- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 2844
Ze waren fundamenten van 't bestaan.
Je wist niet beter in je kinderleven
dan dat het zorgeloos zo door zou gaan.
Ik was een schaapje van de goede herder.
Die herder zou ook altijd voor me zorgen.
En vol vertrouwen ging het leven verder,
ik voelde me zo veilig en geborgen.
Verwachtend kwam de dag dat ik mocht zeggen:
'Heer, 'k heb U lief, voor eeuwig ben 'k Uw kind.
Ik wil mijn leven in Uw handen leggen.
Ik wil U volgen omdat U mij zo bemint.
Toen kwamen goede maar ook kwade dagen.
Ik zag Gods liefde soms niet meer.
De zekerheden werden duizend vragen,
en ik verloochende mijn Heiland telkens weer.
Maar liefde was reeds om mij heen geweven.
Gods woord bleef toch de bron van mijn bestaan.
En stond ik hulpeloos, beschaamd in 't leven,
raakte de Heiland mij vergevend aan.
Een haan kraait soms de dag weer in.
Symbool dat waarschuwt en vergeeft.
Ik zie dan weer voor mij een nieuw begin;
Ik ben een kind dat door Gods liefde leeft.
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1821
dat eens je leven hecht omsloot,
dan blijkt er veel geluk geweken
wat er ontstaat door iemands dood.
Zo kan een mens een partner kennen
die hij in ’t leven plots verliest.
En aan ’t verlies maar niet kan wennen
omdat hij voor ’t verlies niet kiest.
Het leven gaat zich anders kleuren
omdat er iets voorgoed ontbreekt,
een naaste die hem op kan fleuren
de leegte die in ’t hart zich wreekt.
Maar soms komt er weer een goudrandje
dat zich opnieuw rond ’t leven sluit,
want dikwijls helpt God je een handje,
als hij ’t met een wonder besluit.
Want God Hij smeedt graag gouden randen
van menselijk verdriet heeft Hij weet.
Vol liefde schenkt Hij nieuwe banden,
met gouden randen hemelsbreed.
- Details
- Geschreven door: Pintus, Michèle
- Categorie: Algemeen Overlijden
- Hits: 3145
Moest hem wel verliezen
Als ik er op terugkijk
Dan had je niets te kiezen
Je gevecht was niet fair
Zou het toch niet overleven
Ik werd je lijden pas gewaar
Toen jij de strijd op wou geven
Je inzet was optimaal
Zoals jij dapper en moedig streed
Je hart vol, je hoofd kaal
Was jij voor de laatste stap gereed
Je afscheid, het valt me zwaar
Moet je nu toch laten gaan
Als mijn laatste afscheidsgebaar
Mogen hier mijn woorden voor je staan
- Details
- Geschreven door: Scheer, Egbert Jan van der
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 1938
toen ik jou los moest laten
alles viel voor mij in ‘t niet
niemand waar ik mee kon praten.
Met jou verloor ik hier een ziel
een mens, vriend voor het leven,
maar hoe kwetsbaar, hoe fragiel,
het zijn hier is slechts even.
Een ziel hier weggenomen
wat bleef was verdriet en pijn
toch is een Geest teruggekomen
die steeds onze Trooster wil zijn.
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 2223
en alle stemmen zwijgen.
Ze wachten op een nieuw begin
dat boven alles uit zal stijgen.
Een stem klinkt in de nacht
en doet de aarde beven.
'Kom sta nu op, ik wacht,
en ieder die gelooft zal leven!'
En duizend stemmen juichen weer,
de dood is voor ons overwonnen.
Dit is de grote dag van onze Heer:
Het leven is opnieuw begonnen.
Een ieder die door angst en pijn
geen weg meer weet in 't heden,
hoeft nooit meer eenzaam hier te zijn,
Gods Zoon heeft al de strijd gestreden.
Zijn adem geeft ons leven weer een stem.
Door brood en wijn zijn wij geboren.
We gaan nu zingend naar Jeruzalem,
en laten daar ons loflied horen.
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 2547
Ik loochende U ....... drie keer,
hoorde 't kraaien van de haan,
't duister was ingetreden.........,
onhoùdbaar was mijn hartzeer,
ik kon Uw blik niet doorstaan,
o Heer, 'k heb zo geleden.......!
Voor de dèrde maal vroeg Hij :
"Petrus, houdt gij van Mij ?"
....Ik leef enkel voor U...........
