- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1523
wat is daarvan het nut de zin.
Handel toch niet steeds eigenwijs
maar volg het pad dat Ik je wijs.
Dit woord wat Jezus tot je zegt
kan met geen tegenspraak weerlegd.
Want als je volgt wat Jezus zegt
is ‘t geluk voor je weggelegd.
Open je oren en je hart
hoe sneller daarmee wordt gestart,
bemerk je wat Jezus bedoelt
wordt nut en zin ervan gevoeld.
De Heer wil zijn je beste vriend
die Zijn liefde en trouw verdient.
Je stevig bij de hand gevat
zal leiden naar de Gouden stad.
- Details
- Geschreven door: Vos, Eddie
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2399
Even 2 minuten bij stil staan
Is het daar dan klaar mee?
Is dat alles, na alle wel en wee?
Moeten we niet voorkomen gaan!
En ook daar meer bij stil gaan staan
Is het niet triest dat er niks is geleerd
We doen nog alles nog zo verkeerd
Niet in het groot alleen
Maar tegen iedereen in het algemeen
We willen alleen ons zelf verhogen
Ook al moeten we wie dan ook verloochen
Echtbreuken en pesterijen staan op één
Geld bejag en zelfverhoging kent iedereen
Laten we bij ons zelf te rade gaan
En ons afvragen waar we staan
Heer laat ons eens leren
Ons leven beter te beheren
Laten we tevreden zijn met ons leven
En meer de aandacht aan een ander geven
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1555
daarmee komt men door ‘t ganse land.
Want wie die steeds goed onderhoudt
ontvangt van Hem zijn lijfsbehoud.
‘t Zijn er tien om na te leven
aanbevolen na te streven.
Van die tien heeft elk zijn waarde
voor ons leven hier op aarde.
Laat ons dan gehoorzaam wezen
dan heeft niemand iets te vrezen.
Al wie ‘t kwade af zal zweren
blijft geliefd in ‘t oog des Heren!
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 1984
troosten droeve omstanders
in stil eerbetoon.
"Gij hebt de bloemen op de velden met Koninklijke pracht bekleed"
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 3045
't Is als het waaien van een zachte wind
waarheen hij wil, en alles zeggen.
Of in de vreugde van het kleine kind.
Vrijheid is als mooie blijde bloemen
die vredig aan de groene graskant groeien.
't Is een vrede niet meer te benoemen
als vlinders veilig op de grasmat stoeien.
Vrijheid is als stilte op de vroege morgen,
zo vredig in de zon die langzaam stijgt.
Met alle rust voor man en kind'ren zorgen,
in volle vrede waarin de waanzin zwijgt.
Vrijheid is jezelf te mogen wezen.
In vrede denken over goed en kwaad.
In eigen krant en boeken mogen lezen
en niemand die in haat je tegenstaat.
Vrijheid is nog steeds te mogen leven
naar 't woord van God voor elke dag.
Dat als een voorrecht door te geven.
De vredegroet ontvangen met een lach.
Vrijheid om God telkens voor te danken.
De kerken tonen 't vlaggend van de toren.
We horen 't carillon met blijde klanken.
In vrede mogen wij dit zien en horen.
Vrijheid! Ik kan het niet beter zeggen.
Ervaar het als geschenk, het is niet uit te leggen.
- Details
- Geschreven door: consemulder, jose (overl. 14-08-2018)
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2367
tot wegwerpartikelen
verwrongen botten
op een hoop gesmeten
sterren stralen
op kledingstukken
lege omhulsels
van verloren
generaties
uitgemergelde
gezichten achter
prikkeldraad
nauwelijks
herkenbaar
verweesde blikken
uitgestoken handen
ingekuilde
overblijfselen
verschrikking
zonder weerga
vernederd tot
op het bot
misbruikt in
satanische
experimenten
moeders, vaders,
kinderen
gedegradeerd
tot wegwerpartikelen
oh God, alstublieft, dit NOOIT weer !
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1528
sinds mensenheugenis hen verteld.
Dat laat Hij hen ook heden weten
het wordt hen wekelijks vermeld.
