- Details
- Geschreven door: Roode-Blankestijn, Jannie
- Categorie: Bewogenheid
- Hits: 3378
Denkend aan de man,
de naaste, de buurman,
de broeder, de vriend,
de vader, de opa, het liefste maatje,
aan verdrietige medemensen
die het afscheid
van hun dierbare
met te grote spoed zien naderen
toch verschrikkelijk blij zijn
met ieder uur, ieder moment
dat liefdevol gedeeld kan worden
over toen en nu... en over straks
over het wonder
van aangewezen zijn
om steeds meer in 't zicht te komen
van het hemels Paradijs
het wonder van moeilijke stormen nu
toch met gouden randen
broeders en zusters en vele anderen
vol liefde om je heen
het wonder van
toch een wonder mogen vragen
een beetje extra tijd
wat maanden, een jaar of zo
het wonder van handen in elkaar
samen met gebed verweven
rondom jou, rondom jullie
biddend om een wonder
zo leggen we dit neer
voor onze hemelse Vader
die onze noden kent
ons diep verdriet
die ons het grote wonder geeft
van Zijn troostend woord
van samen gedragen worden
naar Gods woord.
- Details
- Geschreven door: Willemsen, Beatrix
- Categorie: Twijfel
- Hits: 2335
Het is alsof mijn gedachten met me op de loop gaan
Als ik iets ben vergeten uit het verleden
Is dit voor mij een reden
Om te denken dat ik alles fout heb gedaan
Het zijn gedachten die maar in het rond blijven gaan
De twijfel slaat dan ongenadig toe
Maakt me onzeker in alles wat ik doe
In theorie zijn er allerlei handvaten
Om het twijfelen minder te maken
Echter tijdens de donkere periodes in mijn leven
Was het telkens God die mij weer zekerheid heeft gegeven
- Details
- Geschreven door: Made, Frits van der
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 7647
land van Gods beloften,
plaats waar Hij woont,
de eeuwen door bevochten,
maar altijd ging de Heer
vooraan in jullie strijd
waarvan geen zinnig mens,
je ooit nog iets benijdt.
Toch is aan jou gegeven
voorgoed Gods Bruid te zijn.
Eens komt er een nieuw leven,
en plaats voor zonneschijn.
Hij komt met Zijn gerechtigheid,
die dag zal spoedig komen !
Want Zijn doel is van eeuwigheid,
Zijn schepping te bekronen.
Het volk dat Hij benoemde
Zijn oogappel te zijn,
met wie Hij zich verzoende
door lijden en door pijn…..
God heeft die prijs gegeven,
Zijn Zoon aan ’t smadelijk kruis,
Hij gaf daar Zijn belofte:
Kom allen in Mijn huis……
Kom dan toch christenmensen,
verenigt u met hen…..,
om hand in hand te trekken
op naar Jeruzalem .
Het is die stad door Hem bemind,
in ’t land van wijn en broden,
waar plaats is voor elk mensenkind,
maar éérst toch voor de Joden !
…………………………………………………….
Jesaja 43 “Maar nu, zo zegt de Heere,
uw Schepper, Jakob, uw Formeerder, Israël,
Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost.
Want Ik ben de Heere, uw God,
de Heilige van Israël, uw Heiland.
Wees niet bevreesd, want Ik ben met u.
Vanwaar de zon opkomt, zal Ik uw nageslacht halen
en vanwaar zij ondergaat zal ik u bijeenbrengen.”
H.S.V.
(Het gebeurt sinds 1917 en 1948…..)
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 2275
met stenen vol herinneringen.
Jeruzalem, waar ik zo graag wil zijn
om lof en eer aan God te zingen.
Jeruzalem, stad vol met lagen
van steen op steen, van val tot val.
't Herinnert ons aan gouden dagen
aan glans die God eens geven zal.
Jeruzalem, God heeft behagen in haar stenen,
het puin wekt deernis en verdriet.
Ruïnes die eens Jezus horden wenen,
en muren boden hun beschutting niet.
Jeruzalem, het steen draagt Gods verhalen,
de woorden die tot heil gesproken zijn.
Men sprak Gods lof in alle talen
en droeg de wereldlast met pijn.
Jeruzalem, o stad van pijn en leven
van puin en steeds toch weer herbouwd.
De stad van eeuwig voort te leven.
De plaats waar God van Joden houdt.