....die ondraaglijke smart.....
Heer, neem mij toch weer aan,
....ik kàn niet zonder U.........!
...sluit mij weer in Uw hart.......,
wilt Gij nog met mij voortgaan ?
"Hoed Mijn schapen", zei de Heer
hem toen voor de derde keer,
herstelde hem in zijn eer.
Zijn Heer had hem vergeven,
wèg waren hoogmoed en trots,
Hem trouw blijven voor altijd,
voor Hem zijn leven geven,
zijn geloof was als een rots,
sterk tot in de eeuwigheid !
* * *
Als Hij ons vraagt : "Houdt gij van Mij ?"...
- Details
- Geschreven door: Mulder-Zuur, Mina
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 2186
er is leven na de dood
een open weg naar het hemels paradijs
Zijn liefde is oneindig groot
Hij heeft voor onze zonden betaald
onschuldig gehangen
aan het kruis van Golgotha
door Hem hebben wij
de overwinning behaald
denk daar maar eens over na
- Details
- Geschreven door: klumper, inge
- Categorie: Eindtijd
- Hits: 2143
zwijgend beweegt de lentebries
mij naar het komend duister
en wordt mijn grootste vriend
want ik begrijp zijn gefluister
als we verder gaan en denken
voorbij het stille moment
waar we moeiteloos weten
dat niemand onze tijden kent
net als de dag van gisteren
genoeg heeft aan eigen zorgen
omarmt de wind mij rondom angst
bevrijdt mij van de sombere rede
we zweven samen in de morgen
tot het opkomende licht
waarom we beiden lachten
je danst zingend van me weg,
en roept nog na: vrede, vrede
dat in een echo van mist verstomt
ik zal vanavond op je wachten
ook als je niet komt
- Details
- Geschreven door: Groeneveld, Petra
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 2189
U bent kracht voor mijn bestaan.
Hoe de vijand ook mag woeden,
ik krijg kracht om door te gaan.
Als ik dacht, ik ga bezwijken,
komt U mij alweer verrijken.
Met een woord, of een gebaar,
maakt U, Uw beloften waar.
Dank U, dat U voor mijn zonden,
ook voor mij gestorven bent.
Ook ik deed U diep verwonden,
heb mij van U afgewend..
Was zo moe van al het strijden,
wilde niet meer verder lijden.
Maar U gaf mij kracht naar kruis,
'k ben op weg naar 't Vaderhuis.
Vol van blijdschap ga ik verder,
met een lach en met een traan.
Met U als mijn goede Herder,
mag ik veilig verder gaan.
Altijd zult U mij behoeden,
hoe de storm ook moge woeden.
Dank mijn Heiland voor Uw dood,
Heer, Uw goedheid is zo groot.
Melodie: LbvK 182
Jezus leven van mijn leven
- Details
- Geschreven door: Pintus, Michèle
- Categorie: Algemeen Natuur
- Hits: 1906
Staat dit jaar zelf in de kou
Hij is zich danig aan ’t frustreren
Ergert zich nu groen en blauw
Koning winter mag niet op de troon
Komt dit jaar niet in zijn zetel
Ontmoet bespotting en zelfs gehoon
Maar blijft geduldig en vermetel
Koning winter wacht gewoon een jaar
Zal zich dan weer volop laten gelden
Toont ons dan weer zijn vorstelijk gebaar
Er valt dan weer koude, ijzel en sneeuw te melden!
- Details
- Geschreven door: Siebel, Nico
- Categorie: Lof en Aanbidding
- Hits: 1855
in dit seizoen
zingt zij
haar hoogste lied
gedirigeerd
door zonnestralen
openen zich
duizenden bloemkelken
in schitterende toonzetting
vol kleur
tere roze kleuren
van prunus
tot magnolia
gevolgd
door donkere kleuren
van rododendron
tot blauwe regen
fluisteren
zonder woorden . . .
glorie aan God
en in reidans
slingeren zich narcissen
tussen de bomen door
in het groene gras
wiegend op de maat
van de wind
zingen zij
hun Schepper
in koorzang toe . . .
glorie aan God
- Details
- Geschreven door: Troost, Janneke
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 2170
verraadde Jezus,
voor dertig zilverlingen,
en deed dit met een kus.
Waar moet ik nu heen,
kan niet meer verder leven,
waarom heb ik dit gedaan,
dit wordt me nooit vergeven.
De Jezus die ik volgde,
die wordt straks gedood,
ik maak er een einde aan,
mijn zonde is te groot.