Als God Zijn boodschap blijft herhalen
dan klinkt die steeds weer tot ons door.
Hij blijft van liefde en trouw verhalen
en wijst ons op ‘t begaanbaar spoor.
De Heer blijft graag Zijn armen spreiden
waarin Hij geliefden ontvangt.
Hij wil hen koesteren en verblijden
hen schenkend wat een elk verlangt.
- Details
- Geschreven door: Knoester, Hans
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2158
groot
de wereld wordt te klein
woorden zijn ongeldig
monden vol tranen
een sleepnet dat over alles raast
De hemel heeft de zon ingepakt
met dunne loodgrijze wolken
wat vooraf onmogelijk leek
was onthutsend dichtbij
in radeloos gestamel
ademen ze hun lippen in
Kale bomen voor het prikkeldraad
reiken streng naar de hemel
zware onheilspellende voetstappen
slepen een bedrukkende stilte mee
in de diepte van onze angst
is het leven bijna doorschijnend
de laatste zucht een fluistering
van mensen die verdwenen zijn
Een bloedkleurige maan
hangt boven het geschonden land
daaromheen sluipt traag en tastend
een benepen avondnevel
deze verschikking zal nooit
voor zichzelf kunnen wegvluchten
dat laat Jahweh niet toe
- Details
- Geschreven door: Troost, Janneke
- Categorie: Hiernamaals | Verwachting
- Hits: 1754
Iedereen heeft een periode gekregen,
de ene lang de ander soms (erg) kort,
totdat het voor ons sterven wordt.
Dit leven hier op aarde is zo kort,
vergeleken hoe het in de hemel wordt,
wij leven hier een korte tijd,
en hier begint nu de eeuwigheid.
Eenmaal komen we bij de hemel aan,
daar zal dan Jezus, onze Heiland staan
om ons daar te verwelkomen,
en mogen we bij Hem blijven wonen.
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2051
voor al die duizenden die zijn gevallen.
Voor velen toch alleen maar de getallen
maar nooit genoeg voor wie 't is aangedaan.
Het zijn maar twee minuten in een jaar,
waarop men denkt aan wat er kon gebeuren.
Aan allen die al vele jaren treuren.
We komen er echt nooit mee klaar.
Maar jij stond niet bij hen die kwamen
en bloemen legden bij een stenen beeld.
Jij kende zelf zo vele Joodse namen
en wist van pijn die nooit meer heelt.
Jij zat dan eenzaam in je stille huis
en treurde om vernield familieleven.
Weggevoerd en nooit meer thuis.
Verdwenen de bescherming van je leven.
Het is maar twee minuten stilstaan.
De vogels zingen door, ze weten niet.
Maar jij moest verder, zo alleen gaan
met een heel leven vol verdriet.
Wat zijn nu twee minuten in een jaar.
Denk dan aan wie in stilte treuren.
Als is het voor ons twee minuten maar,
denk dan: Dit mag nooit meer gebeuren!
- Details
- Geschreven door: Troost, Janneke
- Categorie: Oorlog/rampen/vluchten
- Hits: 1670
had een bomgordel om gedaan,
wat hebben ze met je gedaan
dat je koos deze weg te gaan.
Je bent nog zo jong en hoort
te genieten van je leven,
en wil jij nu al
hiervoor je leven geven.
In wat voor wereld ben
jij toch opgegroeid,
een land waar veel haat
tussen de mensen bloeit.
Jongen, had je deze keuze
nu echt zelf gemaakt,
of moest je dit doen
voor iemand uit wraak.
- Details
- Geschreven door: Engelenhoven, Drikus van (overleden 18-05-2018
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1399
als je tot Mij komt, geef Ik je "geluk"!
Waarom zou je niet komen tot Mij?
Ik, Jezus ben het, die dit tot je zei,
om je vermoeide ziel rust te geven,
die het door de last dreigt te begeven.
Licht is Mijn last; zacht Mijn juk
als je tot Mij komt, geef Ik je "geluk"!
Zo mag je Mijn juk op je nemen,
om dan ook in te leven;
dat Ik echt jouw problemen
ter harte neem en je rust wil geven!