Jeruzalem, daar zullen wij ontvangen
de zoon van David, al zo lang verwacht.
Als Jood en heiden samen één verlangen:
Uitzien naar het licht in onze nacht.
Psalm 102 : 13 - 23. Ter gelegenheid van Israël zondag 2013.
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Twijfel
- Hits: 2725
Ben ik een golf
die ruist en buigt,
om losse korrels rolt,
voelend de zuiging,
door stormen
voortbewogen,
zonder vaste grond,
Heer, vorm mij
tot een rots
die vaststaat
in de branding
en weerstand biedt
aan water, schrale wind,
vertrouwend op
de Maker
van hemel, zee
en aarde,
dan overstem ik golven,
dan zingt het uit mijn mond;
als God ons niet geschapen had
was er toch niemand
die bestond.
Geïnspireerd door Jakobus 1 : 6
Wie twijfelt is als een golf in zee, die door de wind heen en weer wordt bewogen.
- Details
- Geschreven door: Hoogendoorn, Rieteke
- Categorie: Verdriet
- Hits: 3230
Hier is een stukje van mijn ziel,
ik wil het aan je geven.
Vertel me maar, wat is er toch,
wat zijn de zorgen van je leven.
Ik leen je een stukje van mijn ziel,
- want dat betekent luisteren -
vertel me alles, alles wat je zo benauwt,
al is het maar een fluisteren.
Vertel me alsof ik ben je beste vriend,
of moet ik juist een onbekende blijven?
Doe maar wat jou het beste lijkt,
ook als je anoniem wilt schrijven.
Kom verbreek het zwijgen van je hart,
blijf toch niet eenzaam met je vragen,
denk niet, ik kan het wel alleen,
maar laat me ook wat helpen dragen.
Als je aarz’lend aan ’t vertellen gaat
en ik van je verdriet mag horen,
dan doet mijn mond er ’t zwijgen toe,
maar wordt er wel een stil gebed geboren.
Wanneer ik ’s avonds neder kniel
en alles aan mijn Vader mag gaan zeggen,
dan neem ik ook jóúw vragen mee
en zal ze in Zijn handen leggen.
Dan bid ik: “Heer wil met haar zijn,
in ‘t donkerst van haar leven,
vertroost haar met Uw liefde Heer
en wil haar antwoord geven”.
Al zijn je zorgen dan niet weg
en zijn er steeds nog donk’re dagen,
dan weet je nu: ik ga niet alleen,
want, ik word naar God gedragen.
Hier is een stukje van mijn ziel,
ik wil het aan je geven….
februari 1999
- Details
- Geschreven door: Cieremans, Hans
- Categorie: Twijfel
- Hits: 2822
in vroegere tijden,
toen alles ‘waar’ was
wat ouderen zeiden.
Je twijfelde zelden
aan wat ze vertelden.
je vader, je moeder
je juf uit de klas.
Die veilige tijd
waarin God ‘zeker’ was.
Naar zondagschool
in je mooiste kleren.
Het nieuwe gezang
om voor maandag te leren.
Altijd voor het eten
werd er gebeden
En ook voor het slapen
al zo lang geleden.
Dat God alles maakte
en over je waakte
dat leed echt geen twijfel
God was dicht bij
Je was heel tevreden
zo zorgeloos blij.
W.G. van de Hulst
werd ons voor gelezen
Dat was de tijd
dat God was ‘bewezen’.
Dat is het geloof
waar ik naar kan verlangen
waarvan de herin’ring
nog altijd blijft hangen.
Toen wij kind’ren waren
de vijftiger jaren
Het letterplankje
met aap, noot en Mies,
de kinderbijbel
van Anne de Vries.
Heer als u luistert
in de hemel hier boven
‘Helpt u mij weer
als dat kind te geloven.’
- Details
- Geschreven door: Roode-Blankestijn, Jannie
- Categorie: Huwelijk
- Hits: 5786
Goede tijden en slechte tijden
zijn aan jullie niet voorbijgegaan
ook aan "alleen zijn" kun je lijden
je komt er zomaar voor te staan.
maar zie: na zulke donkere dagen
komt dan deze stralende dag,
waarop je aan elkaar mag vragen
om dit lief en leed verder
gezegend door onze Goede Herder
samen delen mag.
