- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Naastenliefde
- Hits: 1740
maar heb een maand of wat geduld,
ik moet je in een gaatje boeken,
mijn agenda is gevuld.
Hoe geef ik aandacht aan mijn naaste
als ik mij maar steeds moet haasten?
Als ik wil léven moet ik géven,
mijn centrum de ander, ik heel klein.
Als ik wil heersen mij beheersen,
wars van elke schone schijn
reinigen, ruimen het besmette,
op mijn zingenot, hebberigheid letten,
tot voedsel, bron van geestkracht zijn,
willen delen brood en wijn.
Hoe zal ik leven als ik niet verander,
Vader, wees mijn centrum, Die Ander,
vorm mij tot de mens die U bedoelde,
herstel mij naar Uw gelijkenis en beeld,
naar Jezus’ voorbeeld die Uw wil dééd,
Uw aanwezigheid ten diepste voelde.
Uw wens was en is dat de mens
zijn taak met liefde vervult.
Herschep in mij een rein hart,
opdat ik ongerechtigheid niet duld,
maak mij wars van mijn vervuiling,
snoei mij tot vrucht en ontplooiing.
Tot Uw eer en vervulling:
reinig en ontzondig mij,
maak mij vrij.
Ps. 51:4, 9, 11, 12, 15, 17, 19 April 2007
Hoe stiller we zijn, hoe meer kunnen we horen.
Hoe langzamer we leven, hoe meer tijd zullen we hebben.
Hoe meer liefde we cadeau geven, hoe rijker is ons hart.
Jochen Mariss (Nieuwe Horizon){jcomments on}
- Details
- Geschreven door: Kimpe, Marleen de
- Categorie: Bewogenheid
- Hits: 1574
Onopvallend schouwt de kunstenaar
de massa mensen aan,
die langs zijn opendeur nonchalant
binnen en buiten gaan.
Het valt hem op dat velen haperen
bij dat ene schilderij.
Ja, ze vallen een beetje in het oog
die papavers allerlei.
De ene rode bloem verschilt
van de ander en toch, en toch
lijkt de ene bloem
niet mooier dan de ander.
Naast de stengel, ligt bij elk
een kladblaadje te verduren.
De ontwerper maakt overuren,
komt bij het groepje staan.
Raadt de toeschouwers aan
een grote stap achteruit te gaan,
om zijn werk misschien eens
van op afstand te bezien.
Maar hij merkt algauw,
dat ogen verschillen van elkander.
Het ene oog niet mooier is dan het ander,
maar recht heeft op het eigen wijde zicht.
De schilder moet er wel aan wennen,
dat slechts weinigen zijn eigenlijke bedoeling
kennen, maar hij houdt zijn mond stijfdicht.
Zijn kladblaadjes vol rode inkt vallen toch af.
Papavers die bloedrood schrijven, blijven.
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1136
Het zit in zijn natuur, elk mens heeft vragen,
dat is reeds zo vanaf zijn vroegste jaren,
veel kennis -wijsheid- zal hij zo vergaren,
het niet gekende komt hem steeds weer plagen.
Hij kampt het meest met geestelijke vragen,
die komen met het opklimmen der jaren,
waarom.., waar God is.., hij wil Hem ontwaren,
maar staart zich blind, blijft zitten met veel vragen.
De mens bouwt langzaam op begripsvermogen,
bewustwording is waar het echt om gaat,
Heer Jezus had het zeer zwaar in Zijn pogen
begrip te planten, waar niet toe in staat
nog velen waren, maar gelovend mogen
wij antwoord krijgen, ieder naar zijn staat. *
* Bewustzijnsstaat, naar wat we aankunnen.
Aan een kind wordt ook niet alles tot in de
kleinste details uitgelegd, de werkelijkheid /
waarheid kan schokkend zijn.
