Dichter: Hengstman-van Olst, Els Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ik ben steeds aan het struikelen,
want mijn kleding is te lang,
het verbergt wel mijn vieze voeten
maar juist daarvoor ben ik bang!

Dus ga ik maar weer verder
en strompel op mijn pad,
het is een weg vol leugens
die zeggen: het wordt niet wat!

Plotseling spreekt een Man mij aan:
mag Ik jouw voeten wassen?
Oh nee, dat durf ik echt niet,
'k loop liever door de plassen!

Mijn voeten zijn zó smerig
en stel dat Hij ze ziet,
als ik ze door Hem laat wassen,
wat kost mij dat dan niet?

Opnieuw spreekt Hij heel vriendelijk
en probeert mij iets te leren,
Hij reikt mij een gouden gordel aan
en bindt die om mijn kleren!

Dan knielt Hij neer en wast mijn voeten
en spoelt de leugens van mij af,
het geschenk van Hem laat mij weer lopen
omdat Hij mij de Waarheid gaf!

Reacties  

#1 Annet Kijzer 31-01-2019 14:59
Weg met het gestrompel !
Lang leve de Waarheid!