- Details
- Geschreven door: consemulder, jose (overl. 14-08-2018)
- Categorie: Twijfel
- Hits: 3047
naar de diepere zin van ons bestaan,
dus zoekt en gij zult zeker vinden
de deur die draagt Zijn herdersnaam
- Details
- Geschreven door: Vermeer-Bakker, Gea
- Categorie: Dankbaarheid
- Hits: 2609
en ik volg ze allemaal
Langzaam glijden ze naar beneden
alles lijkt zo leeg en kaal
De tranen stromen door m'n hart
wat is de zin van mijn bestaan
Mijn dromen zijn als schepen
die in de storm vergaan
Er stromen tranen langs de ramen
en ik tel ze één voor één
Zet voor elke druppel nu een zegen
voel me niet meer zo alleen
De lucht begint al op te klaren
ik zie de laatste druppels gaan
Maar de druppels van mijn zegeningen
vullen samen een hele oceaan.
- Details
- Geschreven door: Vermeer-Bakker, Gea
- Categorie: Twijfel
- Hits: 2878
lopend over het water
met m'n ogen gericht op de Heer
denk ik toch weer aan later
Zet vol vertrouwen de eerste stap
voel de koele zee onder m'n voeten
gaandeweg slaat de twijfel toe
hoe zou ik nu verder moeten
Here help mij, schreeuw ik dan,
ik dacht dat ik dit kon
laat mij nu niet verdrinken
maak de weg af die ik begon
Een warme hand pakt mij nu vast
liefdevolle ogen kijken mij aan
"lief kind, vertrouw toch eens op Mij,
dacht je echt dat Ik je zou laten gaan?"
jij denkt
twijfelt heftig
onderhand God
weet het
antwoordt al
toen jij
ernstige problemen
had trok
heilige Hij
jou uit
het diepe
donkere dal
stel de
Schepper had
getwijfeld teneinde
Zijn geliefde
Zoon toch
niet naar
de aarde
gebracht
nu zing
uit allemacht
Halleluja ik
geloof eeuwig
in Zijn
Goddelijk uitzonderlijke
kracht
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Algemeen Gevoel
- Hits: 2300
vlammen geel en laaiend rood.
Uitbundig afscheid, 't moet gebeuren,
een gunst door de natuur zo groot.
De schoonheid kleurt in de herinneringen,
we denken: O wat is de herfst toch mooi.
De wind blijft door de toppen zingen,
en langzaamaan verwaait de tooi.
De vruchten liggen wachtend op de grond,
ze worden brood voor wie ze vindt.
Gezaaid, gewaaid en overal in 't rond,
zo gaat dat met de levenswind.
Een afscheid van een vruchtbaar leven.
Uitbundig, vrolijk, rijk gekleurde pracht.
Een laatste groet, het duurt maar even
want zie, volmaakte schoonheid wacht.
- Details
- Geschreven door: Hoogendoorn, Rieteke
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2571
Ik kan geen woorden vinden, God
om U te smeken
te klagen
te vragen
de letters blijven steken
in een eindeloze rij.
In kleuren wil ik U vertellen
wat er zo van binnen schuilt
de pijn, de moeite en de tranen
alles waar mijn hart om huilt.
Zwart, een roepen in het duister
zonder luister
zwoegend strijden
vragend lijden
angst en pijn
eenzaam zijn.
Rood getuigt mij van Uw lijden
van Uw liefde en bevrijden
geliefd te weten
Uw kind te heten.
Geel omstraalt mij als een licht
een open poort, Uw aangezicht
Uw stem: kom naderbij
treed binnen, je bent van Mij.
Groen omringt mij als nieuw leven
minder strijden, overgeven
hopen en verwachten
wonden die verzachten
rusten bij het kruis
mijn hart is bij U thuis.
__
Dank U, Heer,
dat Uw gele stralen licht genoeg gaven
om mij de weg te wijzen
en samen met U door de
muur van pijn te gaan.
Dank U,
dat het rood van Uw liefde
sterk genoeg was om mij te helen
en de zwarte dikke muur
omver te werpen.
Dank U,
dat het groen van leven en van hoop
mij vertrouwen geeft.
om de toekomst in te gaan
en in geloof een zeker weten:
U houdt mij vast
U zult mij nooit vergeten.
Amen
- Details
- Geschreven door: Troost, Janneke
- Categorie: Twijfel
- Hits: 2792
dan twijfel ik er weleens aan,
of er een God is en een hemel,
waar ik ooit heen mag gaan.