- Details
- Geschreven door: Siebel, Nico
- Categorie: Hoop
- Hits: 2492
en verdriet
beluister en bekijk ik
de laatste nieuwsberichten
hoe demonstraties
tegen achterstelling
. . . zonder reden
van de ene mens
tegen de ander . . .
uit de hand gelopen zijn
overslaan in geweld
in stilte buig ik mij
over uw woord Heer
het valt open bij maleachi
waar een gedicht ligt
dat over obstakels gaat
tussen God en mens
in vogelvlucht
lees ik woorden
die klaar en helder spreken
over mijn doen en laten
mijn hebben en mijn houden
van Gods liefde
hoewel ik
respectloos Hem behandel
maar God zegt
er is hoop
waar ik voor kiezen kan
Hij vraagt mijn leven
in zijn hand te leggen
hoe slecht behandeling
door anderen ook is
Hij vraagt
inspraak te mogen hebben
en betrokkenheid
in een relatie met Hemzelf
waarvoor Hij
mij persoonlijk heeft bedoeld
Hij spreekt van hoop
die Hij wil geven
nodigt mij uit
waarden van zijn Koninkrijk
van oprechte liefde
genade en vergeving
samen met Hem waar te maken
in deze wereld
naar Mal.1, Jes.19:13, Ps.40:9, Joh.4:34
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 1296
reinig, herstel en genees,
leid mij op Uw wegen.
Wijs mij richting,
vul en vervul
mijn leegte
volledig.
Wees mij tot Kracht,
vul met Uw Macht,
met Uw Leven,
met Uw Adem,
met Uw Licht.
Draag mij,
vraag mij,
roep mij,
zend mij.
Help mij U antwoord te geven:
op Uw vragen aan mij.
2006 (zie ook "Antwoord op mijn vragen aan God", 2003) {jcomments on}
- Details
- Geschreven door: Boer-Kosmeier, Anita den
- Categorie: Stress
- Hits: 1410
een uitroep van grote nood,
worstelend door dit aardse leven
de ontreddering is zeer groot.
Waarom jezelf niet volkomen geven?
Waarom probeer je alles alleen?
Slechts Jezus geeft rust in je leven.
Ga toch enkel naar Hem heen.
Huilende handen, vol wonden en pijn,
als gegrepen in het prikkeldraad.
Waarom moet je geest zo koppig zijn?
Ben je nog niet genoeg ten einde raad?
“Kom” zegt de Heer geef Mij je handen
ook voor jou stierf Ik aan het Kruis.
Ik verbind je met Mijn liefdesbanden
en breng je straks in Mijn eeuwig huis.
Maar Ik heb voor jou nog een werk,
daarvoor maak Ik je nu klaar.
Juist in zwakheid maak Ik je sterk
en mijn opdracht is niet te zwaar.
1994. Geschreven naar aanleiding van vreselijke kapotte handen door een stresseczeem.
- Details
- Geschreven door: Messie, Han
- Categorie: Twijfel
- Hits: 1442
die zich enige nachten glanzend vertoont,
door mensen bewonderd aan de hemel troont,
dan vertrekt naar ruimtes, waar niemand van weet?
Brengt dat dwalende verschijnsel ons leed
met blij vooruitzien, wat echter niet loont?
Wordt het steeds gezocht, heimelijk gehoond?
Vragen, door voelend denken ingekleed...
Dikwijls kan men elkaar moeilijk verdragen,
leeft dicht opeen geklit, ofschoon eenzaam,
wil schouwen en kennen, verder dan ver.
Bange wolken, boze onweersvlagen
dekken het Goddelijke hemellichaam;
maar steevast, onvestoorbaar straalt die Ster!
- Details
- Geschreven door: Boer-Kosmeier, Anita den
- Categorie: Overlijden
- Hits: 3538
in de mond de beademingsbuis.
Toen stil liggend na de operatie,
nu wandelend naar het trappenhuis.
Eén week is het nog maar geleden.
Een week met onderzoeken en pijn,
van stapje voor stapje en zelf wassen,
van ongeduldig en van hoopvol zijn.
Een week van tegenslag en wachten,
een klep die het toch niet zo goed doet.
Wat zal de toekomst hem nu geven,
heeft hij wel voldoende moed?
