- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 3651
Zie de minuten stil verdwijnen,
onhoorbaar op de grote klok.
Waarvan de wijzers op doen lichten,
ons tonend hoe de tijd vertrok.
’t Is twee voor twaalf op de wijzers,
straks klinkt de slag voor ’t nieuwe jaar.
Dat wij verwachtingsvol weer ingaan,
en hoopvol vieren met elkaar.
De glazen staan reeds ingeschonken,
voor als de slag van twaalf klinkt.
Die van de toren zich laat horen,
en over stad en velden klinkt.
Straks zien wij weer de kleurenvonken.
van menig vuurpijl in de lucht.
En horen wij de donderslagen,
met kracht weer door de straten gaan.
Wat zal straks ’t Nieuwe jaar ons brengen,
als ’t Oude weer heeft afgedaan.
Met onze laatste mijmeringen,
voorgoed van ons is heengegaan.
Zullen wij God voor alles danken,
aan zegeningen ons bereid.
En even stil staan bij het leven,
dat toch zo snel voorbij doet gaan.
Weet, zonder God is er geen zegen,
op onze wegen, op ons pad.
Die Hij zo graag aan ons wil schenken,
en in Zijn woorden ligt vervat.
Laat dan uw beden voor Hem klinken,
voor u de drempel overgaat.
Van ’t Oudejaar over naar ’t Nieuwe,
daarin ook om Zijn bijstand vraagt!
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Hoogveld, Anne M
- Categorie: Overlijden
- Hits: 4586
Het was koud toen hij stierf
en haar achterliet
Ze treurde de tijd voorbij
zorgzaam getroost
door wie haar liefhad
Ze ruimde zijn verdorde blad
de kleuren verpulverend
tot herinnering
En ze wachtte op de warmte
van de eerste zonnestralen
en haar lach
Maar ze miste zijn knoestige handen
die haar hadden geliefkoosd
bij elke najaarsstorm
Het vertrouwde ruisen van zijn stem
als hij haar in winternachten
in zijn armen wiegde
Ze miste het voorjaar
en zijn eens zo statige stam
waar ze altijd tegen leunde
En voor de eerste zomer kwam
klom ze naar zijn takken…..
Anne M. Hoogveld
- Details
- Geschreven door: Hoogveld, Anne M
- Categorie: Verlies van een kind
- Hits: 7876
ik heb op je gewacht
misschien
om je gezicht
dat ik al was verloren
of om je stem te horen,
hoezeer het in jou schuilt
te weten of je huilt,
om dat wat in je ogen
al zo lang ligt bevroren
ik heb op je gewacht
misschien
niet lang genoeg
om woorden uit te spreken
die zonder taal of teken
in ogen zijn te lezen
de pijn die mij doet vrezen,
dat wat ik niet meer
denken wil zal breken
ik heb op je gewacht
en traan na traan zie ik
wat niet meer zichtbaar is
Anne M. Hoogveld
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 4869
Wat God gedaan heeft is een wonder,
een teken van Zijn grote liefd’.
De mensheid kon niet langer zonder,
ondanks dat die Hem heeft gegriefd.
Maar God blijkt God van liefd’ genade,
wiens hart klopt vol barmhartigheid.
Waarmee Hij ons wil overladen,
in trouw en liefd’ ons toebereid.
God liet een maagd een kindje baren,
Maria moest de moeder zijn.
Om zo Zijn liefde te verklaren,
aan alle mensen groot en klein.
Hoe wonderlijk zijn toch Gods wegen,
waardoor Zijn handelen wordt bepaald.
Een mensenkind ons tot een zegen,
waarvan Zijn woord ons heeft verhaald.
Dit Kind, de Zoon uit God geboren,
en in Maria’s schoot geplant.
Laat ons tot ’t Godsrijk weer behoren,
door ’t wonder van des Heren hand.
Dit Kind kwam ons van zond’ bevrijden,
en droeg voor ons het zondenloon.
Dit Kind dat wilde voor ons lijden,
als ’s hemels afgezant Gods Zoon.
’t Godswonder is niet te bevatten,
door ons beperkt mens’lijk verstand.
God immers houdt Zijn grootste schatten,
tot ’t eind der tijden in Zijn hand.
Dan zal Hij d’ engelenschaar bevelen,
als Jezus komt met groot geschal.
