ik wilde de volheid bezitten
een leegte ontvluchten met
zoveel donkere muren
en mijn armen doen strekken
naar luisterende luchten
om de vullende verwachting
blindelings op te wekken
die tot in eeuwigheid zou duren
verdwaasd trek ik me op
langs dode takken
de handen geschuurd
nu vol met blaren
zocht de eenzaamheid te bedaren
die al bij aanvang van het leven
voor mij bleek ingehuurd
Ik zou zo graag willen, Dat de rijken de armen voeden Dat de honger in de wereld wordt gestild. Dat er géén oorlogen meer woeden. Dat er géén geld meer wordt verspild.
Ik zou zo graag willen, Dat er eten is voor iedereen, Dat er een dak is boven ieders hoofd. Dat er alléén maar vreugde is en géén geween. Dat de één de ander niet meer berooft!
Ik zou zo graag willen Dat er niet zo velen moeten sterven. Dat ieder de medicijnen betalen kan. Dat we ons geweten niet hoeven te verbergen. Dat in héél deze wereld, een jongen kan worden; een mán!
Daarom wil ik U allen vragen, Te bidden voor onze medemens. En, gezamenlijk hun leed te dragen. Dát is nu mijn grootste wens.
Daarom: Wens ik U het beste. Liefde, vreugde en zo meer. Laten wij, uit het rijke Westen. Zorgen voor een goed beheer.
Van de aarde, ons gegeven, Door onze Goede Lieve Heer. Ieder mens heeft recht van leven. Dán komt ook de vrede weer!
Wat betekent geluk voor 'n mens?
het zit soms in kleine dingen;
gelukkig te zijn is ieders wens,
is echter niet af te dwingen;
elke dag blijmoedig op te staan,
goede gezondheid beleven,
zijn voorrechten die gebundeld gaan,
met een onbetaalbaar leven.
Waren en zijn we best tevreden,
met de gang naar ons levensdoel,
dan is tevens kans voor het smeden,
van toekomstig geluksgevoel;
vrienden zijn en zo vrienden maken,
genieten van moeder natuur,
allemaal doodgewone zaken,
véél soorten geluk en niet duur.
De gewone dingen, stuk voor stuk,
zijn de sleutels naar het geluk.
Een leven lang zocht hij naar God's bestaan
een sneer van twijfel trok door merg en been
de voor en tegens meldden zich
steeds aan
als wetenschapper kon hij nergens heen
Hij was bevreesd zijn beste vrienden
dweepten stoer met God is dood
in media tv en kranten
niémand helpt ons uit de nood
Zijn dagen werden korter hij zat in grote grote zorgen
soms ontbrak het hem aan kracht om door te gaan
hij wist dat ergens de sleutel lag verborgen
doch al zijn boeken gaven hem niets te verstaan
In 't gras gezeten aan de kant van de rivier
de ondergaande zon deed alle golven branden
natuurgeluiden schalden hun plezier
maar hij zag enkel zijn geloof verzanden
Op weg naar huis met tranen op 't gezicht
kwam onderweg een bekende man langzij
zij spraken van het huidig tijdsgewricht
de visie van geloven in deze maatschappij
Zij spraken van opofferende Liefde
weerspiegeld in de medemens je naaste
dat daar de sleutel zat die zijn gekwelde ziel doorkliefde
zag op naar de man in wiens gezicht de zon weerkaatste
Nog vòòr hij trachtte de kennis dank te zeggen
vond hij zijn Schepper dankbaar met erbarmelijk ontzag
geen woorden en geen boeken hoefden uit te leggen
zijn eigen onuitwisbaar
zielsgeloof èn waar de sleutel lag
Hij is nabij als je nog niet kan huilen,
omdat je hart nog niet aanvaarden kan.
En als je in Zijn rust nog niet kan schuilen
dan is Hij ook nabij. Ja, Hij weet ervan.
Hij is nabij wanneer je nog sterk moet strijden
tegen groot verdriet dat zich nog niet uiten kan.
En nu je plotseling zo'n diepe pijn moet lijden
is Hij meer nabij. Ja, Hij weet ervan.
Want juist in dit weten toont Hij Zijn mededogen.
Juist in dit weten zegt Hij: Kom maar bij Mij.
Ik vertroost je. Ik ben om jou bewogen.
Ik weet van al de pijn. Ik ben je zeer nabij.