Het zal waarschijnlijk niet zo worden
als we beiden hadden gehoopt.
Maar samen kunnen we nu verder
en zien wel hoe de toekomst loopt.
Ons vertrouwen in God is niet geschonden,
maar bewust van onze eindigheid,
gaan we dankbaar samen verder
met de ons gegeven tijd.
Drie maanden hadden we nog de tijd. Huub is in zijn slaap op 22 maart 2004 overleden.
- Details
- Geschreven door: Boer-Kosmeier, Anita den
- Categorie: Eindtijd
- Hits: 1329
kijk maar eens om je heen.
Geeft dat bij jou verlangen
of verwachten wij alleen?
Heb je geen vertrouwen
in wat Gods Woord ons zegt.
Of luister je naar een ander
die de Bijbel ter zijde legt.
Bedenk dat in Jezus' dagen
ook velen Hem hebben weerstaan
en zo op deze wijze
eeuwig verloren zijn gegaan.
Het zal niet lang meer duren
de Heiland komt gewis.
Er is pas dan weer vrede
Als zonde verdwenen is.
Wees er nu dan klaar voor
want niemand weet de tijd
waarop Hij zal verschijnen.
Wees daarom steeds bereid.
- Details
- Geschreven door: Laneuze, Priscilla
- Categorie: Zomer
- Hits: 2144
Op ons halfrond komt de zon ons bestralen
Mensverwarmend energetiseert hij
Enthousiast laat men zich door hem onthalen
Ras gestoken in luchtiger kledij
Soest men zorgen weg in zijn zomerstralen
Tuin, bos, zee, we fleuren op, kleuren bij
Rijkelijk kunnen we ons hart ophalen
Aangenaam warm is een Zon ons nabij
Lichtbron ons zegenend meer vele malen
Eeuw'ge Zomer onder Zijn heerschappij
Nimmer zullen Zìjn zomerstralen falen
- Details
- Geschreven door: Kimpe, Marleen de
- Categorie: Vrucht dragen
- Hits: 1693
En plots maakt de lelievijver
kringetjes, er hangt iets aan de lijn
het jongetje baadt met zijn voeten
in het water en haalt de buit omhoog.
Een dikke vis gevangen, gans de oever
mag het zien, de jongen telt tot tien
en gooit hem lachend weer vanwaar
die kwam, “tot de volgende keer.”
Achter zijn rug turen oude mannen
naar hun angel op wacht en peinzen
“hoe doet dat wonderkind het toch”
zelfs de vissen luisteren naar hem.
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 1160
heeft ook geen enkele zin,
we weten niet eens waarin.
Vluchten kan niet meer.
Schuilen alleen nog wel,
in einde en begin.
Vluchten mag niet meer,
alleen nog naar Gods Woord,
vechten mag niet meer,
het leidt tot broedermoord,
strijden alleen nog wel
bewapend met geloof
en gebed.
Vluchten kan niet meer ...
Niet in status en auto
en geld verdienen,
niet in yin en yang
en afgedwongen discipline,
niet in klagen en huilen,
niet in bekritiseren,
maar enkel in dienen
van naaste en Here.
Schuilen kan nog wel ...
Schuilen alleen nog maar,
tijdens stormen en hagel,
door doornenkroon
en gehamerde nagel,
door doorboorde zijde,
door Leven gegeven,
schuilen aan de voet
van Jezus' kruis.
Gevlucht en schuilend
nu al Thuis !
23.11.2008{jcomments on}
- Details
- Geschreven door: Hoek, Klaas van
- Categorie: Avondmaal
- Hits: 1996
bij Romeinen 5 : 8-11, dat als dankzegging gezongen kan worden na bv. Psalm 103 : 1 en 4
Zal Hij niet alles aan ons willen geven,
die eerst zijn Zoon om ons heeft prijsgegeven?
Aan zondaars toonde God zijn liefde groot.
Zo zijn wij zeker aan Gods straf ontheven,
gered, verzoend, door Christus’ dood en leven.
Aan Hem de eer, die is: ons levend Brood!
