Dichter: Holman, Alie Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Jij kijkt zoals dat vogeltje
wat angstig om jou heen
vanuit het nest het lijkt zo hoog
je voelt je zo alleen
nu jij je vleugels uit moet slaan
de wijde wereld in
wie draagt jou nu, wie neemt jou mee
en voert jou als een kind?

Jij staat zoals dat vogeltje
voorzichtig op de rand
de sprong is groot, het lijkt zo diep
wie neemt jou bij de hand
nu jij de moed gekregen hebt
jouw armen hebt gespreid
wie zorgt voor jou, wie houdt jou vast
wie is het die jou leidt?

Jij bent zoals dat vogeltje
nog jong en onvolgroeid
je hunkert naar geborgenheid
de werelddruk vermoeit
rust jij maar bij de Vader uit
Hij roept jou: Kom tot Mij
Hij wil voor jou een schuilplaats zijn
en zegt: Kom dichterbij.

Je wordt zoals dat vogeltje
dat zweeft door weer en wind
dat nu het nest ontvlogen is
dat eerst nog als een kind
wat wankel door het leven ging
maar weet er komt een dag
dan voel jij ook die zekerheid
en gaat op volle kracht...  
zelfs dapper door de nacht!

Reacties  

#3 Coby Poelman Duisterwinkel 24-05-2013 13:28
Wat een prachtig bemoedigend en troostvol gedicht! Ik denk dat velen wel eens een moment gehad hebben dat ze zich hierin helemaal herkennen.
#2 Dineke Jansen 24-05-2013 10:33
Heel erg mooi, alie! Ik denk dat ik het voor iemand ga uitprinten, die wel dit steuntje in de rug kan gebruiken..
#1 Hans Wesselius 24-05-2013 07:54
Prachtig, Alie!
Hoe vaak staan ook wij, mensen, niet aan de rand van een nieuwe toekomst. Een nieuwe stap in het leven, een punt waarop we niet langer kunnen en/of willen vluchten.
Ik wens ieder die op dit moment voor zo'n stap staat een behouden vlucht...