- Details
- Geschreven door: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017)
- Categorie: Muziek
- Hits: 1993
Heer, laat maar weer
een vrolijk liedje komen.
Want U bent positief,
stelt nooit teleur.
Dus laat maar weer
een vreugdeliedje komen.
Uw zon schijnt op mijn
huis, mijn raam, mijn deur.
Refrein:
Heer Jezus kom
maak mij maar meer bewust
van Uw nabijheid,
van Uw kracht en rust!
O zonnig Woord, mijn hoop,
mijn kracht, mijn troost, mijn lied,
mijn eeuwig evenwicht bent U!
Heer, laat maar weer
een vrolijk liedje komen.
Doorbreek de kluisters, Jezus,
met Uw licht.
Mijn ziel, ontwaak!
O heb je ‘t niet vernomen?
Alles wordt nieuws als
jij je op Hem richt.
(Refrein)
Heer, raak mij an
en laat mij diep ervaren
dat niemand m’ooit
ontfutselt wat U geeft.
O, doe het stormgeweld
opnieuw bedaren,
U Heer, Die zoveel
rust en ruimte geeft.
(Refrein)
- Details
- Geschreven door: Mulder-Zuur, Mina
- Categorie: Moed
- Hits: 2381
er heerst veel nijd en haat
geestelijke en lichamelijke mishandeling
binnenshuis of ergens op straat
Mensen doen elkaar veel verdriet
ze staan elkaar zelfs naar het leven
iemand die een ander overhoop schiet,
die heeft toch geen respect voor het leven
Wij horen steeds vaker van zinloos geweld
vaak kent het slachtoffer de dader niet
soms is er een moedige dappere held
die het slachtoffer spontaan te hulp schiet
Wij horen en zien het geregeld op het journaal
moedige helden de redders in nood
het wordt hun vaak fataal
velen vinden hierin de dood
Laten ze in onze herinnering voort mogen leven
houdt deze helden in gedachtenis
Heer wil de bedroefden draagkracht geven
blijf hen nabij in verdriet en gemis
- Details
- Geschreven door: Casier, Greta
- Categorie: Algemeen Levensbeschouwelijk
- Hits: 1841
zo keek hij jaren terug op hun uitlopende toppen
geen afscheid die toen zijn vreugd kon vergallen
hij stond zelf nog tussen die bloeiende knoppen.
En fier wist hij wind, regen en zonlicht te dragen
maar hoe vlug gingen de dagen en jaren
opeens was het herfst met nevel en mist
en hij herkende niet eens meer zijn eigen gezicht.
Met roestbruine vlekken had de herfst hem gekleurd
en de oude man voelde zich vreselijk besmeurd
hij zocht ijverig een middel om die te laten verdwijnen
en zag ze iedere dag meer op zijn huid verschijnen.
Tot hij uiteindelijk wist, dat er geen middel voor was
kwam de winter en zei: jouw schilderij dat maak ik mooi af.
De man smeekte: ik heb van die bloemen genoeg
en daarbij : waarom komt gij zo vroeg?
En ongemerkt sloot de winter hem de ogen toe.
- Details
- Geschreven door: Holleman Kropff, Jolanda
- Categorie: Moed
- Hits: 2894
kijk ik naar beneden
het water is ver weg
en ik sta hoog -och heden!-
maar als ik slagen wil
moet ik weldegelijk springen
waarna ik zal ervaren:
angst kun je overwinnen.
Al bibberende houd ik
mijn doel heel vast in ’t oog
en dan waag ik de sprong
in een lange hoge boog
ik knijp toch mijn ogen dicht
heb een hart vol grote vragen
maar ik stort niet ter neer:
het water zal me dragen.
Zo is ’t ook met geloven
daarin drijf je niet op “toen”
maar krijg je nieuwe kansen
om ervaring op te doen
dus als je iets wilt leren
stap uit die zone van comfort
waag de sprong met Hém:
let op hoe gaaf het wordt!
- Details
- Geschreven door: Lammers, Ronald
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1717
zoekende
de zin van mijn bestaan
maar het was een
immer wijkende horizon
een onrust in mijn gaan.
Dichtbij kwam het nooit.
Ik zocht naar liefde
voelende
de volheid van bestaan
maar het was een
zich steeds verplaatsend station
een onrust in mijn gaan.