Als hij beter had geluisterd,
had hij mogen blijven leven,
Jezus heeft gezegd:
“Ik wil alle zonden vergeven.
- Details
- Geschreven door: Linde-Altena, Tiny van der
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 1822
In diep verdriet verzonken
liep Maria in de tuin van lijden en pijn.
Door tranen die nog in haar ogen blonken,
zag ze Hem niet, Hij kon hier toch niet zijn.
Met omfloerste stem riep ze de Heiland:
Waar bent U Heer, ik weet niet waar U bent.
Uw graf is leeg, alleen een doek als onderpand,
laat zien dat U daar niet meer binnen bent.
Verdwaasd en ontgoocheld loopt ze te zoeken,
en merkt niet dat de Heer haar ziet.
Ze denkt alleen nog aan zijn linnendoeken,
die Hij in het graf achterliet.
Ze schrikt op als ze haar naam hoort noemen,
ze herkent Hem niet, denkt dat het de tuinman is,
die druk is met het snoeien van de bloemen.
Ze vraagt hem: weet u waar de Meester is?
De Heer zegt: Maria, Ik ben het, jouw Meester.
Kom maar bij Mij, maar raak me niet aan.
Ik ben graag jouw Beschermmeester,
Maar Ik moet eerst nog naar Mijn Vader gaan.
Heer, roept Maria, U bent niet in het graf gebleven,
U bent werkelijk na die zwarte nachten opgestaan?
Mijn hart deed pijn, maar nu kan ik gelukkig leven.
Door Uw lijden mag ik als verloste verder gaan.
En al is Christus nu nog bij zijn Vader,
Hij komt terug, dat heeft Hij Maria al beloofd.
Dan komt er een verloste mensenschare nader.
Met de Opgestane Heer en Koning aan het hoofd.
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1057
’t bleek ’t belangrijkst van Gods wensen.
Want Hij wilde bont gewemel
van beminden in de hemel.
God wil met hen feest gaan vieren
en de hemel rijk versieren.
’t Zal beminden niets ontbreken
bij de aarde vergeleken.
Gods beminden die er komen
mochten van Zijn toekomst dromen.
God laat hen Zijn schat onthullen
en Zijn woord aan hen vervullen.
Want wij allen zijn beminden
die God aan Zijn hart wil binden.
Ons staat d’ eeuwigheid te wachten
met zijn onvermoede prachten.
Nooit kan er een mens met zonden
in de hemel ooit gevonden.
Schoon en rein moet elk daar wezen
voor er lofzang wordt bewezen.
Vrij van zondenschuld gewassen
kan men in de hemel passen.
Zijn daar Gods vergeet-mij-nieten
die van ’t eeuwig heil genieten.
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 1852
waar profeten over dromen,
de voetstap gehoord,
'het was eindelijk gekomen.'
Haar ogen
doorzagen bewogen,
en haar oren
hadden het geluid herkend.
Het was er eindelijk,
onomwonden.
Ze wist het zo zeker:
De Messias, door God gezonden
was bij haar,
sprak met haar.
Hij had haar aangezien
met ogen vol liefde.
Hij trok door het land,
genezende, lerende.
Hij deelde het brood
en sprak van de Vader,
het wonder te groot.
Hij had haar naam gezegd.
Ze was hem gevolgd
en had haar leven
in Zijn handen gelegd.
Ze had het gezien,
ze had het zo zeker geweten.
Maar de nacht was gevallen.
'Waar blijven profeten
die dromen profeteren
en dromen zeker weten?'
Ze was ontwaakt,
haar droom was nu dood,
haar ogen bedrogen
haar hart zo in nood.
Nu ging ze begraven
haar liefste, haar leed,
en balsemen met kruid.
Het laatste, haar leven,
haar hoop en haar toekomst
voor eeuwig voorbij,
het licht is nu uit.
Maar hoe moet ze vinden
als ogen niet zien?
Waar kan ze begraven
als oren niet hebben gehoord?
Alleen nog de wanhoop:
'Voor eeuwig vermoord.'
Dan klinkt er een stem:
Haar naam wordt geroepen,
haar náám wordt geroepen,
door Hem!
´O Jezus, mijn Heiland,
mijn Heer en mijn leven,
mijn hoop en mijn toekomst,
o wil mij vergeven!´
En bevende
keert zich haar hart.