(Te zingen op de melodie van Psalm 103)
Gemaakt: december 2016
- Details
- Geschreven door: Hoek, Klaas van
- Categorie: Algemeen Tijd
- Hits: 2130
te draaien en te dralen.
De tijd verstrijkt - ik lig te malen.
Dan pak ik, voor de zoveelste keer,
mijn mobiel - wat zal ik er nu gaan halen?
Facebook, Google - ik neus er vele malen.
Daar leg ik 'm dan toch naast me neer
en hoop dat de slaap me zal halen.
Nee dus! Wat kan ik hier van balen!
Dan tuimelt zomaar weer
een dichtregel me te binnen -
toch even opschrijven, die verse zinnen.
Nu gaat ie uit, voor de laatste keer!
Geen smoesjes meer verzinnen!
Laat de slaap maar ergens beginnen...
O nee, het duurt maar kort
of ik pak 'm weer…die blauwwitte gloed
van m'n scherm... om te slapen niet goed.
Ik vrees dat ’t geen goede morgen wordt.
Klaas Vaak, kom nu met spoed
en strooi wat zand dat mij slapen doet.
Juni 2020
- Details
- Geschreven door: Els Hengstman-van Olst
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 1124
't brengt je echt niet verder,
als je tóch wilt vluchten
kom bij Mij, jouw Herder.
Je bent volledig uitgeput
je mag bij Mij nu schuilen,
rusten aan Mijn Vaderhart
en in Mijn armen huilen.
Ontspan je maar bij Mij
en wandel aan Mijn zijde,
Ik wil met je praten
brengen naar grazige weiden!
Het is aan jou, Mijn kind,
wil je stoppen met te vluchten
stoppen je te verbergen
niet langer meer te zuchten?
Sta stil en kijk eens om,
zie je Mij niet komen,
Ik volg je al jouw leven lang
weet van je bange dromen!
Draai je naar Mij om Mijn kind,
Mijn armen staan wijd open,
Ik wil je helpen dragen
daar mag je steeds op hopen!
Daarom vlucht niet langer meer
maar zet die stap naar Mij,
je bent dan veilig en geborgen
Ik wijk nimmer van jouw zij!
- Details
- Geschreven door: Haaften, Elly van
- Categorie: Ziekte
- Hits: 2230
Vader wij weten dat we dat U mogen vragen
Vader laat ons hart voelen dat U bij ons bent.
We weten al onze noden en vragen zijn bij U bekend.
Vader wilt U het lichaam en de ziel helen,
zodat het tot Uw eer en glorie is
en het Uw liefde over de aarde kan delen.
Mocht de levensweg toch anders gaan.
Help ons de beproevingen doorstaan.
U alleen kan ons leven behoeden en bewaren.
U kunt onze levensstormen bedaren.
Vader wilt U ons door het leven leiden.
Alleen U kan ons hart verlichten en ons verblijden.
Vader we vragen U in Jezus' naam.
Neem onze gebeden in genade aan.
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 1411
laat mij leven vanuit Uw kracht,
bij dag verkeren in Uw licht,
wees mij een lamp in de nacht.
Wees mij tot houvast,
stok, burcht en rots,
met iedere stap mijn gids.
Verlos me van de trots
zelf wel denken te weten
welke wegen te gaan.
Geef mij mijn gedachten,
woorden en werken aan.
2004{jcomments on}
- Details
- Geschreven door: Kimpe, Marleen de
- Categorie: Pelgrim
- Hits: 1268
Laat ons
liever niet met elfjes spreken
maar met Hem de stilte
breken in goud
-staafjes
Met een vurige hartenklop,
maken gedichten de overstap
van binnen naar buiten.
Hoor je immense klokken luiden.
Geheimzinnigheid ligt op de loer,
ze beslaat ruiten en beneveld zinnen.
Brengt je soms een beetje in de war,
als het mistgordijn op je onbegrip stuit.
Vanaf de zon opgaat, ze weer vagevuurt
aan de andere kant van de wereld.