Dichtbij kwam het nooit.
Toen vond Hij mij
en vulde
de zin van mijn bestaan
ja, werd
mijn altijd schijnende Zon
een rustplaats in mijn gaan
Dichter hoeft niet meer.
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Algemeen Levensbeschouwelijk
- Hits: 1962
Als leven overleven wordt
in schaars verlichte kamers
met enkel hapjes lucht bij nieuwe maan,
een peertje schaduwen verspreidt
in plaats van licht
duurt fluisterende angst
verholen eeuwigheid.
Elk onverwacht geluid uit het portaal
kan de gedode tijd inhalen.
Als rollen worden omgedraaid
wanneer het schuilgehouden leven
door de koortsdood is verkild,
in het geheim geborgen,
je als gastvrije ongewild
het onderduikerslot krijgt toegeworpen
kun je ten diepste
eenzaamheid, gedachteziekte, angst
je eigen maken,
kan leven in de dood
je wezen raken,
voel je het bonzend hart
van wie zich stil verborg.
Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Hans Keilson
- Details
- Geschreven door: klumper, inge
- Categorie: Moed
- Hits: 2121
een reus
van een ontknoping
op lemen voeten
sluipt dichterbij
is zijn offensief
begonnen
zich rijk wanend
in edelmetalen
samengebald,
een opeenhoping,
komt verleden
opnieuw tot leven
verschijnt langszij
belichaamt de wet
van Perzen en Meden
in honend perspectief
een steen
zonder mensenhand
aangeraakt
zal het beeld ontmoeten
en maakt
-terwijl de wereld
lalt, bralt
in buitenzinnige verrukking-
dat het valt
in de echo van het kaf
en uit vergoten bloed
komen woorden op ons af:
in de wereld
lijdt gij verdrukking,
maar houdt goede moed:
Ik heb de wereld overwonnen!
- Details
- Geschreven door: Groeneveld, Petra
- Categorie: Moed
- Hits: 3177
Hij geeft zwakke moed en kracht.
In Zijn genade, mag ik met een rein geweten,
doorgaan met wat Hij van mij verwacht.
Er is vreugde, blijdschap in mijn leven,
`na veel droefheid', door Hem gegeven.
Vast verzekerd van Zijn goedheid en trouw.
Verlosser, Redder, waar ik op bouw.
Al wie zijn geloof op Hem bouwt zal nimmer beschaamd worden.
- Details
- Geschreven door: paauw, jannie de
- Categorie: Bezinning
- Hits: 2063
Terwijl de wereld zich vergaapt
aan pracht en praal
aan brood en spelen
de mensen die niet willen delen
en gaan voor winst en eigen eer
dan denk ik aan de velen
die leven in een zware strijd
of worstelen met eenzaamheid
de mensen zonder perspectief
God stelt ons elke dag de vraag:
“wat ga je voor Mij doen vandaag?
Heb jij je naaste lief?”
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 1912
Hij die ons lijden kan verzachten
Die geduldig op ons blijft wachten
Die ons steunt bij al onze taken
Die ons helpt met velerlei zaken
Waar we alles aan kunnen vragen
Want Hij kan heel veel verdragen
Maar wanneer we een misstap begaan
Hij daarin niet met ons mee kan gaan
En lijdzaam en soms lang moet wachten
Voordat wij veranderen van gedachten
We veroorzaken dan groot verdriet
Maar dat weten we zo dikwijls niet
Laten we er dus goed aan denken
Dat Hij Zijn leven aan ons wil schenken
Hij laat ons nooit helemaal alleen
En helpt ons zéker weer op de been
Hij is onze vriend voor het leven
Laten we Hem al onze Liefde geven !
- Details
- Geschreven door: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017)
- Categorie: Muziek
- Hits: 2233
Zingen mag ik, zingen wil ik.
Jubelzangen zingt Gods koor.
Duizend-duizend-tallen jaren
klinkt het lof- en danklied door
in die heil’ge symfonie
tot de goddelijke drie.
Mogen zij de jubel horen,
dat het opstijgt tot hun oren!
Welbewust, als nooit tevoren.
Looft en dankt en prijst de Heer.
Komt en knielt aanbiddend neer.
Al wat ademt, geeft Hem eer!