´Ik laat U niet los,
o nimmermeer smart,
levende liefde, herboren hoop,
Hij leeft!
Haar naam wordt geroepen,
een opdracht, een boodschap.
Háár naam wordt geroepen.
Ze moet gaan, ja ze moet verder.
Ze moet het vertellen.
Haar droom is echt.
Hij leeft,
haar Heiland, haar herder,
Hij heerft háár náám gezegd.
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1297
van ’t koninkrijk des hemels om daarin te delen
dat komen zal wanneer de grote dag genaakt
door U bereid en eens aanschouwd door velen.
Met velen zien wij blijde naar die toekomst uit
als U de namen van al Uw geliefden zult gaan noemen
de dag dat U de poorten van Uw koninkrijk ontsluit
om tot in alle eeuwigheid Uw grote Naam te roemen.
- Details
- Geschreven door: Hoogendoorn, Rieteke
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 3521
Simon, Simon, weet dat*
Satan jullie voor zich heeft
opgeëist om jullie als graan
te mogen zeven.
Simon,
Ik gaf jou
een nieuwe naam
een rots
waarop men
sterk zou staan
als ieder Mij zou haten
jij zou Mij niet verlaten.
Simon,
jij was in de hof
je ogen waren moe
je zag niet hoe
Ik bad
Ik streed
Ik leed
geknield lag
in het stof.
Simon,
daarna voltrok
zich het verraad
jij trok voor Mij
het zwaard
je was vol
goede moed
bedoelde
het zo goed.
Simon,
je kon niet zonder Mij
je zocht Mij op
en was nabij
je zag en hoorde
alles aan
en toch verloochende
je Mijn naam.
Simon,
Ik zie je gaan
in Mijn hart noem
Ik je naam
nog even kruisen
onze ogen
Ik zie jouw pijn
en jij Mijn
mededogen.
Simon,
gevangen door
de duistere macht
verliezer van je
eigen kracht
ga je bitter
huilend heen
Simon, weet
Ik laat je nooit alleen.
Simon,
in het duister
van jouw leven
zal Ik Mijn
leven voor
jou geven
als het klinkt
‘het is volbracht’
verdwijnt het
duister van de nacht
Simon,
bij de eerste stralen
van de derde dag
zal Ik opstaan
uit het graf
dan zal Ik bij je zijn
in jouw berouw en pijn
kijk Ik jou aan
en…
noem zacht
jouw nieuwe naam.
En Ik zeg je: jij bent Petrus, de rots**
waarop Ik mijn kerk zal bouwen,
en de poorten van het dodenrijk
zullen haar niet kunnen overweldigen.
*Lukas 22:31
**Mattheüs 16:18
- Details
- Geschreven door: Groeneveld, Petra
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 2177
wij zijn zo schuldig
en meedogenloos.
Voor onze zonden werd U
aan het kruis geslagen.
Wij zongen niet meer,
eer zij God in de hoge,
U heeft in mensen
welbehagen .
Wij kwamen niet met
goud, wierook, mirre.
Wij stonden U niet toe
te zingen.
Onze woorden waren
vol bitter venijn.
Zie Hem daar hangen,
bespot, gehoond,
met een doornenkroon
gekroond.
En boven Uw hoofd,
dit is de Koning der Joden.
Als U Gods Zoon bent,
kom van 't kruis af,
en maak U vrij .
O Heiland hoe konden wij
U zo verminken?
Er kwam een duisternis
over het gehele land.
U riep het uit,
Mijn God, Mijn God,
waarom verlaat U Mij?
Wij gaven U een spons
met edik te drinken.
U gaf een luide kreet,
en gaf de geest.
De hoofdman zei, nadat
hij zag, dat Jezus de geest
gegeven had
waarlijk dit is Gods Zoon.
Mijn handen strek ik uit naar God
of Hij aan mij wil geven
het hemels brood
gebroken aan het kruis
zodat ik in mijn aardse huis
tevreden ben met daaglijks brood
genoeg om van te leven.
of Hij aan mij wil geven
het hemels brood
gebroken aan het kruis
zodat ik in mijn aardse huis
tevreden ben met daaglijks brood
genoeg om van te leven.
