- Details
- Geschreven door: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017)
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2270
niet wachten kan tot ik Uw stem versta.
Die zeker komt, als antwoord op mijn hopen
Altijd precies op tijd - Halleluja!
Vergeef mij God mijn drammen en mijn zeuren
mijn ongeduld en ongezeglijkheid.
Ik weet toch: Het zal weer gebeuren
Uw antwoord wordt bereid - Precies op tijd!
Vergeef mij mijn kortzichtigheden
gericht op zichtbare dingen om mij heen.
Dan weer die terugblik in een ver verleden
Vergeef mij mijn zelfzuchtigheden.
Vergeef mij God mijn vele grieven
waarin geen leven was, geen kracht, geen licht.
Vergeef Here Jezus mijn motieven
zoveel ze waren ‘ik’-gericht.
Vergeef mij Heer mijn kromme denken
waarmee ik naast Uw hoofdweg stond.
Zo vele naasten diep te krenken,
omdat ik U niet recht verstond.
Vergeef mij God mijn dode werken
ze kwamen voort slechts uit verstand.
Niet van Uw kant, dat liet U merken
Heer, neem Uw kind maar bij de hand.
Vergevend God, hier mag ik horen
het is volbracht, gekeerd is ‘t tij.
Diep in mijn hart word ik nieuw geboren
Heer neem mijn handen. Leid ook mij!
- Details
- Geschreven door: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017)
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 2089
een monument van innigheid,
gevouwen tot een brugdek
dat naar de bron van vrede leidt.
Het zijn de instrumenten
die mensen ter beschikking staan,
de elk gegeven krachtbron
waardoor er heem´len opengaan.
Twee oren die vernemen
het leed der mensen en hun pijn
en die aandachtig luist´rend
als poorten wijd geopend zijn,
zich richtend op de ander
die in een poel van angsten schouwt.
Twee oren die verwerken
de last die hen wordt toevertrouwd.
Twee ogen die zich wenden
naar waar om zegen wordt gevraagd.
Ze flonkren als een lichtbron
die ´t beeld van ware liefde draagt.
Waar handen, oren, ogen
zo in de dienst des Heren staan,
zal zeker ook de drager
als Zijn beminde voorwaarts gaan
- Details
- Geschreven door: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017)
- Categorie: Hiernamaals | Verwachting
- Hits: 3138
de weg die velen lopen.
Hun blik is hemelwaarts gericht,
omdat zij vurig hopen
op de verheven, grootse dag
die eindelijk zal geven,
bij ’t weerzien van hun lieve schat,
een eeuwig samenleven.
Het heimwee dat de ziel beheerst
schenkt hun soms schone dromen,
waarin ze in Gods heerlijkheid
weer samen zijn gekomen.
De banden eens zo ruw verscheurd
zijn plots een hechte keten
en zelfs het allerdiepste leed
is in een zucht vergeten.
En als het morgenlicht ontwaakt
door goudgetinte ramen,
zien zij de vele beelden nog
die dromend tot hen kwamen.
De sluier die werd opgehaald
geeft troost in al het lijden,
totdat de dag van ’t weerzien komt
en niets hen meer zal scheiden.
- Details
- Geschreven door: Fokkema, Arma
- Categorie: Bewogenheid
- Hits: 2283
dat jij geloven kan in God!
Het mensenleven, jou gegeven,
is zolang toch al kapot?”
Dat zou het zijn, maar ‘t is zo fijn
dat Hij me wil versieren
met: “Jouw geluk kan niet meer stuk
als we jouw thuiskomst vieren”.
- Details
- Geschreven door: Lammers, Ronald
- Categorie: Verdriet
- Hits: 3364
Ik mis je pa, ik mis je
je verhalen van de trein
die weer niet op tijd vertrok
waardoor jij niet op tijd kon zijn.
Ik mis je pa, ik mis je
de boodschappen bij Albert Heijn
die, door jou uitgezocht,
toch op de markt goedkoper zijn.