Zijn hemelschat met ons te delen,
als Hij weer wederkomen zal.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Hoogveld, Anne M
- Categorie: Geloof, hoop en liefde
- Hits: 4560
Soms zijn de dagen in het licht gevangen
van warme zomerzon die zich vertoont
alsof je op een tropisch eiland woont
of in een paradijs van eindeloos verlangen
Soms zijn de dagen grimmiger dan nachten
wanneer een koude storm naar binnen jaagt
en je door stil verdriet of angst belaagd
wordt overmand door sombere gedachten
Maar meestal zijn de dagen niet bijzonder
ze kabbelen haast ongemerkt voort
omdat er niets is wat hun rust verstoort
misschien is dat het allergrootste wonder
Je kunt de dagen op een weegschaal wegen
van zware storm tot onbewolkt geluk
gaat hij naar rechts dan kan de dag niet stuk
en gaat hij links dan overspoelt de regen
Maar hoe de dagen ook zullen verstrijken
elk ochtendgloren brengt voor ons een lach
uit dankbaarheid voor weer een nieuwe dag
waarvan de weersgesteldheid wel zal blijken
Want samen kunnen wij de zon wel vangen
we dansen vol vertrouwen naar haar licht
en nooit meer zal de lach op ons gezicht
van een onvoorspelde onweersbui afhangen
We houden alle dagen van ons leven
met onze liefde stevig in balans
zo geeft ook deze dag een nieuwe kans
om naar volmaakt gelukkig zijn te streven
Anne M. Hoogveld
- Details
- Geschreven door: Wijgerden, Cees van
- Categorie: Bewogenheid
- Hits: 7001
door de wind en verdwijnen.
Alles is anders geworden
verdriet, woede en een leegte
nemen plaatst in van de “stilte”.
Zo klein, zo speels
daarom een moment van
stilte.
Een kind van acht
wordt de dupe van geweld.
Zijn speelse woorden
worden meegenomen
door de wind en
verdwijnen voorgoed.
God troost ons,
wij begrijpen dit niet.
Cees van Wijgerden
- Details
- Geschreven door: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017)
- Categorie: Kerst
- Hits: 5862
Velen zijn op weg gegaan
in deez’ grijsomfloerste dagen
met de zwaar te dragen last
van hun ongeziene vragen.
In de velden van de nacht
zoeken zij het Kind van boven,
soms met twijfel in hun hart
of ze er nog in geloven.
Er is zoveel pijn geweest,
dat door niemand was te stillen,
beelden van veel oorlogsleed,
die nog in hun harten trillen.
Moedeloos en reddeloos
zien ze afgebranden straten
en ze zoeken naar de ster
of heeft die hen ook verlaten?
Ouders zijn hun kind’ren kwijt,
kinderen zijn wees geworden
en ze dolen her en der
als een opgejaagde horde,
roepend, schreeuwend om het Kind
dat in Bethl’hem is geboren.
Zullen zij het ”Gloria!”
in hun leven nog wel horen?
God, probeer toch deze nacht
om de velen die zo strijden
met Uw zachte vaderhand
naar de kribbe te geleiden.
Als U echt almachtig bent,
laat de ster dan één keer lichten,
voor miljoenen mensen met
bange, troostloze gezichten!
Frits Deubel
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 4136
Een toekomst wordt geboren,
de aarde wordt verlicht.
De mensheid mag het horen,
Kind van het blijde bericht.
Dat is tot ons gekomen,
in eenvoud, heerlijkheid.
Het laat ons blijde dromen,
een toekomst ons bereid.
Hij zal ons daarheen leiden,
door duisternis en nacht.
Zijn licht zal ons verblijden,
wij worden thuisgebracht.
Wij hebben weer een Herder,
een die ons hoedt en leidt.
Aan Zijn hand gaan wij verder,
van schuld en zond’ bevrijdt.
Wij zijn niet meer verdoolden,
maar schapen van Zijn stal.
In liefd’ door Hem geschoolden,
die Hij beschermen zal.
Hij voert ons naar de vrede,
naar waterbronnen fris.
Naar groene weiden, brede,
waar ’t zalig toeven is.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Rijnsburger-Ernste, Truus (overl.2008)
- Categorie: Dankbaarheid
- Hits: 2635
Ik ben in een donkere tijd geboren,
Een tijd van crisis, de oorlog dichtbij.
Dus geen rijke toekomst, geen grote dromen,
Geen stralende, lachende jeugd-tijd voor mij.