Is het waar dat onze
godsdienst de waarheid is,
of volg ik iets en merk aan het eind
van mijn leven dat ik mij vergis.
Vader bedankt voor de momenten
die U mij gaf in mijn leven,
momenten dat U mij troost
en kracht wilde geven.
- Details
- Geschreven door: Linde-Altena, Tiny van der
- Categorie: Twijfel
- Hits: 2268
schijnt het of Gods hand onzichtbaar is.
Al struikelend en vallend ga ik verder,
telkens op zoek naar die hemelse Herder.
Alles lijkt gehuld in duisternis.
Brokken steen doen mijn voet steeds wankelen.
Geen helpende hand is er onder mijn bereik.
De weg lijkt zich ook al in duister te onthullen,
niets kan die vermoeiende leegte vullen.
Geen enkel gebaar geeft van Zijn liefde blijk.
Ik vraag me af: zijn er dan geen effen paden,
waarom val ik steeds weer in dat zwarte gat?
Een gat dat ik maar niet kan ontwijken,
dat steeds in mijn geheugen staat te prijken.
Waardoor ik genadeloos wordt afgemat.
Vermoeidheid in mijn brein wil maar niet wijken,
ondanks dat ik weet van een Redder in nood.
Vragen, duizenden vragen houden me bezig,
Waarom toch God was U niet aanwezig?
Was Uw liefde in de mensen toen dood?
Kreeg dan die vijand, die Uw wil trotseerde,
zomaar de vrijheid om te doen wat hij wou?
O God, neem mij ook nu opnieuw in bescherming,
ik kan niet zonder Uw liefdevolle ontferming.
Leer mij te bouwen op Uw waarheid en trouw.
De tranen van pijn die vaak rijkelijk vloeien,
waarvan ik weet dat ze kostbaar zijn in Uw hand.
Geef toch machtige Vader dat ik kan aanvaarden,
al Uw plannen met mij, ze zijn van kostbare waarde.
Alleen Uw liefde houdt tot in eeuwigheid stand.
En al zal soms de zon achter de wolken verdwijnen,
al is soms mijn hart tot op het bot toe verkleumd.
Dan toch, zal alleen Uw liefde en trouw mij verwarmen,
U draagt mij mee in Uw veilige armen.
Ik weet mij door Uw genade gesteund.
- Details
- Geschreven door: Linde-Altena, Tiny van der
- Categorie: Afscheid
- Hits: 4028
Zacht ruisen de bomen en wiegt er het gras.
Daar waar Gods Zoon het verdriet eens genas.
Daar in die tuin, waar je de stilte kunt horen.
Daar werd eens de vrede geboren.
Als ik daar ben en ik kijk om me heen.
Hoor ik er vaak een stil zacht geween.
Dan zie ik een stoet van mensen die huilen.
Die voor ‘t verdriet graag weg willen schuilen.
De Heer van het leven troost in verdriet,
Wanneer je door tranen Hem niet meer ziet.
Kom en luister, hoor het Hem zeggen:
Ik zal jouw hand in de mijne leggen.
Daar in die tuin van het stille verdriet.
Daar deed Christus de dood eens teniet.
De tuin van stilte werd een bedevaartsoord
Waar door Gods kinderen de stilte werd verstoord.
Omdat het huilen veranderde in een blij gezang.
Ook al wachten Gods kinderen nu al eeuwenlang
op de terugkeer van Christus op de wolken
Zo jubelen ze het uit samen met alle volken.
Dan zal de tuin van stilte op houden te bestaan.
Omdat eens daar alle graven open zullen gaan.
Dan zullen de bazuinen door het hemelruim klinken.
En zal de tuin van stilte in zijn lichtkring blinken.
De bloemen in die tuin zullen weelderig bloeien
Ook zal er geen traan meer hoeven te vloeien.
God zelf wandelt daar opnieuw met zijn kind.
Opdat het daar de eeuwige rust bij Hem vindt.
- Details
- Geschreven door: Heuvel, Marij van den
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2173
houd Gij
mij vast
dat waar
ik tast
slechts U
aanraak
geen andere
gezichten
aanstaren
dan die Uw
heerlijkheid
afstralen
verhalen
woordeloos
de kracht
van Uwe
armen
de echo
van Uw
waarheid
trillend
tot in het
diepste
weten
eeuwig
mij
Gij
- Details
- Geschreven door: Bijzet-Pullen, Truus
- Categorie: Twijfel
- Hits: 3003
Ik groef diep in mijn ziel,
zocht antwoord op mijn twijfels,
alsof ik in een zandhoop groef.