Wat ik ook steeds weer van Hem leer
Ik kom niet in Zijn invloedssfeer
De Meester boven mij gesteld
Heeft mij alleen maar meegeteld
Ik wil mij geestelijk vermengen
Maar dat zou verzoeking brengen
Hij wil dat ik mij aan Hem hecht
Blijft wel de Meester ik de knecht
Kàn mijn geloof niet accepteren
Zal mij met alle kracht verweren
Ik wil wandelen met God
Als Henoch zonder Stervenslot
Ik roep ik schreeuw ik bid ik smeek
om Goddelijk Geloof dit voelt te week
O God verlaat mij niet maar spreek tot mijnen Geest
Geef opening van zaken het oude is geweest
Ik kom tot rust 't is puur uit Genade dat ik leef
Geen recht heb om te eisen in zonden mij begeef
Vergeef mij Heer 'k liet mij te bruut begaan
Mijn tranen ogen buiten wat binnen is misdaan
Ik schaam mij voor mijn kleingelovigheid
Terwijl Uw Geest mijn ziel al weer verblijdt
Soms komt een kind in opstand tot de Vader
maar kom daardoor steeds weer een stapje nader
Nader tot de tempel van Zijn Heiligheid
De Zalving mag proeven van zijn Godsbeleid
Zo ben ik steeds in opstand maar toch elke keer
Krijg ik steeds meer verbondenheid met Jezus onze Heer
Toen jouw hart de aarde raakte
in de wrede noodsprong naar beneden
en de dood een einde maakte
aan de verwrongen pijn van het verleden
stond ons hart stil bij alle vragen
werd ons hart gewond door alle pijn.
Waar zijn de Handen die kunnen dragen
en zo beschermend willen zijn?
Toen jouw hart de aarde raakte
werden alle wegen afgesneden.
Was er een God die uit de hemel waakte
over al Zijn kinderen hier beneden?
Ons hart blijft pijn doen bij de vragen.
Ons hart schreeuwt in een donkere nacht
om licht dat ooit misschien zal dagen,
om troost, om liefde, om levenskracht.
Toch, toen jouw hart de aarde raakte
kwam er een Hand de hemel uit
om van verwoesting iets moois te maken.
Om te vernieuwen van binnen uit.
Zo ging jouw hart de hemel in
toen de dood een einde maakte.
God gaf jou een volmaakt en nieuw begin
waar jouw hart de aarde raakte.
Hij had het hen nog zo gezegd
en toch was de verwarring groot
toen Hij daar liep te getuigen
en zij nog treurden om Zijn dood
het is dat zij het zelf zagen
anders was het vast niet geloofd
ja Hij is waarlijk opgestaan
Precies zo Hij het had beloofd
Daarmee was Zijn taak voleindigd
En is naar Zijn vader gegaan
heeft ons Zijn Geest gegeven om..
Ons een leven lang bij te staan
Mijn God waar zijt Gij
Mijn God wie zij Gij
God van Liefde
God van Toorn
Een brandende braamstruik
Een vuurkolom
Onzichtbaar
Onhoorbaar
Onhandelbaar
De wereld steunt
De wereld kreunt
Voor Hem gekozen
Door Hem gekozen
Geef ons vertrouwen
Geef ons hoop
Vernieuw de banden
Door Uw Handen
Verban den duivel
Blokkeer het beest
Uw Naam besmet
Met vroom gebed
Vernederd wordt uw Heiligdom
Kom Heere Heere Kom
Van 't westen resten enkel streepsgewijs
wat slierten, perzikkleurig ingevuld.
Als straks de lakse dag is uitgebruld
- geen gierende geluiden in het grijs
van schaduwwegen, enkel nog een wijs
beklijvend zwijgen dat geen klanken duldt
och, toon me dan dat gij nog spreken zult
en openbreken in een paradijs
van oosterlicht, kom, laten wij het meer
maar oversteken, vrienden van de wind.
We roepen moedig : "Golven leg u neer !",
zodat de vissersboot weer vrede vindt.
Och, toon me nu dat gij niet slaapt mijnheer
maar storm, orkaan, tempeest, steeds overwint.
Zoveel harten zijn gebroken.
Zoveel levens zijn kapot.
Zoveel mensen zijn beschadigd.
Zoveel teleurgesteld in God.
Waardoor mijn hoofd vol zit met vragen.
Waardoor mijn hart zo kwetsbaar is.
Waardoor ik zoek in alle dagen
naar de hemel die ik zo mis.
Zoveel wegen zijn gesloten.
Zoveel tranen zijn geschreid.
Zoveel hoop onvervuld gebleven.
Zoveel pijn en zoveel strijd.
Dat de hemel wel antwoord moet geven.
Want dat is toch de plaats waar liefde woont?
Waar lijden veranderen zal in leven
in de ontmoeting met de Zoon
Zoveel levens zijn geschonden.
Zoveel dromen gingen stuk.
Zoveel lijden, open wonden.
Zoveel niet gevonden geluk.
Dat de tranen eens als parels moeten glanzen.
Daar waar heerlijkheid en vrede is.
Waar we allen ongebroken zullen dansen
in een wereld dat Gods antwoord is!
Maakt u veel gebruik van deze site en wilt u ons helpen met een financiële ondersteuning voor de hosting klik hier>>> voor de gegevens om een bijdrage over te maken.
