- Details
- Geschreven door: Bosch, Adri
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 4831
Hoe vaak niet hebben jij en ik
gezeten in het gras,
ons brood gebroken, jij en ik,
hoe weinig er ook was.
Hoe vaak niet hebben jij en ik,
terloops, soms even maar
wat steun en troost, een ogenblik,
gevonden bij elkaar.
Hoe vaak niet bond een pijnlijk lot
ons hechter aan elkaar;
en als bestaat een spoor van God,
dan was het toen en daar.
Adri Bosch
6 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Kruythof, Oeke
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 7149
een weggerolde steen
een open graf
ik bestorm hen met mijn vragen
van waar wanneer en hoe
en wacht –
en als het woord verstomt
de stilte spreekt
dan krijg ik zicht
op lichtend Leven
- Licht -
- bevrijd -
voorbij de kille doodsvallei
een weggerolde steen
verjaagde duisternis
lichtend Leven
waar een graf te klein voor is.
Oeke Kruythof
6 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Harder, Frans den - Gebeden
- Categorie: Gebeden bij Psalmen en Erediensten
- Hits: 8122
verlangt mijn ziel
naar rust bij God.
Laat mij lessen mijn dorst
stillen mijn honger,
komen tot U.
Uw naam wordt geloochend,
Uw aandacht ontkend;
niet langer kan ik staan voor U
maar ik vul
mijn dagen met leegte.
Wat ben ik toch gebogen!
Ziel in mij, verlang naar Hem.
Hij richt op
bevrijdt
geeft hoop.
Ik zie niets dan de wateren
die om mij heen slaan.
Als bruisende golven
bedekken zij mijn dag
bedreigen zij mijn nacht.
Vergeet U mij, God?
Ik ben in rouw,
mijn hart is geschonden
mijn hartstocht gedood.
Kent U mij? Leeft U in mij?
Wat ben ik toch gebogen!
Ziel in mij, verlang naar Hem.
Hij richt op
bevrijdt
geeft hoop.
Frans den Harder
5 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Harder, Frans den - Gebeden
- Categorie: Gebeden bij Psalmen en Erediensten
- Hits: 4407
nu ontrouw
in mij, om mij is
en leugen en verraad.
Ooit kend' ik u als toevlucht.
Nu zoek ik U, ik draag de rouw,
Uw vijand heeft mij in zijn macht.
De berg van Uw heil
glanst om mij, boven mij.
U bent geluk, met diep ontzag
speel 'k feest'lijk op de harp
en loof U
die toch mijn God wilt zijn
Frans den Harder
5 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Harder, Frans den
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 6950
God,
Uw stem
horen wij spreken:
die ons leven volmaakt,
Jezus.
Zoon,
U roept
- tot liefde bereid -
vol van ons leven:
Geest.
Heilige,
U vult,
al onze harten
met de liefde van
Vader.
Frans den Harder
5 maart 2005
Geschreven in een carrousel van drie elfjes
Een elfje is een gedicht dat bestaat uit elf woorden,
elke regel een meer, de laatste weer een.
- Details
- Geschreven door: Boorsma-Navest, M.A.
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 6340
De boer bidt om regen
Want zijn plantjes doen het niet.
Een ander heeft vakantie
Dan betekent regen vaak verdriet.
Gelukkig heeft een mens het niet voor het zeggen
Of er regen komt of zonneschijn.
Anders zou er in de wereld
Nog meer ruzie en oorlog zijn.
M.A. Boorsmanavest
5 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Boorsma-Navest, M.A.
- Categorie: Lijden
- Hits: 7289
soms lijkt dit leven
1 groot tranendal
maar ik blijf geloven
in wat komen zal
´k hef mijn hoofd naar boven
vanwaar ik U verwacht
denkend aan UW woorden
vind ik nieuwe kracht
´k blijf op U vertrouwen
dwars door alles heen
wat er ook mag komen
´ben nimmer alleen
M.A. Boorsmanavest
5 maart 2006
- Details
- Geschreven door: dreyfsandt, julius zu schlamm
- Categorie: Doop kinderen
- Hits: 27776
ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen., zo velen
die jou met warmte willen behagen
soms is de zon even onder
dan mag je bij me komen
ik zal het licht helpen zoeken
en samen over het goede dromen
julius dreyfsandt zu schlamm
5 maart 2006
(dooptekst peter en meter)
- Details
- Geschreven door: Zalk, Gerke van
- Categorie: Bezinning
- Hits: 6959
Een mens geboren uit hoge zin.