Ik mis je pa, ik mis je
je gemopper vanuit de pijn
wat je vaak niet zeggen kon,
maar dat er nu niet meer zal zijn.
Wat mag je nu beleven pa
in dat onbekende land
waar je lied een lofzang is
waar je wandelt aan Zijn hand?
Ik mis je pa, ik mis je
je verlangen naar de Heer
naar genade oneindig groot
Ik mis je pa, steeds meer.
- Details
- Geschreven door: Cornelisse-Pietersma, Iekje
- Categorie: Depressie
- Hits: 4316
je ogen lijken wel gebroken
Geen glimlach meer op je gezicht
alsof er iets duisters in je is ontloken
Oh kon ik je maar helpen
dat ik kon delen in je smart
Je staat er zo alleen in
het doet pijn in mijn hart
Je bent zo moeilijk aanspreekbaar
weinig interesseert je meer
Tranen biggelen over je wangen
je vraagt jezelf af; “ach, wanneer”?
Wanneer zal het licht weer schijnen
in de tunnel zo zwart en grauw
Je lijkt nu weg te kwijnen
toch is er iemand die jou vast houdt
Breng je zorgen maar bij Hem
Hij zal je met liefde dragen
Altijd zal Hij er voor je zijn
dus ga naar Hem met al je vragen
- Details
- Geschreven door: Made, Frits van der
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1935
regeringen maken een duidelijk gebaar:
Wij kunnen ’t niet helpen, de kosten zijn hoog,
vooruitziend’ regeren spant nu de boog.
De arbeiders kruipen gedwee in hun schulp,
De hongerigen roepen luidkeels om hulp.
Geluk, er ligt hier en daar nog wat op de plank,
dit wordt weer verdeeld door de Voedselbank.
Het is nog geen oorlog, de zee laat ons rust,
Wel denken geleerden met zorg aan de kust.
We moeten hard sparen, het getij lijkt nog stil,
toch zijn wij bedreigd, tenzij God het niet wil.
Maar waarom wel China, Japan of welk land ?
De natuur is zo grillig, ’t loopt vaak uit de hand.
De mensen, ze gaan elke dag naar hun werk,
wat jammer: steeds meer verlaten de kerk.
Toch zit er een waarde in al die gebouwen,
ze spraken altijd tot ons van vertrouwen.
Zij wezen de richting van goed en kwaad,
Zij wisten precies wat ons mensen schaadt.
Die kerken ? Ze lijken vandaag overbodig.
Maar mensen weet wel, we hebben ze nodig.
Bid dat de hemel haar Boodschappers zendt,
de mensheid opnieuw haar Schepper erkent.
Want de Here daarboven, die de winden bestuurt,
Hij heeft al de landen en zeeën ommuurd.
Hij telt de seconden, de uren, de tijd….,
heeft alles gepland in Zijn eeuwigheid.
Als wij in het donker geen uitweg meer zien,
wijst Hij op de regels, het zijn er maar tien.
Geloof de geboden, zet ze om in praktijk,
weldra wordt de wereld GODS KONINKRIJK !
(zie Exodus 20 : 1 - 17 )
-----------
- Details
- Geschreven door: Made, Frits van der
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 3001
De crisis slaat toe en de tijden zijn zwaar,
regeringen maken een duidelijk gebaar:
Wij kunnen ’t niet helpen, de kosten zijn hoog,
vooruitziend’ regeren spant nu de boog.
De arbeiders kruipen gedwee in hun schulp,
de hongerigen roepen luidkeels om hulp.
Geluk, er ligt hier en daar nog wat op de plank,
dit wordt weer verdeeld door de voedselbank.
Het is nog geen oorlog, de zee laat ons rust,
wel denken geleerden met zorg aan de kust.
We moeten hard sparen, het getij lijkt nog stil,
toch zijn wij bedreigd, tenzij God het niet wil.
Maar waarom wel China, Japan of welk land ?
De natuur is zo grillig, ’t loopt vaak uit de hand.
De mensen, ze gaan elke dag naar hun werk,
wat jammer: steeds meer verlaten de kerk.