Hallelujah!
Niemand brengt dit lied tot zwijgen,
dat ontsprong aan ‘s hemels troon.
Tot het mensdom deel zou krijgen
aan de Vader, Geest en Zoon.
Op het heiligst Fundament
maakt Gods liefde alom bekend.
Heel de wereld moet het horen
tot het klinkt als nooit tevoren
in een lof- en dankgebed:
“Koning Jezus Christus redt!”
Hallelujah!
- Details
- Geschreven door: Vlastuin-van Deelen Jolanda
- Categorie: Moed
- Hits: 3159
Soms dan dreig ik weg te zinken
in het water van de zee...
Tot ik Jezus' stem hoor klinken:
Kom Mijn kind, Ik neem je mee!
Kijk niet langer naar de baren.
Zie op Mij! Wees sterk, houd moed!
Ik behoed jou voor gevaren.
Kom en volg Mij op de voet...
En dan - net als Petrus - volg ik...
Hij voorop en ik sluit aan.
En zo kan ik zonder zorgen
wand'lend over 't water gaan.
'k Voel geen angst meer 'te verdrinken'...
- Hoe de storm ook brult en woedt. -
Want 'k hoor Jezus' woorden klinken:
''Volg Mij maar, dan komt het goed.''
- Details
- Geschreven door: Heuvel, Marij van den
- Categorie: Moed
- Hits: 2288
moed zoeken
gevoelens en geloof
als een krachbron
aanboren
want Uw offer
geeft me recht
al wat er leeft
in mijn hart
wilt U horen
voor ik iets
heb gezegd
verheugt zich
Uw hart
vrijmoedig
om te delen
wat nodig is
barmhartige
beschikbare
genadetijd
ware vrede
en vrijheid
hartenklop van
vrijmoedigheid
n.a.v. Hebreeën 4:16
- Details
- Geschreven door: Antonia
- Categorie: Naastenliefde
- Hits: 3781
vrijwilligers in
Nederland
zij die
zich liefdevol
inzetten voor
de zieke
medemens parmant
lees de
gelijkenis van
de barmhartige
Samaritaan
Jezus gebiedt
ons veel
alvorens wij
Zijn paradijs
in hopen
te gaan
je eigen
ik moet
weg almachtig
God bovenaan
wees hulpvaardig
humaan
zeg in
Jezus' naam
ik kom
er onmiddelijk
aan
- Details
- Geschreven door: Made, Frits van der
- Categorie: Moed
- Hits: 2720
Moed verzamelen
is dieper denken;
moed onder ogen zien
zijn Godsgeschenken.
Mozes gaf aan zijn volk
van God ontvangen wetten.
Aäron deed het woord,
om kracht bij te zetten.
En Gideon wat later,
hij richtte zijn land.
Het altaar van Baäl,
verdween door zijn hand.
Ook Daniël boog niet,
voor geen enkele wet.
Hij had zijn hoop
op zijn God gezet.
Wie vandaag aan de dag
nog steeds rekent met God,
ontvangt ook Zijn beloften,
overwint hoon en spot !
………………………………………..
Daniël 4 : 22 “….totdat u erkent dat de hoogste God
boven het koningschap van de mensen staat en dat
Hij bepaalt aan wie Hij het verleent !” -
Rechters 6 : 14 “….Toen wendde de Heer zich tot
Gideon en zei: Toon je moed en bevrijd Israël,
dat is mijn opdracht”.
………………………………………………………………………………
- Details
- Geschreven door: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017)
- Categorie: Muziek
- Hits: 2151
Ik zing mijn liedje op ‘n eigen wijs.
‘t Houdt niet van donker,
ook niet van grijs.
Ik zing het elke nieuw gegeven dag
Ik zing zolang ik zingen mag.
Refrein:
Het wordt geen e-mail
maar ook geen fax.
‘k Betaal geen zegel
maar ook geen taxe.
O, wat een zegen!
‘t Heeft geen gewicht!
Het draagt Gods vrede
tot in Zijn licht.
Ik wieg mijn liedje, ‘t is vederlicht
van zwartekracht is ‘t
volkomen vrij.
Ik houd het hemelwaarts gericht.
‘t Zingt van Gods hemelheerschappij.
(Refrein)
Ik zing mijn liedje. Kom, zing maar mee.