Maar ik kreeg van mijn Hemelse Vader,
In plaats daarvan een heel grote schat:
Hij gaf mij een gelovige moeder
Die vóór mij, en mét mij bad.
Mijn moeder bracht mij naar de doopvont,
En heeft daar haar “ja”-woord gezegd.
En toen heeft zij, vol vertrouwen,
Mij in Gods handen gelegd.
Zij leerde mij zoveel versjes,
Vertelde van ”onze lieve Heer”,
Ze bracht mij bij de Goede Herder,
‘k Hoor nu haar stem nog weer.
Ik dank God voor mijn dappere moeder
Zij was maar een kleine, eenvoudige vrouw,
Maar ze wist zich kind van de Vader
En bleef Hem haar levenlang trouw.
Mijn lief moederke is niet gestorven,
Zij ging ”over in heerlijkheid”.
Haar moede hart hield op met kloppen
Toen Vader zei: “kom maar, ’t is tijd”.
Ik erfde van moeder een heel blij geloven
Een rotsvast vertrouwen in haar Heiland en Heer.
Zij is nu bij haar Schepper daar boven,
Bij Hem zien wij elkander straks weer.
- Details
- Geschreven door: Verheij-de Peuter, Cobie
- Categorie: Kerst
- Hits: 8131
Het Licht
was gevallen
op een meisje
jong en trouw
Maagd,
Moeder,
Vrouw,
Het Licht
is gaan schijnen
op het Kindje
wonder-
schoon
Zoon van God
Zoon van Maria
De mensenzoon
Het licht
dat zál stralen
voorbij
de dood
Herder
Immanuel
Redder in nood
Cobie Verheij - de Peuter
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 4181
Wat moet ik met een kind, de kribbe,
met witte doeken en wat hooi.
Wat moet ik met een os en ezel,
en herders in eenvoud’ge tooi.
Wat moet ik met de figuranten,
die Jozef en Maria zijn.
Een ster die straalt naar alle kanten,
boven het Christuskindje klein.
Dit is het kerstfeest wat wij vieren,
rondom een kitsche namaak stal.
Die in de kamer staat te pronken,
waarin Hij koning wezen zal.
Wat moet ik toch met deze Herder,
die nog steeds in de kribbe ligt.
Gods boodschap immers gaat veel verder,
dan ’t eeuwenoud geboortebericht.
Tweeduizendzes jaar reeds geleden,
hoorde de mens van Zijn geboort’.
En nog wordt nu in onze dagen,
’t verhaal rond Kerstmis weer verwoordt.
Steeds meer en meer ga ik beseffen,
Kerst is meer dan zomaar een feest.
Waar wij het glas horen te heffen,
op Hem die komt en ons geneest.
De stal is immers lang verlaten,
de kribbe ook al eeuwen leeg.
Kerst is nu naar de toekomst kijken,
waarheen ik mij met geloof beweeg.
’t Gaat nu om Jezus wederkomen,
niet meer als kind, maar als gezant.
Van de beloften Gods te dromen,
reeds uitziend naar ’t beloofde land.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017)
- Categorie: Troost & Bemoediging
- Hits: 4926
Zwijg maar, kind, al gaan de stormen
ziedend, huilend langs je heen,
ook al sta je in het onweer
angstig moederziel alleen.
Zelfs als al je takken buigen,
blijf dan toch maar overend
en vertrouw op God, de Schepper,
die je nieuwe groeikracht zendt.
Zwijg maar, kind, je twijgen rijpen,
groenend melden zij zich aan
en ze zullen zich gaan sterken
om de stormen te weerstaan.
Drijf je wortels vaster, dieper
als pilaren in de grond.
Drink het water uit de hemel,
waar vandaan je laaf’nis vond.
Zwijg maar, kind, je zult verwinnen.
’k Heb het al zo vaak beleefd,
waar geweld dat wil vernielen
plotseling zich overgeeft.
Dan zul jij tot een genieting
in de vroege lente staan
en je knoppen geurend, kleurend
als herboren opengaan!
Frits Deubel
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 7169
een kind dat woont in Hoogerheide.
Mijn hart werd door dit bericht verstoord,
voor d' ouders onbegrijplijk lijden.
Een jeugd, een toekomst, ging kapot,
een leven werd ruw afgesneden.
Waarom trof toch dit kind dit lot,
wat diepe wonden slaat in 't heden.