Toch zit er een waarde in al die gebouwen,
ze spraken altijd tot ons van vertrouwen.
Zij wezen de richting van goed en kwaad,
zij wisten precies wat ons mensen schaadt.
Die kerken? Ze lijken vandaag overbodig.
Maar mensen weet wel, we hebben ze nodig.
Bid dat de hemel haar boodschappers zendt,
de mensheid opnieuw haar Schepper erkent.
Want de Here daarboven, die de winden bestuurt,
Hij heeft al de landen en zeeën ommuurd.
Hij telt de seconden, de uren, de tijd….,
heeft alles gepland in Zijn eeuwigheid.
Als wij in het donker geen uitweg meer zien,
wijst Hij op de regels, het zijn er maar tien.
Geloof de geboden, zet ze om in praktijk,
weldra wordt de wereld GODS KONINKRIJK !
(zie Exodus 20 : 1 - 17 )
- Details
- Geschreven door: Wesselius, Hans
- Categorie: Depressie
- Hits: 3113
Ooit was God de Heer
van mijn leven; maar nu...?
Oh, dit is zo cru!
Ik voel me verlaten
door God en de mens.
Wie heeft dat in de gaten?
Doodgaan is mijn dreigende wens.
Ik ben nu zo eenzaam,
zo bang en alleen.
Ik kan nergens meer heen.
Waar vind ik het raam?
Ik zou wel willen praten
over hoe je nu de grens
van het leven kunt laten
en toch... wie vervult mijn wens?
Ooit, God, had ik U
in mijn leven; maar nu...?
Help mij, dat ik mij weer
opnieuw naar U keer...!
-----------------------------------------------------
Ik wil niemand ooit de diepte in praten,
maar: voel jij je alleen, verlaten,
wéét dan dat op de achtergrond
God de Vader wacht tot jij komt!
- Details
- Geschreven door: Harder, Frans den - Gebeden
- Categorie: Gebeden bij Psalmen en Erediensten
- Hits: 3574
Wij weten dat U, Heer, voor ons wilt zorgen,
een steun wilt zijn als ‘t leven moeilijk is.
In dit vertrouwen is ’t geloof geborgen
want Uw nabijheid is ons zeker en gewis.
Wij bidden dat U hen ten leidsman bent
die in hun zorgen tot U komen,
dat zij geborgen zijn, niet schromen
U te zoeken omdat U hen bij name kent.
Leer ons dan ook met trouw en mededogen
te werken voor de zieken. In 't verdriet
teken van heil te zijn, de helper die hen niet verliet.
Wij bidden U wanneer ons onvermogen
ons afhoudt van Uw opdracht voor de aarde
dat U er bent die sinds de schepping ons bewaarde.
Bij Lucas 14: 4
zie ik geen uitweg meer,
ik loop naar alle kanten,
maar steeds verdwaal ik weer
en hoe ik ook probeer,
ik kom er niet meer uit,
ik waan mij in een web
dat mij geheel omsluit,
de weg loopt al maar dood,
geen mens is om mij heen,
zal dit het einde zijn,
sterf ik hier heel alleen?
-----------------------------------
Misschien duurt het nog even,
maar Vader komt er aan,
als kind van Hem ben jij
nooit ver bij Hem vandaan,
zijn liefde zoekt de zijnen,
wat ziek is of verdwaald,
wordt in zijn sterke armen
weer veilig thuis gehaald.
- Details
- Geschreven door: Lammers, Ronald
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 2012
Uw onrust die de verte open stoot
doet mij jagen naar een nieuw begin.
Zo graag wilt U met mij verder dan de dood.
Zo sterk zit ik er nog midden in.
Maar de verte roept en komt dichtbij.
Als ik maar geloven kan,
dan is het antwoord er, ja dan
ontsluit de verte zich in mij.
Het vergezicht is hemelwijd.
De nieuwe dag breekt stralend aan.
De oude mens is niet van deze tijd.