Gevoed met wel doordacht aardse stof,
bedoeld om leven lang te delen.
Een mens voortgedreven op zijn weg.
Gesteund door niet te gronden krachten,
opgewekt uit de schoot van zijn wil.
Een mens gedreven in beweging.
Geleid door de beelden in de berm,
gevormd door de spiegels van zijn ziel.
Een mens onbelemmerd in zijn gang.
Gestuurd door verworven wijsheden
die hem wijzen naar zijn laatste doel.
5 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Charmaine Gedichtensite.nl
- Categorie: Angst
- Hits: 10244
Angstig kruip ik weg,
achter muren van schijn, onzichtbaar.
Weg van die gedachten, “stemmen”.
Waar moet ik heen?
Angst verstikt mijn tranen,
die niemand mag zien, onhoorbaar.
Voor iedereen verborgen.
Door duisternis omringt.
Angst zoekt een uitweg.
In pijn, dat voelbaar is.
Zo leef ik verder.
Angstig en alleen, zonder hoop.
Jaren van eenzaamheid.
Onbegrepen, op de vlucht
Achter een glazen wand.
Vol wanhoop. Onbereikbaar.
Ik herbeleef de pijn, de angst.
Het verleden, hier en nu, tastbaar.
Heer, houd mij vast, ik wankel.
Bij U ben ik veilig.
Charmaine
5 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Boorsma-Navest, M.A.
- Categorie: Pasen (opstanding)
- Hits: 4502
Lang geleden
klonken de woorden Het is volbracht
Daarbij heeft HIJ
AAN HEEL ZIJN SCHEPPING GEDACHT
HIJ heeft toen allen gered
Maar moest daar wel voor lijden
Wat leek op een groot verlies
Bleek de overwinning aller tijden
M.A. Boorsmanavest
4 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Boorsma-Navest, M.A.
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 8882
Een leuk gezicht
dat huppelen en springen
Ergens in de verte
zit een vogel druk te zingen
zomer
de zomer geeft extra plezier
het zonnetje schijnt weer door de ruiten.
Overal zie je nieuw leven
De mensen leven veel meer buiten
herfst
een verdwaalde bloem
groeit zomaar in het niets.
mooie kleuren, vallende bladeren
ja de herfst heeft wel iets.
Winter
En dan de sneeuw
wie gooit er het verst
Maar het hoogtepunt van de winter
is toch wel een mooie witte Kerst
LEVENSLOOP
lente,zomer,najaar
het is allemaal voorbij
nu is het winter in mijn leven
maar ook nu is HIJ erbij.
M. Boorsmanavest
2 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Lammers, Ronald
- Categorie: Overlijden
- Hits: 27146
Al pakken we niet meer jouw sterke handen.
Al is de band in dit leven verstoord.
Toch zeggen we, terwijl er tranen branden:
De dood heeft niet het laatste woord.
Al kunnen herinneringen niet verdwijnen
Je hebt zo lang bij ons leven gehoord.
Toch zal Gods licht in de toekomst schijnen.
De dood heeft niet het laatste woord.
Al wordt jouw lichaam nu weggedragen.
En leven wij gewoon weer door.
Toch geloven we door al onze dagen:
De dood heeft niet het laatste woord.
Al doorkruist de dood al onze wegen.
En werd ons leven even verstoord.
We zijn dankbaar wat we in jou hebben gekregen.
De dood heeft niet het laatste woord.
Want Gods genade werd jou geschonken.
Jezus handen werden voor jou doorboord.
Van Zijn levend water heb jij gedronken.
Jij ontving het leven door Zijn Woord.
Zijn rust is jou nu gegeven.
Zijn stem wordt nu door jou gehoord.
Zijn handen leidden jou ten leven.
De dood overwon Hij door zijn Woord.
Dag ....., we zullen je weer ontmoeten
Wat een blijdschap zal dan worden gehoord.
We zullen je samen met Hem begroeten.
De dood heeft niet het laatste woord.
Ronald Lammers
2 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Hessels, Fernanda
- Categorie: Overlijden
- Hits: 4426
Ik zie het voor me,
jij in een hoekje,
bloed op het gezicht,
vraagt daarvoor een doekje.
Ik zie het voor me,
moeder's handen in het haar,
vader's handen naar omhoog,
jij zit daar maar.