Licht is Mijn last; zacht Mijn juk!
(Dit mag je een rondeau noemen als ik goed ben ingelicht)
- Details
- Geschreven door: Ravenna, Rudolf van
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1842
Vanuit het diepste diep
schrijnt onhoudbaar
reikhalzend verlangen
naar hoger land,
waar vaste voet
blijmoedig voortgaat,
vanuit het diepste ik
komt leven
tot de daad
van horen, voelen, zien
en omgekeerd,
vanuit de diepten
roept eenzaamheid
om antwoord,
het hart herkent
opeens een ander hart,
dat hunkerend
de roep beantwoordt
in twee-zaamheid,
liefde wordt sterker
dan de dood
en vergeet zichzelf,
de ander doorboort
d'angstvallige muur
rondom het hart
dat ruimte krijgt
om vrij te slaan,
vanuit de diepte
reik ik je
mijn open hand,
gevoelens worden zichtbaar
onder tranen
en tedere herkenning,
er is geen compromis:
liefde tot de dood
ons scheidt Deo Volente,
twee sporen in
het zand
naar d'oneindige zee,
waarboven onze dromen opklimmen
langs een trap
van steen en wolken.
*Profundis betekent vanuit de diepte
- Details
- Geschreven door: Tack, Walter
- Categorie: Oorlog/rampen/vluchten
- Hits: 1801
bij de vlaggegroet
omdat het moet
aan een onbekend graf.
Hij die geen oorlog kende
en voor zijn leven rende
zomaar stierf van ellende.
Geen groet, geen graf
zelfs de vlag is er veraf.
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Persoonlijk
- Hits: 1431
Jeruzalem, blijf mij als Heer verwachten.
Het is de vader die mij straks begroet
en wacht. Ik zal spoedig ''t gemis verzachten.
Ik geef juliie nu mijn laatste zegen mee,
voordat ik afscheid neem, voorgoed.
Tot de voleinding breng ik heil en vree.
Ik geef mijn Geest, houd goede moed.
Ik blijf er bij en zal er altijd zijn.
Al kent de tijd zijn donkere paden.
Ik ken de weg van angst en pijn.
Het pad van goeden en van kwaden.'
Elk die hem liefhad staarde in verwarring
nog naar de hemel, maar de wolk verhief.
Ze stonden daar als in verstarring,
hun meester weg, ze hadden hem zo lief.
Een engel sprak: 'Blijf nu Zijn trouw beminnen
die Hij volbracht heeft in Jeruzalem.
Met Zijn Geest zal er een nieuwe tijd beginnen.
Wees maar niet bang, maar wacht op Hem.
Eens zal een nieuwe dag gaan gloren
van vrede voor Gods land, Zijn stad.
En heel de wereld mag hem toe behoren.
Hij heeft oneindig ons steeds liefgehad.
Jeruzalm, o mooie stad van ons verwachten.
De koning komt voor wie in Hem gelooft.
Na zware tijden en soms bange nachten
komt Hij terug, het is ons echt beloofd.
- Details
- Geschreven door: Groeneveld, Petra
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2151
doden die vielen
Velen gestorven
die ons ontvielen.
Zo wreed geslagen
gemarteld, gehoond
God zoveel vragen
hoor toch het klagen.
Vijf mei gedenken
de vrede gekomen
Nog altijd oorlog
mensen omkomen.
Veel haat en geweld
mensen die vluchten
door kommer gekweld
Heer hoor hun zuchten.
- Details
- Geschreven door: Verheij-de Peuter, Cobie
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2221
vliegt in de blauwe lucht
boven ons land van vrede
neemt hij zijn eigen vlucht
De tralies zijn gebroken
De oorlog is voorbij
De toekomst staat nog open
Door offers zijn wij vrij
één vleugel hangt nog slapjes
vliegt niet in evenwicht
oneerlijkheid op aarde
veel levens zonder zicht
Zolang er vluchtelingen
nog zoeken naar een plaats
en oorlogen nog woeden
is vrede ondermaats
Welk offer kan ik geven
voor jou, mijn medemens
mijn land, mijn huis, mijn leven,
vrijheid van grens naar grens
Dan zal de vogel vliegen
met vleugels ongedeerd,
een ieder accepteren
dàt is wat vrede leert.