- Details
- Geschreven door: klumper, inge
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1615
vertrouwen is de vaste grond
waarop we stevig mogen staan
niet in onszelf maar alleen in Hem
die onze schuld heeft weggedaan
als wij Hem kennen als de Heer
grijpt ons eeuwig heimwee aan
blijft het verlangen, het gemis
om met en in Hem naar God te gaan
- Details
- Geschreven door: Pintus, Michèle
- Categorie: Genade
- Hits: 1946
En wie had dit ooit gedacht
Zomaar uit gena aan mij gegeven
Een diepe vreugd, een blijvende lach
Er heerst vrede in m'n leven
En wie zou dit ooit geloven
Zomaar uit liefde aan mij gegeven
U haalt 't beste in mij naar boven
Er heerst tevredenheid in m'n leven
En wie had dit ooit gepland
Zomaar uit gratie aan mij gegeven
In Uw nabijheid, veilig geland!
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 2904
toen hij zei Hem niet te kennen,
maar ook de and're leden
wilden Hem uit angst niet kennen.
Jezus gaf zeer om Petrus,
in hem stak Hij Zijn vertrouwen.
Petrus was vol van strijdlust,
op hem kon Hij Zijn kerk bouwen.
De Heer doorzag hen allen,
voorzag het kraaien van de haan,
wist dat Petrus zou vallen,
om dan sterker voor Hem te staan.
Wij die zijn uitgegleden,
kunnen wij oprecht rechtop staan ?
Hij heeft aan 't kruis geleden,
om met sterken verder te gaan.
- Details
- Geschreven door: Willemsen, Beatrix
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 3162
Danken voor alle mooie dingen die Hij je heeft gegeven
Maar je kunt Hem ook vertellen over datgene wat je angstig maakt
Over datgene wat je zo diep heeft geraakt
Of datgene wat je nog nooit iemand heb verteld
Hij wil zo graag dat jij jouw hart voor Hem openstelt
Weet je niet hoe je moet beginnen?
Je hoeft geen mooie woorden te verzinnen!
Wat maakt het uit als je stottert of geen woorden weet
Ook gefluister kan Hij verstaan
Je mag met alles tot Hem gaan
Niet is Hem te gek of vindt Hij raar
Ik heb maar één tip: probeer het maar!
- Details
- Geschreven door: Made, Frits van der
- Categorie: Pasen Lijdenstijd
- Hits: 2678
Hoe dikwijls is een christen uitgegleden,
hoe plotseling kwam een gedachte naar omhoog!
Je hebt het dan wel dubbel vaak beleden,
maar ’t steekt altijd, die dag dat jij bedroog.
Jij wilt toch zeker niet zo’n vrome christen lijken,
je bent een man, een mens van deze tijd.
Je hoort niet bij die mensen, die naar de E.O. kijken,
en doe je ’t toch….? Wat kost het je een strijd.
De mensen om je heen, ze maken graag hun grappen,
de boodschap van “Nieuw Leven” lijkt niet aan hen besteed.
Ze zullen je in Nederland nog niet de grond in trappen,
maar toch voel jij de pijn, omdat je christen heet.
Ach nee, wij staan vandaag niet ver van Simon Petrus,
in ‘t vuur van zijn betoog, zocht hij een veilig oord.
Wij doen hem makkelijk na, herhalen de ontkenning,
en plotseling daarna, verstaan wij ’s Meesters woord.
Eer dat de haan kraait……! Dus vroeg in de morgen,
je zette juist je voeten veilig op de grond……
Wat een geluk dat God deelt in jouw vele zorgen:
Je krijgt een nieuwe kans, dus let goed op je mond !
Psalm 34 : 14/15 “Bewaar uw tong voor het kwade,
en uw lippen voor het spreken van bedrog.
Wijk van het kwade…en doe het goede”. (N.B.G.)
……………………………………………………………………………………………………
- Details
- Geschreven door: Bijzet-Pullen, Truus
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 2627
Daar zit Hij op een veulen,
weemoedig, vol verdriet.
Nu moet het gaan gebeuren,
maar wie is er die het ziet?
De massa roept: “Hosanna!
Gezegend Hij die komt.
Hij komt in ’s Heren naam”.
Tot straks ‘t geroep verstomt...
Nu is er ’t enthousiasme,
blijdschap: Wát een gebeurtenis!
Maar dat zal snel voorbij zijn.
Dan komt de ergernis.
En schreeuwt men: “kruisig Hem!
Hij noemt zich de zoon van God.
Zo’n hoogmoed moet gestraft,
geef hem het zwaarste lot”.
Zo zit Hij op dat veulen,
weemoedig, maar bereid.
De Mensenzoon zal sterven,
Want nu is het Gods tijd.