Ik zie het voor me,
vader aan de drank,
moeder huilt,
hij ligt bewegingloos op de bank.
Ik zie het voor me,
als vader wakker wordt,
zich woedend,
zonder reden op jou stort.
Ik zie het voor me,
die kleine kist,
dat het zo ging,
niemand die het wist.
Ik zie het voor me,
een heel mooi licht,
en God heeft jou,
in Zijn armen.
Fernanda Hessels
2 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Ziekte
- Hits: 9854
Als in je jonge leven het licht is gedoofd
het laatste zuchtje wind heeft gewaaid
de muziek is verstomd.
Blijf dan vechten.
Als in je jonge leven het vuurtje niet meer brandt
de regen is vertrokken
alle hoop is weggevaren
Blijf dan vechten.
Want in goede en slechte tijden
juist als je het niet meer ziet zitten.
Is er iemand die je van deze gedachte zal bevrijden.
Blijf dan vechten.
Geef niet toe aan je neerslachtigheid.
Draai je om en kijk naar de horizon.
Daar waar de zon opgaat en weer nederdaalt.
Blijf dan vechten.
Aan die horizon komt het antwoord:
Ik zal niet van je zijde wijken en je niet verlaten,
wees vastberaden en standvastig.
"Ik ben met je al de dagen van je leven"
Als in je jonge leven het licht is gedoofd
Blijf vechten, Ik ga met je mee.
Cees van Wijgerden
http://www.tienergedichten.nl
3 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Aarnoutse-Zuyderwijk, Liselore
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 8010
Trouwe Vader in de Hemel, hoe kan het toch zo zijn, dat in een Gemeente vol van Liefde, ook zoveel haat en pijn kan zijn.
Trouwe Vader in de Hemel, laat ons samen bidden, voor een plek van Vrede, hier in ons midden.
Een veilige plek voor jong en oud, dat het voelen mag als vertrouwd.
Wij vragen U wees bij ons en geef ons Uw kracht door het gebed.
Zodat er stukje bij beetje een goede koers wordt gezet.
Dank u Vader,
3 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Baas, Marry
- Categorie: Ziekte
- Hits: 8706
Jong
gezond
de toekomst
vol beloften
dan, ineens
de gehate vijand,
sloopt je lichaam je leven,
het gevecht begint,
maar God houdt je vast
want hoe de strijd
ook afloopt
de OVERWINNING
is zeker.
Marry Baas
3 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Baas, Marry
- Categorie: Afscheid
- Hits: 10178
In afscheid nemen
ligt iets weemoedigs,
het onbekende ligt voor je
het vertrouwde wordt
verleden tijd,
de mensen van de toekomst
worden je bekenden
de mensen van vroeger
vervagen soms
één ding blijft hetzelfde
de God die in het verleden
je Vader was
blijft dat ook in de toekomst.
Marry Baas
3 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Beld, Esther van den
- Categorie: Doop kinderen
- Hits: 49142
Jullie zijn nog nieuw op aarde,
jullie zijn er nog maar net.
En nu al hebben jullie van die aarde,
een stukje in het zonnetje gezet.
Jullie zijn nog klein,
maar al oh zo bijzonder.
Welkom (Timo en Luna), jullie mogen er zijn.
Wat zijn jullie een klein groot wonder.
Op deze speciale dag,
laten wij jullie dopen met water.
God zegt; dat je er mag zijn,
en een lichtje bent voor nu en later.
Dankbaar noemen wij jullie namen,
geweldig dat wij hier mogen staan.
en de belofte mogen beamen,
dat God met jullie mee zal gaan.
Esther van den Beld
2 maart 2006
- Details
- Geschreven door: dreyfsandt, julius zu schlamm
- Categorie: Bezinning
- Hits: 4392
nog nimmer
zag ik het onzienlijke
nimmer de diepte
van uw grootsheid
het oneindige
is uw deel
wat is de mens
min en slechts een
schamel deel
en daarvan
slechts een stip
omdat nog kleiner
niet zichtbaar is
in de naaste
zou u zijn
in de bloem zou u zijn
in leed
in verdriet
in sterven
zou u zijn
geen woorden
voor uw aanwezigheid
geen beeld van u
raakt mij
ja slechts fantasie
is ons deel
verstaan,
omvatten
zijn mensenwoorden
toch blijkt u
in alles en iets
zoekend naar
uw zelf en niets
niets is alles,
blijkt ook nog
alom en durend
te zijn
hoe kennen wij
dan uw zijnde,
vaak vertwijfeld
bij ons einde
liefde
zou u zijn,
dragend zou u zijn
bij onze pijn
ik, mens, die
erken,
zeggenschap heb ik niet:
de zogenaamde vrijheid?