Overal wordt er gemenst, maar hecht men
desondanks waarde aan een nieuwe aarde.
Het komt nog goed met deze wereld, als
we allemaal dezelfde kant opkijken.
Naar omhoog, biddend de handen
vouwen en vertrouwen op het goede.
- Details
- Geschreven door: Beijersbergen-Groot, Diny
- Categorie: Zomer
- Hits: 1749
door zonlicht glanst het voort.
Het zomerkleed voor alle volken,
en door Zijn liefde groeit Het Woord.
Hij zond de bronnen naar de beken,
de bergen zijn Zijn opperzalen.
De vogels hebben blij de dag bekeken
en floten vrolijk hun verhalen.
De bomen wuifden in de vroege morgen,
lokten de vogels in hun frisse groen.
Geplant in aarde zonder zorgen.
Zo wijd en zijd als bomen doen.
Gods licht hoefde maar aan te raken
aan alles wat de aarde zomaar geeft.
Tot zomer zal hij alles maken
dat in het scheppingslicht herleeft.
De maan gaf Hij de lichte nachten,
totdat het zonlicht hem bedekt.
Ja alles mag Gods trouw verwachten
van wat door liefde wordt gewekt.
Eens zal het altijd zomer zijn,
daarin Gods vleugels van het licht.
Een eeuwigdurend feestfestijn
waarin Zijn liefde wordt gedicht.
- Details
- Geschreven door: Walraven, Angela - overleden 17-10-2024
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 1144
met een boodschap in je handen,
in ogen, mond, zie ik stille vragen.
Ik geef het muntje van de winkelwagen,
zonder groet, toch vind ik mezelf heel goed.
“Dat soort mensen, een maatschappelijke plaag.”
Met schrik besef ik later wat ik deed, vandaag.
Ik ging voorbij aan Hém die jou heeft gezonden.
Zal ik het verstaan als ik Hem weer mag zien?
Krijg ik nog een volgende kans misschien?
Heb ik Jou dan nog tijdig gevonden?
Ik zag jouw stil verdriet
om mijn oordelend denken,
om mijn groetloos voorbijgaan,
om mijn karig delen in kleine gift,
om mijn aankopen niet echt van node,
om het missen van de Blijde Boodschap
waarvan ik spréék als in mijn hart gegrift.
Beangstigd denk ik aan mijn diepste vrees:
“Ik heb jou nooit gezien, want jij zag Mij niet,
zo eenzaam en alleen, ontheemd en bang.
Je had genoeg aan innerlijk gezang
van lofpsalmen en opwekkingslied.
Waar was jij toen je Mij zag staan,
dakloos, ziek, rillend van kou, nat,
en geen woord voor Mij over had,
zelfvoldaan je weg bent gegaan?
Je gaf niet wat je zélf graag ontvangen zou.
Je sloot Mij buiten, dát doe Ik nu met jou.”
Tot mijn vreugde zag ik je wéér op die plek staan,
stelde me voor, knoopte een gesprekje aan.
Ontmoeting waarover ik sindsdien vertel,
want je noemde jouw naam: “Michaël”.
Michaël de Roemeen, met daklozenkrantje, 2005.
Mat.7:12;Mat. 25:31-46
- Details
- Geschreven door: Haaften, Elly van
- Categorie: Overlijden
- Hits: 3892
We beseffen ons zozeer dat we in een gebroken wereld zijn.
Een wereld met daarin verdrukking lijden en sterven.
Troostend vooruitzicht dat we hierna het beloofde land mogen beërven.
Een koninkrijk waar U alleen Koning bent.
De Koning die ieder bij de namen kent.
U zult ons een nieuwe naam geven.
Op de plek waar we eeuwig zullen leven.
Daar heerst vrede, harmonie, een ieder daar is verheugd.
Dat vooruitzicht geeft ons in verdriet ook zielevreugd.
We geloven dat onze geliefden ons mogen voorgaan.
Vader wij blijven achter, verslagen en ontdaan.
wilt U ons dragen troosten en versterken,
help ons verdriet te verwerken.