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2490
voor hen die 't leven lieten.
Vergast zijn onder vreemd gezag
met moord en bloed vergieten.
Ook hing men vele mensen op
die men de dood in jaagde.
Het kostte menigeen de kop
en men met dood belaagde.
Verschrikkingen zij zijn bekend
d'afschuw die de aanblik biedt.
Van het geweld zo ongekend
die men vaak op beelden ziet.
De daden zijn een duivelsgril
zo harteloos en koud.
Hierbij vallen de monden stil
er bleek geen lijfsbehoud.
Verdrukkingen door machtsmisbruik
daarmee werd men beloond.
Vloeiden als gif vanuit hun kruik
zij zijn aan ons vertoond.
Vijf mei werd de bevrijdingsdag
waar men lang op moest wachten.
Die begon met een vreugdelach
van juichende geslachten.
Al jarenlang wordt het gevierd
men mag het nooit vergeten.
Dat op die dag met vlag gesierd
wij van bevrijding weten.
Laat dit voor ons het teken zijn
en koesteren de vrede
verkondigen aan groot en klein
dat wij aan oorlog leden.
De rauwe oorlog is voorbij
maar die mag nooit vergeten.
Want vier en vijf mei allebei
die laten 't ons steeds weten!
- Details
- Geschreven door: Casier, Greta
- Categorie: Algemeen Natuur
- Hits: 1613
met een waaier van groen en bloesemregen
de kleuren en zoete aromen zijn een zegen
waarvan mens en dier kunnen genieten voluit
hoe pittig heeft de bruid haar kroon gekruid
met tijm en meidoorn door elkaar geregen
meikoningin werpt sierlijk haar rijke sluier uit
met een waaier van groen en bloesemregen
hoor ! hoog in de linden klinkt een nieuw gefluit
merels en lijsters hebben nestjongen gekregen
en beschutten hun warm nestje zorgzaam tegen
nachtelijke kapers die nog loeren op hun buit
meikoningin werpt sierlijk haar rijke sluier uit
- Details
- Geschreven door: Drie-van Ravenhorst, Gea van
- Categorie: Blijdschap
- Hits: 3416
'Je ergert je aan wat Ik zeg,
je bent veel liever vrij.'
'Waarom blijf jij nog wel
en volg je Mij als Heer?
Is er nog liefde in het spel
of blijf je om de sfeer?'
De vraag had ik verstaan.
Nu moest ik antwoord geven.
'Heer, naar wie anders zou ik gaan?
U bent de weg ten leven.'
'U kennen geeft het leven glans
en biedt mij perspectief
van elke dag een nieuwe kans:
ik heb het Leven lief!'
- Details
- Geschreven door: Lingen, Aagje
- Categorie: Oorlog/rampen/vluchten
- Hits: 2271
vijf zware jaren lang,
vol angsten en vermissing,
wat waren we vaak bang.
Zo trokken onze mensen
op pad in groot verzet,
bewust van onze wensen,
verzeld door ons gebed.
Zij gaven al hun vrijheid,
hun leven en geluk,
hún ideaal en arbeid,
‘t werd al aan hen ontrukt.
Gewaagd, gedurfd, heldhaftig
vaak weg van huis en haard,
wij zijn hun moed gedachtig,
’t herdenken méér dan waard.
We denken ook aan allen
die vielen, hier en daar.
Ontelbare getallen,
miljoenen bij elkaar.
We roepen luid om vrede
O God, maak ons toch vrij,
verhoor toch onze bede,
op deze vierde mei.
Dodenherdenking 2017
- Details
- Geschreven door: Ravenna, Rudolf van
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 1918
Als traag de dagen zijn gekomen
van onbestemde grauwigheid,
als steeds weer, meer en meer
de dageraad zich hult in nevelingen,
als zij die uit de hoge vensters zien
bespeuren de trieste gang van
ó zo menig blad,
als wind en regen zelfingenomen
samenspannen tegen een
zieltogende natuur,
dan eist een ontnuchterende
wetmatigheid weer volop zijn tol.
