Dichter: Drie-van Ravenhorst, Gea van Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
De tafels die ik leerde
zijn bij mij ingesleten.
Maar wat ik ook probeerde,
die van zeventig was ik vergeten.

Waar is het woord gevallen
dat ik meedroeg in mijn hoofd?
Wie noemt mij de getallen
en wat ik had beloofd?

Het lied heb ik verdrongen,
de opdracht was te groot.
Totdat een kleine jongen
het melodietje floot.

Ik herinner mij de taal
van wegcijferend geduld:
'Tot zeven maal zeventig maal
vergeef ik een ander zijn schuld.

Reacties  

#1 Priscilla Laneuze 23-07-2018 14:37
Heel leuk onder woorden gebracht, deze wijsheid, Gea !
Lieve groet, Priscilla.