Zingen we samen
Da’s meer dan twee.
Daar stemt de Heilige Geest mee in.
Tot eer van Jezus, dat is de zin!
(Refrein)
- Details
- Geschreven door: Holleman Kropff, Jolanda
- Categorie: Vrucht dragen
- Hits: 2443
dat wij zijn gemerkt
met de naam van God
op ons leven?
Heeft men gemerkt
dat wij zijn gemerkt
met Zijn Liefde in
handelen en streven?
Heeft men gemerkt
dat wij zijn gemerkt
ons hart dus aan
Christus behoort?
Heeft men gemerkt
dat wij zijn gemerkt
God op nummer 1 staat
in deze tijd ongehoord?
Heeft men gemerkt
dat wij zijn gemerkt
wij slechts buigen voor
Hem die ons schiep?
Heeft men gemerkt
dat wij zijn gemerkt
of gaat onze Liefde
nog niet zo diep?
Wees radicaal
in keuzes en taal
want alleen dan kan
de wereld zich ijken.
Wees onbevreesd
kijk slechts naar Hem
die ons op ‘t gebed
op Hem doet lijken.
Wees vrijmoedig
om op Zijn tijd
de woorden van God
te spreken
Wees getroost
want Hij werkt zelfs
door onze zwakheid
en gebreken.
Wees verheugd
nog is er plaats
breng ieder aan
Jezus' voeten
Wees standvastig
wie vertrouwt
zal God van
zeer nabij ontmoeten!
- Details
- Geschreven door: Kor, Edo
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2738
Van respect, van hoffelijkheid,
En wij zonder angst en beven,
Jubelden van Uw heerlijkheid.
Heer, waar is de tijd gebleven,
Dat Uw huis nog was gevuld,
En wij in vrede mochten leven,
Als engelen, met veel geduld.
Heer, waar is de tijd gebleven,
Dat men nog omzag naar elkaar,
Ongedwongen, maar gedreven,
Stond men voor de ander klaar.
Heer, waar is de tijd gebleven,
Dat er nog vrede was op aard,
Waar jong en oud nog streden,
Voor een plekje bij de haard.
Waar is toch de tijd gebleven,
Dat van de Bijbel werd geleerd,
Om alles met elkaar te delen,
Totdat onze Here, wederkeert,
Waar is toch die tijd gebleven.
- Details
- Geschreven door: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017)
- Categorie: Muziek
- Hits: 1807
Een nieuw lied welt op uit mijn hart
vanuit mijn diepste “ik”.
Dat zingt van Uw goedgunstigheid.
Elk uur, elk ogenblik
weet ik me in Uw nabijheid.
Die reddend mij bevrijdt
uit ‘s werelds mateloosheid.
Ja, nu ben ik echt vrij!
Vrij in de ware zin des woords
beweeg ‘k mij in Gods licht.
Hij houdt Zijn bundels zonneschijn
stralend op mij gericht.
‘t Bewustzijn moet nog groeien,
dat mij Gods Geest omgeeft.
Hij laat als bloemen bloeien
wie uit Zijn liefde leeft.
Hier tuimelt levensvreugde
zo onbezorgd in ‘t hart,
tesaam met Godsvertrouwen,
gena is ‘t van de start.
Laat 1000 jubelklanken
in speelse harmonij
Heer Jezus hier U danken.
Tot Gods lof leven wij!
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Moed
- Hits: 2723
Als je zonder nadenken iets heldhaftigs doet
Van tevoren de moed je in de schoenen zinkt
En jij opeens door een heldendaad uitblinkt
Moet dat getuigen van een grote dosis moed
Je ziet een kind dat in de woeste zee verdrinkt
Je watervrees voert een strijd met je gemoed
Vanuit je tenen raap je bijeen al jouw moed
Als door een wonder red jij het kind dat zinkt
Moedigheid hoeven we nimmer te bewijzen
We zien hem zomaar uit het niets verrijzen
Strijk en zet wanneer de nood het hoogst is
Als het water ons tot aan de lippen gestegen is
Kan Hij ons om onze grote dapperheid prijzen
Hij, voor wie moed iets is van grote betekenis
- Details
- Geschreven door: Heuvel, Marij van den
- Categorie: Moed
- Hits: 3509
een voorbeeld gaf
was jij dat wel
slachtoffer zoals
vele lotgenoten
maar een opvallend
moedige vrouw
in gedachten
zie ik jou
vernederd en
geslagen
in onmenselijke
omstandigheden
met Gods vrede
leed verdragen
zelfs toen zeer
geliefden jou
ontvielen
nog knielen
voor jouw Heer
met een glans
op je gezicht
steeds weer
alles overgeven
tot de uiterste
beproeving
te vergeven
de beul die
vol venijn
de duivel zelf
kon zijn
je hebt de proef
doorstaan
en je krans
ontvangen
en wekt het
verlangen
het nimmer
op te geven
totdat ik je
ontmoet
dan is echt
alles goed!