Toen nog een hoge lucht vervuld was
van diep gebruinde stemmen en
niet aflatend motorengeronk,
van het ruisende koren en
speels opwaaiende zomerjurken,
toen geduldig papier zo menig blik
verruimde tot aan vreemde horizon,
en het water droeg de zware last
van talloos imposante zeilen,
toen zelfs een kind begreep
dat dit niet zo kon blijven.
Laag striemt de regen nu de straat
die geplaveid is met geelbruine
stervelingen,
voor wie geen hoop meer is op
voortbestaan
zij moeten dus tot stof vergaan,
langs versteende huizen en door
houterige bomen blaast zelfverzekerd
een gure wind zijn hoogste lied:
de tijd werkt in zijn voordeel,
in de middagscheem'ring verricht
een verdwaalde gemeentearbeider
kleumend zijn ijdele plicht,
hij schudt het hoofd en zucht
het werk moet afgemaakt
totdat het zich herhaalt.
Het duister spreidt zich uit
over d'ontluisterde natuur
reeds slaperig van een lange dood,
een jagersschot van vér
schrikt haar nog even op,
in't flonkerende maanlicht heerst
zelfs op de dodenakker
een serene sfeer van
verstild verlangen,
naar continuïteit van loop der dingen
van die voorbijgaan en
opnieuw beginnen,
als aanstonds een witte deken
wordt gelegd op hen die
eens zullen ontwaken,
dan is de kringloop rond:
het leven rust voor later.
* Annunciatio betekent Aankondiging
- Details
- Geschreven door: Engelenhoven, Drikus van (overleden 18-05-2018
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 2361
Daar gaan ze, de twee vrienden;
die terugziende
op het gebeuren met Jezus
onderweg zijn naar Emmaüs.
Blijkbaar is dat hun woonplaats.
Hebben ze nu voor het laatst,
hun Meester gezien?
Voor hun is dat niet misschien!
Ze hadden zo verwacht
-zo werd overdacht-
dat Hij het zou zijn:
de "Verlosser", maar nee en dat doet pijn!
Ze zijn bedroefd;
maar er voegt zich een "Vreemdeling"
bij hun aan en dan worden ze beproefd
-Ze zijn immers "Zijn" leerling-
Weten jullie dan niet,
dat al deze dingen moesten gebeuren?
En ziet,
nu is het gebeurd en jullie treuren!
Met verlangen in hun hart;
luisteren zij en het verlicht hun smart.
Ze zijn bijna thuisgekomen
en vragen "Hem" mee te komen.
Daar bij het eten van het "avondmaal",
zal "Hij" in gebed voorgaan.
Het brood wordt door "Hem" gebroken,
maar nu wordt er iets niet uitgesproken,
want ze zien de tekenen in "Zijn" handen.
Nu "zien" ze de banden,
die hen aan Hem verbinden
en opeens....is Hij niet meer te vinden;
horen ze niet meer Zijn stem,
maar gaan ze gehaast naar Jeruzalem
om hun blijdschap te delen,
met de anderen, (waren het er velen?)
die Hem ook lief kregen.
Wat een zegen,
Hem te kennen
Zijn genade te omklemmen!
- Details
- Geschreven door: Verheij-de Peuter, Cobie
- Categorie: Herdenking-Bevrijding
- Hits: 2720
gepropt in een wagon,
tuffend over het lange spoor
van verroeste rails,
op weg naar een land zonder hoop,
knerpende remmen - kloppend hart,
wanhoop in ogen,
einde in zicht
Mijn pen is slechts een komma
om achter de zin van haar leven
geen punt te zetten, maar door te gaan
opdat wij niet vergeten
,
---------
n.a.v. Het meisje met de hoofddoek: Settela Steinbach
- Details
- Geschreven door: Vos, Eddie
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 2222
Rivieren luisteren naar mijn gebod
Vuur zal u niets aanrichten
Het zal je slechts verlichten.
Heb geen angst ik zal bij je zijn
Ik ben de Heer en hij is mijn.
Buiten mij is er niemand die redt
We vinden rust in het gebed