Dichter: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Wie kent hem niet, de Petrus uit Gods woord?
Soms kon hij klein zijn, maar soms ook heel groot.
Hij liep op 't water, maar een andere keer,
(niet zoveel later) loochent hij de Heer.
Hij was spontaan, hartstochtelijk van zin.
God kende hem, reeds voor zijn prilst' begin,
wist van zijn falen en zijn harte-strijd,
maar ook van zijn liefde en spontaniteit.

Wie kent hem niet, de Petrus vol van vuur,
die Jezus volgde, maar in 't laatste uur
Jezus verloochent, dan  in diep berouw,
wenend van schaamte, steunt op Jezus' trouw.
Nog klonk de vraag, tot drie maal in zijn oor:
'Heb je Mij lief?'   'Ga dan Mijn schapen voor!'

Toch noemt de Heer hem: 'rots' en 'fundament'
voor Zijn gemeente. Krachtig, welbekend
klinkt nog zijn woord: 'U bent de Zoon van God!'
Zie deze uitspraak maakt hem tot een rots.
Je hoeft bij God geen supermens te zijn
om Hem te volgen, ook al ben je klein.
Vallend en opstaand volgen wij het spoor
van onze Heiland. Eeuwig loopt het door!

Petrus ervoer de kracht van Gods gena.
Diep in 't gevang volgt hem een engel na.
Zestien soldaten konden dit niet aan.
God brak de boeien: Vrij kon Petrus gaan.
Kom maar gewoon naar Jezus Christus toe,
zoals je bent, van eigen falen moe.
met al je fouten en met schuld belaan
samen met Petrus, achter Jezus aan!

'Heb je Mij waarlijk lief?' (Joh.21:15)