Maar de kuil waarin ik viel
werd torenhoge vragen:
'Moest het nu zo? En 'wat voor zin
heeft het dat er een God bestaat?'
Dit is toch niet te dragen?
Heer, twijfel is er, geen geloof.
Ik wil zo graag, dit wordt te zwaar,
dus antwoord als ik tot U schrei!
Bent U dan horend doof?!
Het zand wordt drijfzand
en ik roep: "Heer, hoor naar mij
als U bestaat, Heer, red mij dan
en reik mij toch Uw hand!"
Ik heb U onrecht aangedaan,
dat weet ik nu, vergeef me toch.
Sla weer Uw armen om me heen.
Laat mij niet gaan, maar neem me aan.
Het antwoord kwam: "Mijn lieve kind,
hier ben Ik, Ik, JAHWE, jouw God.
Grijp maar mijn hand, ik red je uit
het drijfzand waar jij je bevindt.
- Details
- Geschreven door: Hoogendoorn, Rieteke
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 2696
Een groot verlangen naar Zijn woorden,
een groot verlangen naar Zijn stem,
een groot verlangen om bij Hem te horen,
bij Davids Zoon uit Bethlehem.
Elke dag trok Hij weer verder,
ik verloor Hem niet uit 't oog,
trouw bleef ik Hem verzellen
en luisterde naar Zijn betoog.
Ik genoot van Zijn verhalen,
ik zag de wond'ren die Hij deed,
ik wilde altijd bij Hem blijven,
Hem volgen, elke weg, in lief en leed.
Veel sprak Hij in gelijkenissen,
iedere keer een ander tafereel,
van zaad in akkers, een koning en een bruiloft,
van rechters en vergeving, ieder kreeg zijn deel.
Hij kon zo mooi vertellen,
van 't schaapje dat aan het dwalen was,
ik zag het helemaal al voor me,
dat ik het weggelopen schaapje was.
Dat Hij mij was gaan zoeken,
dat Hij mij in de struiken vond,
dat Hij mij meedroeg in Zijn armen.
Deze liefde was het die mij aan Hem verbond.
Een verhaal van Vader met twee zonen,
dat sprak me best wel aan.
De één een bruisend feestend leven,
de ander trouw zijn weg gegaan.
De oudste bleef in werken steken,
hij genoot niet van het Vaderhuis.
De jongste kwam weer terug in Vaders armen
en vond opnieuw een warm tehuis.
Een mooi verhaal – een open einde.
Toch kwam er opstand in mijn hart,
ik was niet de één, noch de ander,
ik dacht dat Jezus mij vergat.
Een derde zoon, dat leek me wenselijk.
Geen oudste zoon, met weinig blijde levenszin
en niet zo werelds als de jongste,
maar zo iemand net als ik, zo'n beetje tussenin.
Zo volgde ik Jezus verder,
als derde zoon in Zijn verhaal,
mijn eigen plekje had ik nu veroverd,
Ik geloofde eens te komen in de bruiloftszaal.
Ook volgde ik Jezus in Zijn lijden,
toen Hij opging naar Jeruzalem.
Ik begreep niet wat er ging gebeuren,
maar in alles bleef ik trouw aan Hem.
De weg naar Golgotha ging komen,
Hij droeg in pijn en smart Zijn kruis.
Dit alles ging mij ver te boven,
was dit de weg naar 't Vaderhuis?
Zij joegen spijkers door Zijn handen,
het kruishout werd rechtop gezet.
Was dit nu nodig voor mijn zonden,
ik was toch trouw en leefde nauwgezet?
Ik kon dit bijna niet verdragen,
was dit mijn Meester, was dit mijn Heer?
Ik keek omhoog en zag Zijn liefdevolle ogen,
en begreep, 't zijn mijn zonden die Hem kruisten, keer op keer.
Toen boog ik diep ter aarde
en beleed, er is geen derde zoon.
De oudste en de jongste broeder,
ze zijn het allebei die zitten op mijn troon.
Om voor een zoon als ik een plaats te bereiden,
gaf Vaders oudste Zoon Zijn kostbaar bloed.
Van die genade leerde ik leven,
daar bij Golgotha, daar werd het leven goed.