Straks volgt een tocht met stil protest,
voor weer een afgebroken leven.
Als men weer komt van oost en west,
om iets van meeleven te geven.
Dit is weer zinloosheid ten top,
een kind dat door een moord moet sterven.
't Kan in de maatschappij niet op,
wat wij aan bruut geweld verwerven.
De woede welt op in mijn hart,
en tranen dringen in mijn ogen.
Wat is de wereld koud en hard,
zijn mensen dan nog wel bewogen?
Wie doet een kind toch zoiets aan,
dat men zich daaraan doet vergrijpen.
Ik weet God dat het kan bestaan,
maar 't valt voor mij niet te begrijpen.
Verslagenheid is wat ik hoor,
en ook mijn hart Heer is verslagen.
Door deze berichten tot mijn oor,
voor d' ouders zijn 't nu donkere dagen.
Heer 'k vraag U neem dit kind toch op,
gekoesterd door Uw welbehagen
En wil het naar de hoogste top,
van 't licht des hemels Heer doen dragen.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Charmaine Gedichtensite.nl
- Categorie: Kerst
- Hits: 9705
Hebt u het al gevonden?
De weg naar Betlehem.
Ik zoek al vele dagen,
maar nergens vind ik hem.
De last is zwaar te dragen,
het gewicht van mijn zonden.
En in de kribbe ligt het Kind.
Hebt u Hem al gevonden?’
Het Kind waarvan geschreven staat,
dat Hij gekomen is,
voor elke zondaar die verlangt,
naar vrijspraak en vergiffenis!
Ik zoek de weg, ik zoek het Kind…….
O Heer leer mij verstaan,
dat U, reeds lang voordat ik zoeken kon,
de weg al bent gegaan
Charmaine
- Details
- Geschreven door: Charmaine Gedichtensite.nl
- Categorie: Kerst
- Hits: 9845
Het feest van komen en verwachten,
het verval van satans krachten.
Van beloften die in vervulling gaan,
in ons menselijk bestaan.
Zijn wij het die Zijn komst verwachten?
Die door Zijn lijden zal ontkrachten,
hetgeen wij door onze zonden,
voor God niet meer verhelen konden?
Of zijn door het leed uw ogen verblind?
En kunt u niet uitzien naar dit Hemelse Kind?
Die met Zijn komst in een kribbe klein,
voor u een Borg en Verlosser wil zijn!
Het Kind in de kribbe,
de Man van smart.
De straf die verbrijzelt,
brengt vrede voor ’t hart.
Aanbid dan het Kind,
kniel neer bij Zijn kruis,
en God bereidt u een eeuwig thuis.
Charmaine
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 3782
Ik wil het Kind met eerbied eren,
wat God tot ons op aarde zond.
Dat vrede en liefde ons zal leren,
zich door Zijn komst met ons verbond.
Het Christuskind wil ons verblijden,
het roept ons, volgend achter Hem.
Het wil ons hoeden en ons leiden,
herkenb’re Herder aan Zijn stem.
Ik wil mij aan Hem overgeven,
Hij maakt het leven voor ons goed.
Hij schenkt aan ons het eeuwig leven,
Hij kocht ons met Zijn dierbaar bloed.
Hij zal op ons Zijn licht doen dalen,
wat wereldwijd over ons schijnt.
Hij komt met vrede op gouden schalen,
Hij komt met vreugd die nooit verdwijnt.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 4045
Uit ’s hemelszalen klinkt een lied,
blij over wit besneeuwde velden.
Voor ’t kind dat God de wereld biedt,
wat d’ engel herders deed vermelden.
De tijd van wachten is voorbij,
want de Messias is gekomen.
De zoon van God voor u en mij,
het vredeskind waarvan wij dromen.
Wij trekken met de herders mee,
om ’t kindje Jezus te bezoeken.
Te vinden in een schamele stee,
gehuld, gewonden in de doeken.
Wij knielen bij de kribbe neer,
met vreugde is ons hart bewogen.
Erkennend Hem als onze Heer,
met vreugdetranen in onz’ ogen.
Wij hebben nu het Kind ontmoet,
geboren werd in Bethlehems velden.
Het heeft ons met Zijn lach begroet,
en voelen ons als welgestelden.
Wij spreken van de rijkdom uit,
en van het Christuskind ervaren.