Vader al begrijpen we hier Uw weg met ons niet.
wij geloven dat U liefheeft en ons uitkomst biedt
U kunt ons hart verlichten en verblijden.
Vader blijf met Woord en Geest ons leiden.
- Details
- Geschreven door: Haaften, Elly van
- Categorie: Dankbaarheid
- Hits: 2134
Dankbaar dat wij in vrijheid U mogen loven.
Dankbaar dat U er bent,was en altijd er zal zijn.
Dankbaar in tijden van vreugde en U ons draagt in verdriet en pijn.
Dankbaar voor Uw offer, Uw sterven en Uw opstanding uit het graf.
Dankbaar voor Uw liefde Uw genadeoffer die ons het recht op eeuwig
leven daardoor gaf.
Dankbaar dat U de dood heeft overwonnen en als 1e bent opgestaan.
Dankbaar dat wij door dit te geloven vrij tot God de Vader mogen gaan.
Dankbaar dat Uw Geest als gids mee mag gaan op onze aardse
levensreis.
Tienduizenden redenen tot Dankbaarheid, we mogen U zo eeuwig bezingen
in Uw paradijs
- Details
- Geschreven door: Made, Frits van der
- Categorie: Eindtijd
- Hits: 1566
’t Is crises hier, ’t is crises daar,
er dreigt ons overal gevaar.
Dood slaat verwoestend om zich heen,
de mensheid klaagt al steen en been.
Wij samen hebben zoveel boeken,
velen zijn er die altijd zoeken
naar Hoop, naar Redding, naar Geluk,
maar steeds weer vallen plannen stuk.
Wij staan te dringen met elkaar,
wij kiezen hem, wij kiezen haar….
Zo bouwen wij enorme steden,
wij arme mensen van beneden. –
En boven ons daar staat de hemel,
God ziet van ver dit aards gewemel.
Zijn roep klinkt duidelijk van omhoog:
Mens, let toch op Mijn regenboog.
God is aanwezig, denkt in kleuren,
Hij redt ons allen, ’t gaat gebeuren.
Kom, spoed u naar Zijn Bruiloft heen,
looft Hem en vreest Zijn macht alleen!
…………………………………………
Openbaring 19:5 “Looft onze God, al zijn knechten,die Hem vreest,
gij kleinen en gij groten”. –
- Details
- Geschreven door: Jacobsen, Thomas
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 1173
wij reizen door het leven heen, en wij ontmoeten
minder goede en goede dingen, met hun waarde,
wij weten niet steeds wat er komt voor onze voeten
en telkens moeten wij weer kiezen wat wij gaan doen,
hoe moeten wij beslissen over vele zaken;
dat is er elke dag, zo was het eerder, ook toen,
want met die dingen krijgen wij toch steeds te maken
welke wegen en normen nemen wij dan in acht:
is dat het eigen ik, hoe ‘t voor ons het beste lijkt,
waarbij aan God en aan de naaste niet wordt gedacht
en mijn wens en begeren tot aan de hemel reikt
de Heer heeft Zijn regels gegeven, voor het leven
op aarde, Hij is de schepper van alle dingen,
Hij wil dat wij rentmeester voor Hem zijn, Hem geven
die eer, en goed zijn voor allen die ons omringen
maar zij die slechts eigen wegen zouden willen gaan:
zij erkennen de Allerhoogste dan niet als Heer
hoe zal dat dan gaan, als zij vóór Hem komen te staan:
dan is er voor hen geen ommekeer en gratie meer
zij wisten Zijn weg, maar kozen voor eigen wegen,
dat was hun eigen keuze, nu komt het er op aan:
in het boek van God komen zij nu zichzelf tegen
als zij, net als wij, straks wel voor God komen te staan
dan zien zij daar de verlorenheid van hun leven,
het ging hen om henzelf, en wat is daar van over:
een rekening met verlies, baten kon ’t niet geven
zij waren geen rentmeester, ze waren eerder rover
