Dichter: Hengstman-van Olst, Els Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Laat je tranen maar vrij vloeien,
vertel Mij maar wat jou zo bedrukt,
Ik wil je bevrijden van jouw boeien
van zorgen waaronder je gaat gebukt.

Ja, laat je tranen nu maar lopen,
Ik, Ik ben het Die jou kent,
probeer op Mij te blijven hopen,
want Ik aanvaard je zoals je bent!

Ik zie jouw moeiten en jouw zorgen,
Ik ken je noden en jouw smart,
richt je blik maar op de morgen,
Ik genees jouw gebroken hart.

Nee niet één woord gaat verloren
wat jij biddend tot Mij spreekt,
Mijn oor is niet doof om te horen
wat je huilend tot Mij smeekt!

Daarom zal Ik je leiden
en veeg de tranen van jouw gelaat,
Ik wil dat jij je zult verblijden
als je biddend tot Mij gaat!

Want de walmende vlaspit zal Ik niet doven
noch verbreken het geknakte riet,
opnieuw zul je Mijn Naam loven
als je gelovend op Mij ziet!