met 'Zij' in de titel bedoel ik Corrie ten Boom
- Details
- Geschreven door: Wesselius, Hans
- Categorie: Moed
- Hits: 2272
wordt Hadassa weggevoerd.
Ver weg van alles wat zij kende.
Ja, gewoon heel ruw ontvoerd.
In Perzië wordt zij opnieuw gegrepen,
net als velen om haar heen.
Ze komen haar voor de koning slepen.
O, hoe afgrijselijk gemeen!
De moed zinkt haar nu in de schoenen.
Zij weet van zichzelf: ze is mooi en knap.
Moet zij hier nu straks dan gaan boeten,
omdat haar volk streed maar zo slap?
Haar naam wordt Esther, ze is verborgen
diep in een koninklijk paleis.
Zij heeft geen hoop meer op de morgen.
Of…? Is dit misschien slechts een kleine prijs?
Dankzij haar oom begint het te dagen:
heel misschien is dit Gods verborgen wil…
en daarom stopt zij nu met klagen.
Moedig maakt zij nu haar twijfels stil.
En dan – echt met de moed der wanhoop –
neemt zij manmoedig een besluit.
Het risico dat zij hiermee loopt:
“gaat zij voor altijd onderuit?”.
Maar aan het eind wacht haar victorie
en ook nu nog jaarlijks het Poerimfeest.
Esthers naam, in volle glorie
praalt zij om wie zij is geweest.
- Details
- Geschreven door: Vlastuin-van Deelen Jolanda
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 3109
Ik ben een werktuig in Uw handen,
want God, U hebt mijn ziel begeerd...
U wenst van mij geen offeranden,
dat hebt U mij bij 't kruis geleerd...
Uw wil is enkel 'te vertrouwen'
zoals een heel klein kind dat doet.
Leer mij om zó op U te bouwen,
gelovend in Uw dierbaar bloed.
Want Heer, slechts zó kunt U mij leiden...
Laat mij maar kind zijn, broos en klein.
Schenk mij de kracht om door te strijden
zodat ik U tot hulp kan zijn...
Amen.
Mijn kind gelooft niet meer
ik heb verdriet, het doet zo zeer
maar toch krijg ik de moed
dit neer te leggen bij mijn Heer.
Ik woon waar men een christen haat
waar altijd kans is op verraad
maar toch krijg ik de moed
om te leven voor mijn Heer.
Er woedt een oorlog in mijn stad
ze gooien rondom alles plat
maar toch krijg ik de moed
om te vertrouwen op mijn Heer.
Soms grijpt een grote angst mij aan
om voor Gods heiligheid te staan
maar toch krijg ik de moed
steeds weer te schuilen bij mijn Heer.
- Details
- Geschreven door: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017)
- Categorie: Dankbaarheid
- Hits: 3374
Mij overkomt het soms, ja menigmaal
als ik ontvlucht de kerker van dit “zijn”,
dat ‘k zend mijn innig lofrefrein
tot in onmetelijke verten.
Daar dwingt geen vorm mij en geen spraak
en mij omheint een ruimte, lichtend wijd
en al mijn heimwee vindt begrip
in grenzeloze tederheid.
Jezus! In U zwijgt elke taal.
Elk hart, tot U gekeerd, wordt vederlicht:
Een bloem, een klank, een kleur,
gestalte en gezicht.
Het hunkeren naar U God, dat ‘k beleef
wanneer de tand des tijds zich knarsend meldt
en angstaanjagend zijn triomfen telt,
weet ik Uw eeuw’ge armen onder mij.