die mij verleidt
zo zie ik de scheppende
zonder te zien,
hoor hem
zonder te horen,
voel hem
zonder te voelen
maar ervaar
zonder te kennen,
niet wetend hoe het heet,
dat moet ik erkennen,
dat het IS
al voel ik vaak het gemis
julius dreyfsandt zu schlamm
2 maart 2006
- Details
- Geschreven door: Boorsma-Navest, M.A.
- Categorie: Bezinning
- Hits: 6069
Eenmaal wordt het anders
Het blijft niet zoals nu
Daar is voor geleden
Voor mij maar ook voor u
Eens zal Hij toch komen
In grote kracht en heerlijkheid
Nu kan ik slechts dromen
Van deze mooie tijd.
M.A. Boorsmanavest
28 februari 2006
- Details
- Geschreven door: Boorsma-Navest, M.A.
- Categorie: Afscheid
- Hits: 4932
Zijn komst is de enige uitkomst
Van problemen en zorgen
Dus wordt er steeds uitgekeken
Naar de dag van morgen
Je ogen nat van tranen
Zien alleen nog maar verdriet
Ook nare dingen gaan voorbij
Al zie je dat nu nog niet.
M.A. Boorsmanavest
28 februari 2006
- Details
- Geschreven door: Ebing, Tineke
- Categorie: Bezinning
- Hits: 10277
Als een roos die langzaam open komt
opent zich in mij de vaste grond
waarop ik rustig bouwen kan
De schoonheid komt langzaam
aan het Licht,
God van mijn verlangen
die Liefde is,
zichtbaar in elke bloem of mens
voorbij de grens
van niet meer weten,
vergeten
vormt zich een nieuwe horizon
De Bron wordt herkend
komt stralend aan het Licht
mijn zicht wordt ruimer
de weg breder
mijn hart opent zich totaal,
wil alles geven alles delen,
Die Liefde laat mensenogen stralen
als sterretjes, diamanten
Hij wil ons verwarmen
omarmen,
koesteren keer op keer,
Zo op te bloeien
maakt me stil van vrede en geluk
die God in me zelf overmant!!
Tineke Ebing
28 februari 2006
- Details
- Geschreven door: Vries, Sytze de
- Categorie: Gebedengedichten
- Hits: 7373
maar zucht en schreit
omdat het geen recht van bestaan,
geen toekomst kent,
bidden wij:
dat het nieuwe adem
van u zal ontvangen.
Om alle tranen
die niet drogen,
niet kunnen worden afgewist,
bidden wij:
om mensen, verloren aan de dood,
maar nog altijd bij ons.
Om gemis, dat pijn blijft doen,
ook als niemand daar meer naar vraagt.
Om ons eigen onvermogen
en onbeholpenheid
om elkaar te kunnen troosten:
dat wij elkaar durven zegenen
met onze nabijheid,
zoals ook gij zelf
uw licht over ons niet laat verduisteren.
Sytze de Vries
- Details
- Geschreven door: Harder, Frans den
- Categorie: Bezinning
- Hits: 6125
'Men moet niet van het lieve Dood-zijn ijzen,'
schreef eens een dichter zonder God.
Hij zal wel in zijn mooie vers herrijzen
en léven wordt zij eeuwig lot.
'Men moet niet van het lieve Dood-zijn ijzen,'
schrijf 'k vol verlangen naar mijn God.
Ik zal wel in dit troostend vers herrijzen,
God geeft mij leven, eeuwig lot.
Vanaf de hemel klinkt een stem tot leven
een stem van liefde, vrede, recht;
een stem tot leven, verder dan de dood.
Laat mij dan zoeken U, heel even
spreken, mij die aan de wereld hecht,
maak na het sterven mij toch groot.
Frans den Harder
23 februari 2006
---------------------------------------------------------------------------
Dichter: Willem Kloos, gedicht: Dood-gaan
Bron: Komrij's Nederlandse Poëzie... pag. 531,
uitgeverij Bert Bakker
--------------------------------------------------------------------------