Want wat vergaan zal, is vergaan.
Uw onrust die de verte open stoot
doet mij rusten in een nieuw begin.
Ik mag en kan weer verder leven na mijn dood.
U staat er genadig midden in.
Romeinen 7:24,25
- Details
- Geschreven door: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017)
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2864
Hemelse Vader,
dank, dat U hebt gegeven
een fonkel‑nieuw begin:
Een rijke hemelzegen
en U gelooft erin.
Zo kom ‘k U dagelijks tegen.
Uw woord, dat is de zin.
Het sleutelwoord:
Aanvaarden,
waarmee ik schatten win.
Aanvaarding, steeds te vinden
bij 't kruis van onze Heer.
Daar komen al Gods kinderen
Elkaar‑ontmoetend, weer!
O, laat dan niets ons hinderen,
want: Daar gebeurt het echt.
Mijn zielse ‘ik’ zal minderen.
Mijn grieven smelten weg,
Wanneer wij samen knielen
eenparig met elkaar.
Zie: satan licht de hielen.
Zo word ik Gods trouw gewaar.
(Romeinen 15: 7)
- Details
- Geschreven door: Holman, Alie
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 2075
en kan ik er slechts voor jou zijn
door jou biddend te brengen bij Jezus
ik zie toch jouw angst en jouw pijn
Je worstelt omdat jij geen weg ziet
de zorgen verstoren jouw dag
ze raken en blijven jou treffen
terwijl jij toch alles vermag
in Jezus jouw Heer en Verlosser
in Hem die de dood overwon
die jou in Zijn handen wil nemen
en met jou die weg eens begon
Waarom ben jij toch zwaarmoedig
ik vraag het mij zo dikwijls af
en kom met mijn smeking tot Jezus
Hij die eens Zijn bloed voor jou gaf
ik weet Hij kan ieder bevrijden
herstellen de wonden aan ’t hart
nemen depressies en zorgen
hetgeen jou zo dikwijls verwart
ik blijf mijn gebeden steeds brengen
omdat ik zoveel om jou geef
ik bid tot Hij uitkomst zal geven
‘k blijf roepen: Heer Jezus genees
- Details
- Geschreven door: Holman, Alie
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2776
weet wat heel mijn wezen raakt
kent de hoogten en de diepten
‘k ben door U gevormd, gemaakt.
U doorziet onzekerheden
weet van angsten en van pijn
Vader ‘k vraag U om te komen
wil in alles bij mij zijn.
Laat Uw liefde in mijn leven
zichtbaar zijn in deze tijd
opdat ik ook voor verdrukten
tot een toeverlaat kan zijn.
Ook al voel ik mij vaak minder
dan de mensen die ik ken
U kunt iedereen gebruiken
zegt dat ik van waarde ben.
- Details
- Geschreven door: Fokkema, Arma
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 2404
wat ik ter wereld heb gehoord.
Het omvat het hele Wezen
wat mij van twijfel blijft genezen.
Heer, het schiet toch zo tekort
als het fout uitgesproken wordt;
dan verliest het zo de waarde
van te heilig voor de aarde.
- Details
- Geschreven door: Vliet, Cor van
- Categorie: Algemeen Natuur
- Hits: 2186
Als de bomen blozen
kan ik maar niet wennen
of kleur bekennen
dat de natuur hier voor kiest
afsterven maar toch niet
huilen om wat je verliest
dan als de bladeren vallen
tussen het krakend hout
komt een pad van goud
nu ik daar op loop
doe ik mezelf een wens
blijf veranderen mens
- Details
- Geschreven door: Heuvel, Marij van den
- Categorie: Naastenliefde
- Hits: 2939
Heb je naaste lief
die is net als jij
met lichaam
ziel en geest
ook iedere dag
bezig geweest
op de tast
naar houvast.
Heb je maatje lief
die is net als jij
met de mate
van eigenheid
ook iedere dag
voort geleid
op de tast
naar houvast.
Heb je kind lief
die is net als jij
met vallen
en opstaan
ook iedere dag
een lach of traan
op de tast
naar houvast.
