Dichter: Troost, Janneke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Mijn zoon is nu al jaren ziek en het
einde komt steeds dichterbij,
waarom hij, hij is nog zo jong,
waarom is deze ziekte niet bij mij.

Hij heeft nog een jong gezin waar
hij graag voor zou willen gaan,
straks zal zijn vrouw alleen
met de kinderen staan.

Heere, wilt U met dit gezin
wezen in hun verdriet en pijn,
we zullen er als ouders
altijd voor hun zijn.

Mijn zoon weet zich door
U gedragen in het leven,
wilt U hem iedere dag
voldoende kracht geven.

We weten niet hoe het
allemaal verder zal gaan,
maar eenmaal komen we
samen in de hemel aan.

Dat is het moment waar
ik nu al naar uitzie,
samen bij Jezus
op de grootste reünie.

(geschreven voor een vader van een vriendin)

Reacties  

#3 Priscilla Laneuze 08-01-2014 15:51
Moeilijk te aanvaarden als jonge mensen al van hier moeten 'vertrekken'.
'Wilt U hem iedere dag voldoende kracht geven...', bid ik met jullie mee !

Lieve groet, Priscilla.
#2 jose consemulder 07-01-2014 12:25
hoewel dit leven Godzijdank niet het laatste woord heeft Janneke, zoals je ook stelt in de laatste 2 coupletten, kan het toch diepe wonden slaan. ik wens jullie allen kracht en Zijn liefde om je heen en ook ik bid met je mee.
#1 Coby Poelman Duisterwinkel 07-01-2014 11:46
Hier word ik stil van Janneke, ik bid het met je mee.