Voor mij brak het wolkendek toen open,
het kruis veranderde, het werd een weg naar huis,
en op die weg stond Vader, met uitgestrekte armen
en zei: Mijn zoon, welkom thuis!
september 2007
- Details
- Geschreven door: Mulder-Zuur, Mina
- Categorie: Twijfel
- Hits: 3141
Het geloof kent zijn aanvechtingen
het kan ons tot wanhoop brengen
zekerheden in twijfel trekken
gevoelens van verlatenheid opwekken
De twijfel kan er zomaar insluipen
je plotseling bekruipen
in alle verdriet en pijn
kan de twijfel er zijn
Zet de twijfel niet dwangmatig aan de kant
God heeft ons geschapen met een verstand
wij kunnen nadenken en vragen stellen
onzekerheden kunnen ons kwellen
Ons verstand is maar beperkt
wij kunnen niet begrijpen hoe God werkt
niet begrijpen maar vertrouwen
op Hem je toekomst bouwen
Ook in de bijbelse geschiedenis
ging er door twijfel heel veel mis
de strijd tussen satan mens en God
maakt al eeuwenlang veel levens kapot
God wil steeds opnieuw met ons beginnen
Hij zal satan voorgoed overwinnen
Hij geeft uitzicht in de strijd
geloof en zekerheid
- Details
- Geschreven door: Siebel, Nico
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 2562
wat ben je mooi
met je prachtige licht
strijk je over de bomen
zet je blad
dat verkleurd
in lichterlaaie
pluk je
geholpen door de wind
zaden uit de bomen
een nieuwe generatie
valt stilzwijgend
in de aarde
tot de Schepper
het tot leven roept
- Details
- Geschreven door: Heuvel, Marij van den
- Categorie: Twijfel
- Hits: 2724
al Gods daden
geen adem
haal ik zo
geraak
in dubio.
Gebeden heb ik
vol verlangens
geen antwoord
krijg ik zo
geraak
Geloofd heb ik
zonder verklaring
geen zekerheid
heb ik zo
geraak
in dubio.
Afgeleid ben ik
van tijd met Hem
geen omgang
oefen ik zo
geraak
in dubio.
Afgezwakt ben ik
heel geleidelijk
geen toewijding
leef ik zo
geraak
in dubio.
Overspannen ben ik
moegestreden
geen rust
neem ik zo
geraak
in dubio.
Verwond ben ik
diep getroffen
geen vertrouwen
bezit ik zo
geraak
in dubio.
Waarachtig is Hij
klopt op het hart
elke twijfel
geborgen in
goddelijke
ratio.
- Details
- Geschreven door: Frederieke
- Categorie: Twijfel
- Hits: 4716
of vóel ik mij slechts alleen gelaten?
Mijn God, hoe kan ik op U bouwen,
hoe kan ik U vertrouwen?
Mijn God, hebt U mij verlaten?
ik voel mij zo alleen
Mijn God, kan ik met U praten,
bij U terecht met mijn geween?
Mijn God, kan ik mij op U verlaten?
kan ik geloven in Uw bestaan?
kan ik mijn twijfel achterlaten
en samen met U verdergaan?
Mijn God, ik heb mijzelf verlaten
ben kwijt wie ik was
biddend kom ik met U praten
wil weer varen op Uw kompas
Mijn God, in dit gebed kom ik U nader
zoekend naar mijn eigen ik
zoekend naar U, mijn Vader
U vindend in dit stil’ ogenblik
Mijn God, ik heb U weergevonden!
U hebt mij de weg getoond
ik ben weer nauw met U verbonden
U hebt mijn twijfelend zoeken beloond
Amen
- Details
- Geschreven door: Hoogendoorn, Rieteke
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 6624
Neem mijn handen Heer
en wil mij leiden
door groene weiden,
verkwik mij langs het water van de zee,
Goede Herder neem mij mee.
Neem mijn handen Heer
in het donker van de nachten
en het morgenlicht verwachten,
Uw stok en staf vertroosten mij,
Goede Herder wees nabij.
Neem mijn handen Heer
In het volgen van Uw wegen
vol goedheid, vol van zegen,
aan Uw tafel zit als gast,
Goede Herder houd mij vast.
Neem mijn handen Heer
als de dagen mij gegeven
klimmen naar het einde van dit leven,
bij het scheiden van mijn aardse huis,
Goede Herder, breng mij eeuwig thuis.
december 2009