Dichter: Tillema, Dick Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
ik voel me verscheurd, uiteengerukt, gebruikt
het was toch Mijn kindje en Mijn buik
en ik, ik was erbij, geen trots dat ik het zeg
ik zei wat er ook gebeurt, dit ding moet weg

mijn vriend, hij zou niets weten
ik hield me tijden voor hem in, gewoon vergeten
en genoot van zijn genieten en zijn levenszin
maar kapot was het wel, daar binnenin

geopereerd ben ik, als menselijk alternatief
en waarom, waarom heb ik nu juist dit kind zo lief
en huil ik om haar, kus ik nooit geverfde muren
wat heb ik gedaan, die nonchalante uren

o, ik wil sterk zijn, ook als diep medelijden welt
om mezelf, terwijl het voor hem zo heel heel anders geldt
ik wil niet kwetsen maar wil ook niet lijden
O God, kunt u mij uit deze boze droom bevrijden?

mijn kind, wat heb ik je toch aangedaan
toe, wat nu als we even samen verder gaan
een lichte droom van jij en ik, ach mag ik even
om je daarna voor altijd aan God terug te geven