Angela Walraven

Angela Walraven

ArtikelCategorieAangemaakt
Aan Zijn voeten .....Vrucht dragen06/24/2022 12:41:46
Over muren springen en over water lopenZiekte06/21/2022 17:03:02
VakantievluchtAlgemeen Maatschappij-kritisch06/19/2022 13:36:43
Land van Maas en WaalNatuur en Schepping06/12/2022 16:45:22
VlinderontmoetingNatuur en Schepping06/10/2022 17:08:12
Vlinder- en bijenlevenNatuur en Schepping06/09/2022 12:53:46
God hoort Gods volkGeloof, hoop en liefde06/09/2022 12:45:17
Lieve duifPinksteren06/08/2022 22:41:15
Tonen voor allochtonen of autochtonenAlgemeen Maatschappij-kritisch06/07/2022 11:46:16
Vogels, juist vandaagPinksteren06/05/2022 14:42:28
Verwonderlijk PinksterwonderPinksteren06/03/2022 17:17:11
NalatenschapHemelvaart05/29/2022 15:29:29
Vragen aan ons en mijzelfNaastenliefde05/28/2022 15:16:38
InspiratieLof en Aanbidding05/17/2022 12:45:15
Merelgeluid, haikuAlgemeen Natuur05/14/2022 14:12:51
Vogels broeden, haikuAlgemeen Natuur05/14/2022 14:10:35
Lijden door scheidenOverlijden05/08/2022 16:37:57
Meisje zonder naamBewogenheid05/08/2022 14:50:22
Holland, vrij land?4-5 mei Herdenking-Bevrijding05/05/2022 01:39:54
BollenveldenNatuur en Schepping05/04/2022 10:39:45
Ode aan moedDepressie05/01/2022 17:20:16
Zo alleenKwetsbaar05/01/2022 16:17:53
Voortschrijdend voorjaarAlgemeen Natuur04/29/2022 18:07:20
LentekroonNatuur en Schepping04/29/2022 12:55:04
ExplosieNatuur en Schepping04/25/2022 16:31:51
LevensgezelAlgemeen Overlijden04/24/2022 17:31:31
Alleen aan het strandOverlijden04/24/2022 17:20:24
Doorbroken onmacht, pasgeboreneGeboortegedichten04/22/2022 11:08:44
Hij is waarlijk opgestaanPasen (opstanding)04/18/2022 16:55:07
"Laat Barrabas vrij!" roepen ook wij---- Pasen Lijdenstijd04/15/2022 18:30:25
Walraven, Angela
4419
Ewijk
Schrijven, lezen, verder teveel om op te noemen.
Te Nijmegen geboren op 20 maart 1951, ben ik diezelfde dag r.k. gedoopt. Mijn ouders kregen verder geen kinderen, mijn man en ik evenmin. Na 21 jaar vroeg mijn echtgenoot eind 1999 scheiding aan. Toen stond ik alleen voor heel wat problemen en zocht weer naar God. 25 jaar lang geloofde ik alleen nog in Hem als Schepper. Hoewel in huis, las ik de Bijbel niet, waarvan ik trouwens niets snapte. Van christenen moest ik niets hebben. Na in de loop van 2000 ettelijke keren hardop tegen de sterren uitroepen: "God, als er een God is, laat U dan zien" zei ik eind dat jaar "ja" op de uitnodiging van mijn overbuurvrouw (sinds kort weduwe van een predikant) om naar de (r.k.) kerk in de buurt te gaan.
God is met mij op pad gegaan. Dat Hij dat altijd al gedaan had besefte ik enkele jaren later, in een bijzondere ervaring door de tekst: "De Heer is mijn Herder". Beter gezegd ging ik met Hém op pad en liet gelovigen in mijn leven toe die over Hem spraken, met mij gingen bidden, de Bijbel lezen, erover vertellen. Dat gesloten boek ging open. Al bijeen leidde dat tot doop door onderdompeling bij de Zevende-Dags Adventisten: de mooiste dag in mijn leven tot dan en nu toe.
Een correspondentievriendin moedigde me 15 jaar lang op fijne wijze aan te gaan schrijven. In 2000 geloofde ik eindelijk dat ik dat kon, begon met een kinderboek. Daarvan zegt men dat ik dat uit zou moeten laten geven: daar komt me teveel bij kijken. Per dat jaar, t/m de dag van heden, schreef ik ook talloze geloofsgedichten, in een aantal kerkelijke kringen gebruikt. Door een uitspraak van mijn huisarts durfde ik per 2010 inzenden van natuurgedichten aan. Dat leidde tot tal van publicaties in bladen, blaadjes en op websites. Tevens schreef ik heel wat gelegenheidsgedichten, waaronder, op verzoek van de redacteur van De Cirkel (seniorenblad Beuningen, Gld.), in het kader van 75 jaar bevrijding, "Wat is vrijheid?". Daar gepubliceerd zag ik dat het goed genoeg kon zijn om verder te verspreiden. Door een wonderlijk "toeval" (daar geloof ik niet in, wél in Gods leiding) vond ik deze site, waar ik “Wat is vrijheid?” op 1 mei 2020 als mijn eerste gedicht plaatsen mocht.
Wie het heeft volgehouden tot hiertoe te lezen weet nu een en ander van de voor mij belangrijkste dingen in mijn leven, steeds weer Romeinen 8:28 als zo waar ervarend, hetgeen me onnoemlijk veel vreugde geeft. (Ewijk, 15.10.’20, daags vóór gedenken van mijn doop, nu 16 jaar geleden)