een ieder zal ontvangen naar dat hij heeft gedaan,
de Schrift zegt: God eren, en voor de naaste zorgen,
het boek daarover gaat open als wij vóór God staan
dat alles komt aan ’t licht, als Hij komt, op die Morgen
Heere, wil ons leiden, en laat ons Uw wegen gaan,
wij weten niet steeds wat er komt voor onze voeten,
mogen wij straks in Uw gratie vóór U komen staan
wil ons met blijdschap in Jerusalem begroeten
bij Lucas 16: 2; Romeinen 14: 10;
II Corinthe 5: 10
- Details
- Geschreven door: Jacobsen, Thomas
- Categorie: Blijdschap
- Hits: 1551
van harte opwekt: zie wij staan
gereed om naar ’t huis van God te gaan,
kom, ga met ons, en doe als wij
Jerusalem, dat ik zo bemin,
wij treden Uwe poorten in;
daar staan, o God’s Stad, onze voeten,
Sion, God’s Stad, die wij groeten
het is al weer even geleden
dat ik de Boterstraat inging
in Schiedam, daar werd er gebeden
in ‘t zaaltje, waar men mij ontving;
op zondag en op woensdagavond
was er een kerk’lijk samenzijn,
met psalmgezang, met hart en mond
zong men met allen, groot en klein
eens werd er door de ouderling Buys
als aanvangspsalm opgegeven
in dat zaaltje, in dat kleine huis,
en sindsdien vult het mijn leven:
een lied van de opgang, neergelegd
als psalm honderd twee en twintig:
ik ben verblijd, zo wordt ‘t daar gezegd,
als men mij vraagt: maakt u vaardig
en gereed om naar God’s huis te gaan:
kom, ga met ons, en doe als wij,
onze voeten komen daar te staan,
in Salem, ’t geldt voor u en mij;
ik telde toen, denk ik, tien jaren,
zeventig zijn er bij gekomen;
de woorden die ik hoorde, waren
voor mij, ik heb ze vernomen:
en wil er nooit meer los van komen:
Jerusalem dat ik bemin,
De Stad, waarvan men slechts kan dromen:
de Heere Jezus woont daar in;
Hij is voor ons naar Moria gegaan
daar heeft de Heer alles volbracht
daar heeft Hij in onze plaats gestaan,
Hij, Die op ieder van ons wacht
wie naar Hem toegaat, ’t zij groot of klein
en zijn leven Hem wil geven
en bidt: Heer, mag ik van U zijn,
aan die geeft Hij ‘t eeuwig leven;
en zo mag ik naar Sion reizen:
Jerusalem dat ik bemin
de Gouden Stad, met Zijn paleizen,
wij treden Uwe poorten in
al is het weer even geleden
dat ik de Boterstraat inging
waar werd gezongen en gebeden,
het blijft in mijn herinnering;
nog even, en ’t wordt overstegen
door wat God geeft aan werk’lijkheid:
naar Sion lopen onze wegen
aan ’t einde van de aardse tijd
dan mag ik Sion binnentreden
daar waar de Heere is, mijn Heer,
op Moria heeft Hij gebeden;
wat kan een mens nog willen, meer
dan eeuwig bij de Heer te wezen
in Zijn Stad, in Jerusalem;
zo zal het zijn, nu en in dezen,
wij loven Hem met hart en stem
in Sion, in de Stad der Steden
in Zijn Hofstad, Jerusalem,
de Heer is daar, in ‘t eeuwig heden,
voor ons is ‘t klaargelegd door Hem;
wie zou Hem dan niet willen eren,
van eeuwigheid was dat gedaan
door Hem, Hij is de Heer der Heeren
wij zullen blijde naar Hem gaan
ik ben zeer verblijd, wanneer men mij
van harte opwekt: zie wij staan
gereed om naar ’t huis van God te gaan,
kom, ga met ons, en doe als wij
Jerusalem, dat ik zo bemin,
wij treden Uwe poorten in;
daar staan, o God’s Stad, onze voeten,
Sion, God’s Stad, die wij groeten
bij Psalm 122;
Hebreeën 11: 10, en: 13-16