Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Zo een-twee-drie werd vrijheid ingetrokken,
de mens tot ingetogenheid verplicht,
wanhopig bidt hij God om hulp en licht,
van déze vijand grenzeloos geschrokken.

Paniek gezaaid door 'n virus onverschrokken,
besmettingsvrees is groot, elkeen gericht
op hen, getroffen door een doodsbericht,
want ongewild is hij erbij betrokken.

Onmachtig met het menselijk genie,
reikt hij naar God, wat hij niet deed sinds tijden,
keert hij zich in, ineens, zo een...twee...drie...

Verbondenheid voelt men als velen lijden
in wereldrampen als een pandemie,
bij al het droeve, laat dat ons verblijden.


In deze koortsige tijd, niet 'zo een-twee-drie' voorbij, wens ik iedereen Gods zegen toe.












Reacties  

#2 Mina Mulder Zuur 23-03-2020 18:31
Priscilla heel fijn om weer een gedicht van jou te lezen
In deze koortsige tijd wens ik ook jou Gods zegen toe.🙏
Bedankt voor de bemoedigende woorden
#1 Greta Casier 22-03-2020 20:31
Priscilla , je hebt de corona angst op een heel bijzondere wijze verwoord in een prachtig sonnet.