de wind heel zachtjes blaast,
dwarrelt het omlaag en komt...
de aarde tegen.

De bloemen sterven in de tuin,
een laatste roos een late knop.
Nog liefdevol kust dan de zon,
betoverend haar stralen.
Het gaat niet meer, je komt te laat
het bloeien zit er op.

Een mengeling van warme kleuren,
door bomen in hun laatste pracht.
Er hangt een sfeer van stil berusten,
zacht ritselend, een schittering...
De winter wordt verwacht.

Een mensenleven in de herfst,
is net als bij de mooie bomen.
Gelijk een herfstblad schittert in de zon,
verwachtingsvol, berustend...
Wanneer zou Jezus komen?

Straks komt de lente, zie je 't wel?
wordt alles weer gegeven.
De bloemen krijgen nieuwe knop,
de bomen blad, en jij...?
Jij krijgt een heel nieuw leven!
Ans Tibboel-Roosien