Heb jezelf lief
niemand is als jij
met lichaam
ziel en geest
van dag tot dag
bemind geweest
op de tast
naar houvast.
Heb Jezus lief
niemand is als Hij
met Zijn lichaam
ziel en geest
van eeuwigheid
gevonden geweest
op de tast
naar houvast.
N.a.v. het grote gebod
- Details
- Geschreven door: Siebel, Nico
- Categorie: Bijbeltekstgedichten
- Hits: 2868
door volgelingen
en discipelen
trekt Jezus
door het land
komt Hij
zoekend naar
wat verloren dreigt te gaan
tussen de puinhopen
van menselijk leven
vertelt Hij
hen en buitenstaanders
over Gods liefde
vergeving
en rechtvaardigheid
ziet Hij
zacheüssen van alle tijden
verscholen in hun bomen
veracht door omstanders
en volgelingen
roept Hij
nog steeds
zonder oordeel uit te spreken
adam waar ben je
kom uit je schuilplaats
zegt Hij
heden wil Ik
zijn in jouw huis
en met je eten
vertellen van mijn koninkrijk
naar Lucas 19:1-10
- Details
- Geschreven door: Poelman-Duisterwinkel, Coby
- Categorie: Muziek
- Hits: 2287
Ik heb een nieuwe vriend
vertelt ze zacht en stralend.
Door enthousiasme
aangestoken vraag ik
naar zijn naam.
Je kent hem
lacht ze geheimzinnig
ik tref hem hier vaak bij jou aan.
Als ik nadenkend
in haar blije ogen kijk,
zij resoluut naar de piano wijst
begrijp ik haar intens geluk
haar nieuwe Vriend
laat haar verrukt
een stuk bergopwaarts gaan.
Juichend verschuiven we een kruk
en jubelen Zijn Naam!
- Details
- Geschreven door: Yiooda
- Categorie: Lof en Aanbidding
- Hits: 2495
zie ik dat God, in Zijn huis, de lampen heeft aangestoken.
Ik sta dan stil en met diep ontzag te kijken,
naar die sterrenpracht die het heelal verrijken.
Wat een ongekende schoonheid is het toch hierboven,
waar wij later als Zijn kinderen Hem mogen loven.
Dan spreekt mijn stem, omfloerst door hete tranen,
dank U God, dat ik mijn weg daarheen mag banen.
Dank zij Uw grote Offer aan ons geschonken
is de overwinning op het kwaad beklonken.
Witgewassen en rein staan wij nu voor Uw ogen,
want door Zijn bloed mogen wij op vergeving bogen.
Als wij eenmaal in Uw Koninkrijk zijn aangekomen,
zullen wij U dienen onder lommerijke bomen.
In deze pracht zullen wij ook bij onze geliefden zijn,
om samen met U te drinken, de door U beloofde wijn.
- Details
- Geschreven door: Yiooda
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 2386
op feestjes en fuiven,
Daar lopen vaak jongens rond,
die je vriendelijk vragen wat te snuiven.
Dat kan ik niet betalen man,
matig als mijn zakgeld is.
Geeft niet hoor, want op dit feestje,
is deze stuff helemaal gratis.
Dat was een erg leuk bericht, heus
ik snoof het op met heel mijn neus.
Ik voelde dat ik een held ging worden,
en begon te smijten met wat borden.
Ik moest die ochtend erg vroeg op,
ik wist niet wat ik voelde in mijn kop.
Het hamerde heftig en mijn mond was droog
ik trilde een beetje als ik mij bewoog.
Na wat koffie ging het beter, jawel,
en wat verder op die dag werd ik onwel.
Mijn lichaam begon opnieuw te trillen,
ik kreeg behoefte aan nieuwe pillen.
Daarvoor moest ik naar die knul met stuff,
wat anders als een klas met een strenge juf.
Hij wilde mij toch wel heel graag helpen,
als ik hem zijn financiële nood wou stelpen.