Verkondigend de boodschap luid,
het heil wat God laat wedervaren
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017)
- Categorie: Natuur en Schepping
- Hits: 7037
Het schoonste sieraad, dat ben jij!
Je bent een kind van Gods gedachten.
Zijn handen door de scheppingsdrang
jou naar Zijn beeld ter wereld brachten.
Je hebt veel meer dan je vermoedt
aan gaven die je mag gebruiken,
gelijk de bloem waarin een kleur
van louter schoonheid kan ontluiken.
Bezie je handen, die weleer
gevormd zijn om een last te dragen,
je lippen, als het instrument
om God in alles te behagen,
je ogen, die geschapen zijn
voor een weerspiegeling van vrede,
je voeten, die een middel zijn
de juiste paden te betreden.
Het schoonste sieraad, dat ben jij!
Je bent uniek en groots geboren,
als zegen voor je medemens,
tot helper in Gods dienst verkoren.
Wees er bewust van wat je bent,
met dit gevoel van eigen waarde:
een planting van jouw God te zijn,
als sieraad in Zijn hemelgaarde!
Frits Deubel
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 5356
zo zul je eenmaal uit gaan vliegen.
Van hier naar de andere wereld gaat,
op je gekleurde vleugels wiegen.
Dan zul je stijgend naar het licht,
de nieuwe wereld eens verkennen.
Die ruimtelijk voor je open ligt,
en 't nieuwe leven zult herkennen.
Je zult straks je gelijken zien.
fladderend met jou rondom de bloemen.
In 's hemelstuin zo rijk voorzien,
met hen de naam des Heren roemen.
Daar zul je in dat nieuwe land,
waarop je hoopte en in geloofde.
Zijn als een vlinder in Gods hand,
wat Hij als rups je eens beloofde.
Spreekt tot ons niet het woord van God,
dat van verandering laat weten?
Dat brengt een kering in ons lot,
en dat Hij ons nooit zal vergeten.
Dat een nieuw lichaam Hij ons schenkt,
een nieuwe geest daarmee verbonden.
Als vlinder weer tot leven brengt,
ontdaan van moeiten zorg en zonden.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 3557
Hij draagt een palmtak in zijn hand,
het vaste teken van de vrede.
Met lichtglans is Hij rijk omrand,
en deelt aan ons zijn boodschap mede.
Hoort naar het woord van ’s hemelszoon,
die van Gods heil tot ons doet spreken.
Hij die ons meldt op vaste toon,
dat ’t Godsrijk voor ons aan zal breken.
Hij roept ons tot bekering op,
de liefde wet en Gods geboden.
Zijn woord heft onze harten op,
zijn hand voorziet in onze noden.
Hij noodt ons met Hem mee te gaan,
navolgend in zijn liefdedaden.
Zij zullen opgeschreven staan,
in ’t Boek van God op witte bladen.
Hij gaat ons op de weg vooruit,
want Hij gaat met ons door de tijden.
Tot valt het hemels Godsbesluit,
dat wij op d’ aarde niet meer lijden.
Dan breekt het Vrederijk blij door,
zien wij verheugd haar rijke glansen.
Wij gaan Jeruzalems poorten door,
met vredepalm en vreugdedansen.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Eijbergen, Klaas van | overleden 18-4-2016
- Categorie: Kerst
- Hits: 4227
Met Kerstfeest eren wij God
en vragen om vrede op aarde,
maar we leven er niet altijd naar.
Wij dalen af in onze levensberg
en vergeten dat er een Verlosser
is geboren om ons te redden.
Wij doen een hek om ons leven
en sturen mensen die vragen
om een slaapplaats het bos in.
Here God, leer ons onze berg kennen
en sloop dat hek om ons leven heen,
leer ons leven met een ander zodat
er altijd plaats is in de herberg!
Klaas van Eijbergen
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 3515
Vrees niet, zo klonken deze woorden,
tot d’ herders in het wijde veld.
Die zij uit d’ engelenmond vernamen,
hen de geboort’ van ’t kindje meld.
Laat blijdschap in uw harten wonen,
en vreugde om wat God u bied.
Wat Hij de Schepper u zal tonen,
ziet God de Heer vergeet u niet.
De Redder is op d’ aard gekomen,
de Zoon van God in Bethlehems stal.
Daar is het koningskind te vinden,
dat mens en wereld redden zal.
Ga heen, bezoekt, spreek uit de mare,
van wat U in de kribbe vindt.