Het was nu helaas niet gratis te verkrijgen,
ik moest direct betalen en er over zwijgen.
Mijn laatste zakgeld ging op, maar ik zou snuiven,
dat ging een paar keer goed, zeker op de fuiven.
Na een poos zag ik mijn vrienden snel verdwijnen,
zij zagen mij niet, snoven en dronken wijnen.
Ik was weer toe aan nieuwe pillen en trilde,
geld had ik nodig, ik deed wat ik niet wilde.
Ik beging mijn eerste winkel roof, met veel bluf,
en ontving al het geld van een trillende juf.
Wat heb ik toen gerend, want een alarm ging af,
mijn fiets die klaar stond, weg, was dit nu straf?
Ik kwam niet zo erg ver weg, dat heb ik wel geweten,
een agent zorgde dat ik in het gevang ging zweten.
Daar werd ik geholpen om van mijn binding af te komen,
door iemand die God kende, ik dacht toen eerst: \"Weer een vrome.\"
Door haar oprechtheid en ontwapende manier van praten,
werd ik steeds maar onrustiger, zij kreeg dat in de gaten.
Zij vroeg, tijdens een training, ineens recht op de man,
ken jij jouw Schepper, God, die jou ook bevrijden kan?
Ik ken Hem alleen van horen zeggen en vloeken,
Las nooit de Bijbel maar liever wat pornoboeken.
Zij vertelde mij, in haar vrije tijd, wat God voor haar deed,
haar verloste van drank en drugs en waarom Yeshua zo leed.
Zij sprak, vol blijdschap, over de Verlosser van deze wereld,
ik kwam daardoor tot geloof, en Yeshua is nu mijn Grote Held.
- Details
- Geschreven door: Bijzet-Pullen, Truus
- Categorie: Naastenliefde
- Hits: 4110
Verwond, geslagen
lag ik langs de weg
en wist, er was geen
hoop voor mij.
Liep iedereen niet
snel aan mij voorbij.
Ik wist, dit wordt
sterven voor mij.
Totdat, opeens
een mens neerkeek
op mij. Was er toch
hoop voor mij?
Wie was toch…deze
barmhartige, verachte,
Samaritaan. Er kwam
ongeloof in mij.
Ik zag door hem Gods’
ogen, liefdevol gericht
op mij. Er kwam
schuldgevoel in mij.
Wilde hij zijn, wat ik
niet voor hem was,
‘mijn naaste’ Er kwam
verwondering in mij.
- Details
- Geschreven door: Casier, Greta
- Categorie: Depressie
- Hits: 3612
omdat ik aan den lijve heb ondervonden
hoe zwaar ze je psychisch en fysiek ondermijnt
en mijn jeugdjaren heeft geschonden
langzaam sluimerde ze binnen in m’ n leven
na verlies en verdriet dat me had verstard
het lijden week niet, ging over me heersen
en onderwijl dieper kerven door m’ n hart
ik leefde met tranen en verborgen pijn
‘n ziekelijk angstgevoel voor alles om me heen
morgen zou niet beter worden, niet anders zijn
dat doemdenken keerde en draaide altijd weer
dag en nacht vervloeiden in ‘n desolate grijsheid
er zweefde geen belofte, geen wekroep in de morgen
meer en meer raakte ik verzeild in eenzaamheid
en smeekte God : hou me onder uw hoede geborgen
het nieuwe leven is zomaar niet vanzelf gekomen
na ’n lange strijd begon ik weer rechtop te staan
dankzij Gods liefde, waarin ik rotsvast bleef geloven
mocht ik door de poort van ‘opstanding’ gaan …
- Details
- Geschreven door: Harder, Frans den
- Categorie: Bezinning
- Hits: 1725
Hij had zo innig lief
en ‘k wilde Hem beminnen,
maar toen Hij voor mij stierf
keerde ik in mijn ziel naar binnen
Ik was gesloten en ontdaan,
Hij opende mijn leven.
Ik zal herrezen, opgestaan
mij in Zijn liefde geven.