En wil de boodschap gaan verklaren,
uitdragend van ’t geboren kind.
Spreek van het licht dat is gekomen,
wat thans in ’s werelds duister straalt.
’t Licht wat de mensheid zal bevrijden,
Gods kinderen naar huis toe haalt.
In ’t Christuskind door God gezonden,
geboren uit Maria maagd.
Vindt elk vergeving van zijn zonden,
wie Hem om Zijn vergeving vraagt.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Deubel, Frits (overl. 04-03-2017)
- Categorie: Kerst
- Hits: 4296
Misschien zei Jezus op een dag,
in hoge hemelsferen:
”Mijn Vader, mag’k geheel de aard
en al wat leeft regeren,
opdat Ik zo Uw naam vergroot
en door Uw kracht gedreven,
het mensdom dat in ’t duister woont
weer met Uw licht laat leven?”
”De liefdesvlam is uitgeblust,
Uw Geest helaas verdwenen,
zovelen in verslagenheid
en wanhoop bitter wenen!”
Toen sprak God:”Mijn geliefde Zoon,
Jij kunt de aard betreden
en maak haar tot een paradijs
van ongekende vrede!”
Maar het verhaal heeft ons geleerd,
na kommervolle tijden
van oorlogen, van bruut geweld
en onophoud’lijk strijden,
dat ’t sterrenlicht bij Bethlehem,
zo glorieus verschenen,
na die geheimnisvolle nacht
bij velen is verdwenen.
Toch volgt een kudde onversaagd
die ster van hoop en leven,
de handen in één hechte streng,
het hoofd omhoog geheven.
Zij staan verenigd in het veld,
waar nu geen herders waken,
maar God door Zijn gegeven Geest
de aarde nieuw wil maken.
Zo wordt de boodschap doorverteld
door onvolkomen monden,
die naar de opdracht van de Heer
in ’t veld zijn uitgezonden.
Zo leeft wat Jezus heeft gebracht
bij elk die het wil horen,
wordt Hij in menig hunk’rend hart
vol heerlijkheid geboren!
Frits Deubel
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 3612
Toen herders eens hun schapen telden,
gezeten bij het vuur die nacht.
Kwam plots een engel aan hen melden,
de komst van ’t kind dat werd verwacht.
Hij liet toen aan de herders horen,
van ’t Goddelijk Kind en zijn geboort’.
Dat in een kleine stal geboren,
waarboven hoog Gods sterre gloort.
Die ster zou hun de weg gaan wijzen,
naar ’t Christuskindje in de stal.
En knielend Hem hun eer bewijzen,
die ’s werelds koning wezen zal.
Dit Kind schonk aan hun hart de vreugde,
het heil door d’ engel hen verteld.
Dat het hun wezen blij verheugde,
en ’t aan de wereld ook gemeld.
Justus A. van Tricht
- Details
- Geschreven door: Tricht, Justus A. van
- Categorie: boven 1000 gedichten
- Hits: 9174
De kerstman heeft het pleit gewonnen,
van ’t Christuskind in deze tijd.
De grote slag is weer begonnen,
van de commercialiteit.
De kerststal is in ongenade,
de kerstkitsch voert de boventoon.
Waarmee de winkels overladen,
een deel opeisen van ons loon.
Het Jingle Bells klinkt door de straten,
het Stille Nacht raakt uit de tijd.
Is ingeruild heeft ons verlaten,
voor hem die met zijn rendier rijdt.
Ik zie bij V&D en Blokker,
in schappen steeds het zelfde staan.
De kerstman blijkt de grote lokker,
die ‘t Christuskind heeft doen verslaan.
Die sfeer schept in mijn hart geen vrede,
maar ‘k voel alleen maar ergernis.
Dat ’t beeld van ’t kind wordt platgetreden,
’t Kerstfeest niet meer als vroeger is.
De Kerstsfeer tracht men nog in kerken
te laten zijn zo als weleer.
Maar ’t Kerstmis zoals vroeger merken,
die Kerstsfeer die bestaat niet meer.
Nu lijdt het Christuskind verliezen,
maar eenmaal komt de dag, de tijd.
De kerstman eieren zal kiezen,
en hij het feest niet meer ontwijdt.
Als van Advent voor ‘t laatst de kaarsen,
verwachtingsvol ontstoken zijn.
Zal Hij die wederkomt op aarde,
met Kerstmis d’ overwinnaar zijn.